1) ชัยชนะไม่สำคัญเท่าชีวิตคน

ในแนวทางอหิงสา-สันติวิธีที่หลอมรวมพลังทางการเมืองกับศีลธรรมเข้าด้วยกัน ชัยชนะหรือพ่ายแพ้ไม่สำคัญเท่ารักษาชีวิตคน รวมทั้งชีวิตของผู้เห็นต่าง/คัดค้าน เพราะเป้าหมายคือเปลี่ยนใจของฝ่ายตรงข้ามทีละคน
 

2) การชุมนุมแบบมีตัวช่วย

รูปแบบการต่อสู้ไม่ได้มีแต่ชุมนุม ยุทธศาสตร์การต่อสู้มีทั้งรุก-รับ-ถอย-พักรบ การชุมนุมแบบมีตัวช่วยนอกแนวทางสันติวิธีรังแต่บ่อนทำลายฐานะความชอบธรรมและพลังอำนาจทางศีลธรรมของการต่อสู้ลง
 

3) เอาชนะการก่อการร้ายด้วยการเมือง

กล่าวให้ถึงที่สุด การก่อการร้ายเป็นปัญหาการเมืองมากกว่าปัญหาความมั่นคง จะต่อสู้เอาชนะการก่อการร้ายได้ก็โดยขจัดเงื่อนไขทางการเมืองของมันให้หมดไป จนมวลชนที่การก่อการร้ายอาศัยเป็นฐานหันมาปฏิเสธการก่อการร้ายเอง

4) สละโลกเพื่อพิชิตโลก

พึงสละโลกเพื่อพิชิตโลก มีแต่ผู้สละโลกด้วยเห็นแก่ธรรมะเท่านั้นจึงจะเป็นผู้พิชิตโลกอย่างแท้จริง