อย่าง ซูซาน บอยล์ หญิงบ้านนอกวัยกลางคน ที่ชีวิตเปลี่ยนไปทันทีเมื่อร้องเพลง "I dreamed a dream" บนเวที "บริเทนส์ ก็อตทาเลนต์" ที่ทำเอาทุกคนต้องทึ่งไปกับความสามารถ

หรืออีกคนคือ ซังบอง ชอย หรือ "ซูซาน บอยล์" แห่งโคเรีย ก็อตทาเลนต์ กรรมกรหนุ่มที่ใช้ชีวิตจรจัดตั้งแต่อายุ 5 ขวบ ทว่าพลังเสียงสุดยอด

ไม่ว่าประเทศไหนๆ รายการนี้จึงมีผู้สมัครเข้าแข่งขันอย่างล้นหลาม

อย่างไรก็ตาม หากโชว์ "ไม่เด็ด" หรือเด็ดแต่ซ้ำ คนทำรายการคงเกรงว่าผู้ชมจะเบื่อ แต่ละประเทศจึงได้คัดโชว์แปลกแหวกแนวมาให้ดูเป็นว่าเล่น

ซึ่งหนึ่งในบรรดาโชว์ฮอตฮิตที่มีไปทั่ว เห็นจะเป็นการแก้ผ้าโชว์ อย่างที่กรีซ ชายสองลงทุนเปลื้องผ้ามีเพียงแผ่นซีดีปิดของสงวน แล้วเต้นประกอบเพลง

ขณะที่อีกสองชายโชว์ไอเดียเก๋เล่นเปียโนโดยใช้เจ้าโลก แต่โชคดีที่มีเปียโนหลังใหญ่บังท่อนล่างอันเปลือยเปล่าไว้ ภาพที่ควรจะอุจาด เลยกลายเป็นแค่ภาพชวนขำในความทะเล้นทะลึ่งแทน

ต่างจากโชว์เต้นเพลง บริตนีย์ สเปียร์ส ของสาวใจถึงในอังกฤษ ที่สวมเพียงกางเกงใน จีสตริง และประดับเพชรเป็นจุดเล็กๆ ทั่วตัว สร้างความตกใจให้แก่กรรมการทั้งสามคน จนต้องให้ตกรอบไปอย่างเป็นเอกฉันท์

หรืออย่างของเมืองไทยเอง ปีที่ผ่านมาก็มีชายหนุ่มโชว์เต้นประกอบเพลง ถอด ของ โดม-ปกรณ์ ลัม โดยใช้วิธีเต้นไป ถอดไป จนสุดท้ายเหลือเพียงกางเกงในจีสตริง ทำเอากรรมการรีบสั่งให้หยุดการแสดงแทบไม่ทัน

โชว์พิสดารเหล่านี้ส่วนใหญ่มักไม่ผ่านเข้ารอบ หรือถ้าผ่านรอบแรกไปได้ มักไปไม่ถึงตำแหน่งแชมป์

เพราะชื่อก็บอกแล้วว่า "ก็อตทาเลนต์" สุดท้ายคนที่มีความสามารถและพรสวรรค์จริงๆ จึงมักคว้าตำแหน่งไป

การเปลื้องผ้าโชว์จึงมีหน้าที่เพียงเพื่อสร้างสีสัน เรียกเรตติ้ง และทำให้รายการเป็นที่พูดถึงเท่านั้น

ส่วนคนที่มาโชว์ จะสมัครมาด้วยความเต็มใจ เพราะหวังให้ตัวเองเป็นที่รู้จักเพียงชั่วข้ามคืน หรือว่าจ้างจากคนทำรายการเพื่อหวังผลนั่นก็แล้วแต่กรณีไป

สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นหลังโชว์นั้นหากประเทศไหนรับได้ก็รับไปส่วนชาติใดต่อต้านถ้ามองในทางการตลาดก็ยังไม่เห็นเป็นปัญหา เพราะอย่างน้อยเมื่อมีคนด่า ก็แปลว่ารายการจะถูกพูดถึง ให้คนที่ไม่รู้จัก ได้รู้จัก คนที่ไม่เคยดูก็ต้องขวนขวายหามาดูว่าเขาด่าอะไรกัน

ดังได้อีก

แต่แม้จะคำนึงถึงการตลาดขนาดไหน กรณี "ใช้นมวาดรูป" ของไทยที่ออกอากาศในช่วงเวลาสำหรับครอบครัว ก็สะท้อนให้เห็นการคำนึงถึงแต่เรตติ้งจน "เกินงาม"