โดย อรวิมล พิมพ์จันทร์

เมื่อวันที่ 10 กันยนยนที่ผ่านมา เป็นวันที่คนทั้งโลกต้องกลั้นหายใจลุ้นว่าโลกจะแตกหรือไม่ หรือว่าโลกจะถูกดูดหายไปหรือไม่ หลังจากที่รู้เรื่องเกี่ยวกับการทดลองของ "เซิร์น" (Cern - European Organization For Nuclear Reseach) ที่ได้เริ่มเดินเครื่องทำการทดลองสร้างปรากฎการณ์ บิกแบง (Big Bang) เลียนแบบธรรมชาติ ซึ่งทฤษฎีบิกแบง (การระเบิดครั้งใหญ่) เป็นทฤษฎีที่เชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดของสุริยะจักรวาลและโลก ที่เราอาศัยอยู่ทุกวันนี้

นอกจากนี้ การเกิดขึ้นของบิกแบงจะสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกับการเกิดขึ้นของ "หลุมดำ" (Black Hole) ซึ่งเป็นสิ่งที่มีมวลมากและอัดกันแน่นจนมีแรงโน้มถ่วงสูงมากจนสามารถดูดทุกสิ่งทุกอย่างให้เข้าไปรวมอยู่ด้วยกัน

เมื่อคนทั่วไปๆ ที่ไม่มีความรู้ลึกซึ้งด้านนิวเคลียร์ฟิสิกส์ได้ยินถึงตรงนี้ ก็เกิดอาการหวาดกลัวว่า การทดลองของเซิร์นครั้งนี้จะนำมาซึ่งจุดจบของโลกและจักรวาลเรา!! และกระแสความหวาดกลัวก็แผ่ขยายไปมาก ถึงขั้นมีข่าวจากสำนักข่าวต่างประเทศรายงานว่า เด็กหญิงชาวอินเดียฆ่าตัวตาย เพื่อหลีกหนีวันสิ้นโลก ซึ่งเธอเข้าใจว่ามันจะเกิดขึ้น
 

เหตุการณ์เหล่านี้ล้วนมีสาเหตุมาจากความไม่เข้าใจหรือเข้าใจผิด เพราะข้อมูลส่วนมากเกี่ยวกับการทดลองครั้งนี้เป็นข้อมูลด้านเทคนิค ใช้ศัพท์แสงที่เข้าใจยาก

ดร.สมพร จองคำ ผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (สทน.) กล่าวกับ "มติชนออนไลน์" ว่า การทดลองครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องน่าหวาดหลัวกลัวและไม่มีอันตรายอย่างแน่นอน และเริ่มอธิบายให้เราเข้าใจง่ายๆ ว่า ก่อนที่จะเกิดปรากฎการณ์บิกแบงและเกิดจักรวาลนั้น หลุมดำได้ดูดกลืนดวงดาว พระอาทิตย์ล้านๆ ดวง ทุกสิ่งที่อย่าง แม้กระทั่งแสงเข้ามา ซึ่งผลที่ได้ก็คือ สสารที่อัดรวมกันแน่น 

"ดร.สมพร" วาดภาพประกอบการอธิบาย

"พระอาทิตย์ ดวงดาวล้านๆ ดวง ทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกดูดโดยหลุมดำ ได้มารวมตัวกันเป็นสสารที่อัดแน่น และเมื่อมีการอัดแน่นมาก อนุภาคต่างๆ จะพยายามแยกตัวหนีออกจากกันเพราะพลังงานสูงมาก จึงเกิดการระเบิด โดยเมื่อยิ่งมีการอัดแน่นมากเท่าไหร่ การระเบิดก็รุนแรงมากเท่านั้น การระเบิดครั้งนี้เรียกว่า บิกแบง ซึ่งเป็นจุดกำเนิดของสุริยะจักรวาลที่เราอาศัยอยู่ทุกวันนี้" ดร.สมพร เล่า

ดร.สมพร อธิบายต่อว่า ในลักษณะเดียวกับการทดลองของเซิร์นครั้งนี้ นักวิทยาศาสตร์พยายามเลียนแบบปรากฎการณ์ดังกล่าว โดยแทนที่จะเป็นดวงดาวหรือพระอาทิตย์ที่มารวมกัน นักวิทยาศาสตร์กลับใช้ "โปรตอน" (ซึ่งเป็นอนุภาคที่มีขนาดเล็กกว่าดวงดาวอย่างที่เทียบกันไม่ได้) มาวิ่งชนกันด้วยความเร็วสูง เพื่อทำให้รวมตัวกัน โดยใช้เครื่อง LHC (Large Hadron Collider) ซึ่งมีพลังงานสูงมาก หรือประมาณ 1,000,000 ล้านล้านอีเล็กตรอนโวล์ต (1,000,000,000,000 eV   ขณะที่ค่า 1 .eV  มีค่าประมาณพลังงานของแสงหลอดไฟ)

โดยมีจุดประสงค์ของการทดลอง คือต้องการรู้ว่าภายหลังที่โปรตอนชนกัน (รวมกัน) ด้วยความเร็วสูงเกือบเท่าแสงแล้วระเบิด (Mini Bang) หายวับไป "จะเกิดสิ่งใดขึ้น" ตามมา เพราะนักวิทยาศาสตร์มีหน้าที่ค้นพบความจริงที่อยู่บนโลกและจักรวาล

