อุเทนถวาย เทคโนโลยีราชมงคล จุฬาฯ กับงานก่อสร้างของไทย

วันที่ 09 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เวลา 22:33:18 น.




โดย นวพร เรืองสกุล

(ที่มา:มติชนรายวัน 9 สิงหาคม 2556)




เคยต้องเกี่ยวข้องกับการก่อสร้างตอนที่ทำงานธนาคารพาณิชย์ เพราะมีสินเชื่อ และงานก่อสร้างสาขา ที่ต้องคอยติดตามประเมินว่าก่อสร้างไปกี่เปอร์เซ็นต์ แล้ว เบิกเงินงวดใหม่ได้หรือยัง

ตอนนั้นรู้สึกอึดอัดว่า ทำไมไม่มีใคร "ฟันธง" อย่างมืออาชีพให้เราว่า การก่อสร้างก้าวหน้าไปกี่เปอร์เซ็นต์ แล้ว แทนที่จะต้องเชื่อตามที่เจ้าหน้าที่สินเชื่อ ไม่ก็วิศวกรของบริษัทก่อสร้างบอกมา

ตอนนี้อยู่คอนโดมิเนียม เจอปัญหาผู้บริหารจัดการอาคารสถานที่ไม่รู้งาน และเปลี่ยนหน้าบ่อยมาก ซึ่งหนักขึ้นตามปริมาณอาคารสูงที่เกิดขึ้น งานนี้ต้องการความรู้ทางช่างผสมผสานกับงานบริหารเงิน บริหารคน (ช่าง ลูกค้า และพนักงานบริการอีกหลายประเภท) และบริหารเอกสาร

เมื่อคอนโดมิเนียมปรับปรุงซ่อมแซมทาสีภายนอก นอกจากจะต้องเจอกับคนงานต่างด้าวแล้ว ผู้คุมงานยังเป็นแค่คนคุมคนงาน ไม่ได้คุมงานว่าจะเปิดงานด้านไหนเมื่อใด ลูกบ้านต้องคอยระวังดูแลตนเอง

เพิ่งรู้ว่าปัญหาทั้งหลายทั้งปวงนี้มีทางออก เมื่อได้อ่านข้อเขียนของ ศ.กิตติคุณเดชา บุญค้ำ ที่ลงในมติชนในปีนี้ ทำให้คิดต่อไปเกี่ยวกับเรื่องระหว่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย กับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย



สรุปบทความของอาจารย์เดชาได้ว่า ประเทศของเราขาดคนสามกลุ่มคือ (1) ผู้มีวิทยาการด้านการก่อสร้างในระดับเป็น professional builders (2) ผู้ประเมินปริมาณในงานก่อสร้าง (quantity surveyors) และ (3) ผู้มีวิชาด้านการจัดการอาคารสถานที่ (facilities / building management)

คณะนวกรรมศาสตร์ (Building Sciences-ผู้เขียนคิดภาษาอังกฤษเอง) เติมความขาดนี้ได้

ครั้งหนึ่ง (ปี 2549) นายกสมาคม และสภาของวิชาชีพด้านวิศวกรรมและสถาปัตยกรรมทั้งปวง ร่วมกันลงชื่อในหนังสือขอร้องให้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดหลักสูตรนวกรรมศาสตร์ เพื่อสนองตอบความต้องการด้านนี้ของระบบเศรษฐกิจของไทย

แต่เรื่องเงียบหายไปในระบบบริหารของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไม่รู้ด้วยเหตุผลใด

เมื่อมีกรณีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย เรียกร้องขอที่ดินคืน ได้รับคำชี้แจงในสภามหาวิทยาลัยว่า ที่ดินเป็นของจุฬาฯ ด้วยเหตุผล ข้อกฎหมาย และคำตัดสินอันเป็นที่สุดแล้ว และที่ตรงนั้นโดยสภาพและโดยแผนเป็นเขตการศึกษา เพราะล้อมด้วยพื้นที่การศึกษาทั้งหมด