ดังนั้น การระเบิดจากการชนกันของโปรตอนนั้น ไม่มีทางที่จะเป็นการระเบิดขนาดใหญ่แบบ "บิกแบง" (ซึ่งก่อให้เกิดจักรวาลและดวงดาว) ได้อย่างแน่นอน เพราะแรงระเบิดของการชนครั้งนี้ ดร.สมพร ระบุว่า สามารถแค่ทำให้เส้นผมของมนุษย์เป็นหลุมแค่นั้นเอง

ส่วนประกอบเครื่อง LHC ซึ่ง "โปรตอน" จะวิ่งผ่านท่อขนาดเส้นผม ด้วยความเร็วเกือบเท่าแสงเป็นระยะทาง 27 กิโลเมตร และมาชนกัน
 

ตามทฤษฎีเกี่ยวกับอนุภาคของ "นายปีเตอร์ ฮิกก์ส" เชื่อว่าภายหลังการชนดังกล่าวจะเกิด "อนุภาคขนาดเล็กที่สุด" ที่นักวิทยาศาสตร์เคยค้นพบ โดยมีขนาดเล็กกว่า "อะตอม" (Atom) และเล็กกว่า "ควาร์ก" (Quark) ที่เรียกว่า "ฮิกก์ส" (Higgs) และอาจค้นพบสิ่งอื่นมากกว่านี้

(ขณะที่นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มก็เชื่อว่า การทดลองนี้จะล้มเหลว และไม่สามารถพิสูจน์ทฤษฎีของฮิกกส์ได้ ซึ่งก็ต้องรอดูต่อไปอีกประมาณ 1 ปีนับจากนี้ เนื่องจากการทำให้โปรตอนมาชนกันนั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย นอกจากนี้ เมื่อโปรตอนมาชนกันแล้ว อาจไม่เกิดหรือเกิดฮิกกร์ขึ้นมาตามทฤษฎีนี้ก็ได้)

เราจะเห็นได้ว่าขนาดของสิ่งที่เกิดขึ้นจากการที่หลุมดำดูดทุกสิ่งทุกอย่าง แม้กระทั้งดวงอาทิตย์หลายดวงมาอัดแน่นกันแล้วระเบิด (บิกแบง) ออกมาเป็น "จักรวาล ดวงอาทิตย์ ดวงดาว และอื่นๆ" กับสิ่งที่อาจเกิดขึ้นจากการทดลองครั้งนี้ (มินิแบง) ที่เรียกว่า "ฮิกกร์" จะมีขนาดแตกต่างกันมาก" จนเทียบกันไม่ได้ เพราะ"ฮิกกส์"มีขนาดเล็กมากจนต้องใช้เครื่องมือพิเศษตรวจวัด

เมื่อถามว่า นักวิทยาศาสตร์สามารถสร้าง "บิกแบง" ของจริงได้หรือไม่ ดร.สมพร กล่าวว่า กำลังคงไม่พอ เพราะอะไรที่ทำให้เกิดหลุมดำขนาดใหญ่เท่านั้นได้คงมีเพียงพระเจ้า จึงไม่จำเป็นต้องกลัว ควรไปกลัวแผ่นดินไหวหรือรถชนยังดีกว่า ส่วนความสามารถที่คนจะทำการทดลองที่ใหญ่กว่านี้นั้น คงเป็นไปไม่ได้ เพราะแค่นี้ก็ต้องใช้กำลังเงิน (5,000 ล้านเหรียญสหรัฐฯ ) และกำลังสมองอย่างหนักแล้ว

ด้าน ดร.รพพน พิชา กลุ่มวิจัยและพัฒนานิวเคลียร์ สทน. กล่าวว่า การทดลองนี้ไม่น่ากลัวแน่นอน และปรากฎการณ์นี้ก็ไม่ใช่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก เพราะในความเป็นจริงปรากฎการณ์นี้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติอยู่แล้วทุกวัน เพราะในจักรวาลมีอนุภาคที่วิ่งชนกันเองและระเบิดอยู่ตลอดเวลา โดยพลังงานที่ชนกันก็สูงกว่าพลังงานที่เกิดจากเครื่อง LHC ด้วยซ้ำไป แต่กลับไม่มีผลกระทบใดๆ ต่อเรา หรือต่อดวงดาวอื่นๆ นักวิทยาศาสตร์เพียงหยิบปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ มาสร้างขึ้นใหม่อีกครั้งเพื่อศึกษาในห้องทดลองเท่านั้น

เมื่อนักนิวเคลียร์ฟิสิกส์มาอธิบายให้เราเข้าใจอย่างง่ายๆ เราคงไม่ต้องกลัวแล้วว่า การทดลองนี้จะทำให้เกิดโลกาวินาศ แต่การทดลองครั้งนี้อาจทำให้มนุษย์ได้ค้นพบความจริงจากธรรมชาติเพิ่มขึ้นอีกก้าวหนึ่ง ย้ำว่าแค่อีกก้าวหนึ่งเท่านั้น

และคงแทบเป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะสามารถเล่นบท "พระเจ้า" หรือสามารถเอาชนะ "ธรรมชาติ" ได้!!!

---------------------------------------

มุมคำศัพท์ที่ควรรู้

อีเล็กตรอนโวล์ต (eV) หมายถึง พลังงานด้านนิวเคลียร์ฟิสิกส์ โดย 1 eV มีพลังงานประมาณแสงสว่างที่เรามองเห็นเช่น แสงจากหลอดไฟฟ้าหรือแสงอาทิตย์ (Visible Light)

โปรตอน หมายถึง อนุภาคหนึ่งที่อยู่ภายในแกนกลาง (นิวเคลียส) ของอะตอม