สำหรับผู้เขียนโจทย์สำหรับสภา และฝ่ายบริหาร อยู่ที่ว่าจะทำอย่างไรจึงจะได้ประโยชน์สูงสุดสำหรับประเทศ



ฝ่ายบริหารโดยอธิการบดีย้ำและยันแผนงานผ่านประชาสัมพันธ์ถึงประชาคมในจุฬาฯ ว่าจะทำตรงนั้นให้เป็นศูนย์นวัตกรรมงานสร้างสรรค์เพื่อชุมชนยั่งยืน (Creative economy)

การสร้าง creative economy จำเป็นก็จริง แต่ผู้เขียนเห็นว่าการหา creative solution ที่ได้ประโยชน์ต่อทุกฝ่ายจำเป็นกว่า จึงมีข้อเสนอเพิ่มเติมดังนี้

หนึ่ง ต้องคงชื่ออุเทนถวาย และคงอาคารไว้ มีสะพานอุเทนถวาย พร้อมช้างเป็นฝูง จะไม่มีพระเจ้าอุเทนผู้มีมนต์เรียกช้าง ได้อย่างไร ถ้าจะย้ายชื่ออุเทนถวายไป เห็นท่าจะต้องยกสะพานหัวช้างไปด้วย

สอง วิชาที่จะสอนควรโยงกับโรงเรียนช่างก่อสร้างเดิม จึงขอเสนอให้ตั้งวิทยาลัยการก่อสร้างอุเทนถวาย แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ประศาสน์ปริญญานวกรรมศาสตรบัณฑิต และต่อไปเมื่อมีบัณฑิตพอประมาณแล้ว ก็ตั้งสมาคมวิชาชีพก่อสร้างขึ้นมา มีใบอนุญาตถูกต้องตามกฎหมาย

การสร้างคณะว่าด้วยการก่อสร้างสมัยใหม่ขึ้นมาเป็นสิ่งที่น่าจะแก้ปัญหาให้ประเทศได้หลายเปลาะ

เปลาะที่ 1 วิชาชีพก่อสร้างจะได้เลิกเป็นชนชั้นสองเสียที วิชาชีพนี้เคยเป็นเอกเมื่อการก่อสร้างเป็นแค่การสร้างบ้านชั้นเดียวทีละหลัง แต่บัดนี้เมื่อสร้างบ้านทีละหลายสิบหลัง หรือสร้างอาคารหลายสิบชั้น วิชาช่างกลายเป็นรองเมื่อกฎหมายกำหนดให้วิชาชีพวิศวะ กับสถาปัตย์ เป็นผู้คุมงานก่อสร้าง ซึ่งวิศวะก็บอกว่าไม่ใช่งานของตัว สถาปัตย์ก็บอกว่าไม่ใช่ คนที่ใช่คือช่างก่อสร้างก็ไม่เข้าเกณฑ์ของกฎหมาย แต่จะแก้กฎหมายก็หาวิชาชีพที่ว่าไม่เจอ

เปลาะที่ 2 ประเทศเราจะมีช่างฝีมือระดับคุมงานได้ ไม่เช่นนั้นเมื่อเปิดประเทศ คนของเราจะเป็นได้แค่คนงานระดับรอง รอรับคำสั่งจากผู้คุมงานระดับสูงที่เป็นต่างด้าว ที่เขาเรียนวิชาเหล่านี้มา

เปลาะที่ 3 แทนที่จุฬาฯ จะต้องสร้างศักยภาพด้านงานก่อสร้างขึ้นมาสำหรับคณะ (วิทยาลัย) ใหม่ ก็สามารถใช้ศักยภาพพื้นฐานที่อุเทนถวายมีอยู่เดิม และคงประวัติศาสตร์ตั้งแต่เป็นโรงงานของโรงเรียนเพาะช่างเอาไว้ได้

เปลาะที่ 4 แทนที่จะคิดว่าถูกกลืนหรือถูกรวม อุเทนถวายที่เป็นศิษย์เก่าและนักศึกษาในปัจจุบันและอนาคตที่สนใจมีอาชีพที่โยงกับงานก่อสร้างและอสังหาริมทรัพย์ น่าจะดีใจที่โรงเรียนเดิมของตนที่เคยเป็นเลิศได้แปลงโฉมใหม่ให้ทันยุคสมัย และสามารถคงความเป็นเลิศต่อไปในอนาคต



มีความแตกต่างแค่ไหนและแบบใดดีกว่ากัน ระหว่างเป็นวิทยาเขตหนึ่งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตะวันออก กับเป็นวิทยาลัยหนึ่งในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เรื่องนี้ผู้ปกครอง นิสิตนักศึกษา ศิษย์เก่า คณาจารย์ และผู้บริหารมหาวิทยาลัยทั้งสองฝ่าย ต่างคนต่างก็คงมีคำตอบที่แตกต่างกัน

แต่ต้องแยกคำตอบให้ได้ว่า ที่ว่าดีหรือไม่ดีนั้น อันไหนดีสำหรับตนฝ่ายเดียว อันไหนดีสำหรับชาติโดยรวม




ทีเส็บเร่งทำโรดแมพ 5 ปี หวังปั้นประเทศไทยเป็นเมืองไมซ์ยั่งยืนระดับโลก
ไม่ย้าย! ครอบครัวอเมริกัน ปัดข้อเสนอเวนคืนที่ดิน ติดกับ"Area 51"พื้นที่"ลับสุดยอด"รัฐบาล
“ธ.ออมสิน”พร้อมปล่อยกู้กองทุนหมู่บ้าน-คาดหนี้เสียไม่เกิน1%
"บีอาร์ไอซี"เตรียมเปิดแทร็กซูเปอร์ครอสมาตรฐานโลก 4-6 ก.ย.นี้
สวยใสอมตะ "พิม พิมพ์มาดา" กับความเเบ๊วเเม้ตัวเลขเฉียดเข้าเลข 35 เเล้ว!!
ระทึก เจ้าเหมียวช่วยชีวิตเด็กทารกจากกระสุนปืน เจ้าของสุดปลื้ม ชูเป็น"ฮีโร่" (ชมคลิป)
ฮือฮา จีนให้บริการจัด"งานศพหมา"อย่างหรูอลังการ ราวกับ"อาเสี่ยตาย"! (ชมภาพ)
′วิษณุ′ย้ำชัด ประชามติยึดเสียงข้างมาก′ผู้มาใช้สิทธิ′ อึกอัก ตอนเขียนนึกว่าชัดแล้ว
หล่อใจบุญ "น้องนาย" ลูกชาย "หมู พิมพ์ผกา" ร่วมเป็นอาสาช่วยเหลือเด็ก
เนสท์เล่ส่งแคมเปญ “เนสท์เล่ กู้ด มอร์นิ่ง” ดึง 11 แบรนด์ร่วมโปรฯพิเศษ
วรศักดิ์ ประยูรศุข : ระเบิดจากไหน
มือระเบิด 20 ศพ โดย สุริวงค์ เอื้อปฏิภาน
ก่อนจะเป็นผบ.ทบ. เส้นทาง "บิ๊กหมู-บิ๊กติ๊ก" จากเสธ.กองทัพน้อย สู่ผู้นำเหล่าทัพ
ผศ.ดร.ประภาศ ปานเจี้ยง : จากแตงโม ภัทรธิดา ถึงสิงห์ สควีซ แอนิมอล การเรียนรู้ทางสังคม
คนพูดไม่ต้องทำ โดย สุริวงค์ เอื้อปฏิภาน
เวสต์เกต ย่านใหม่ ไลฟ์สไตล์ใหม่ ชีวิตใหม่ ที่ใหญ่กว่าเดิม
เอไอเอส เอาใจลูกค้าเติมเงินผ่าน eService อัดโบนัสโทรฟรีสูงถึง 15%
เวสต์เกต ย่านใหม่ ไลฟ์สไตล์ใหม่ ชีวิตใหม่ ที่ใหญ่กว่าเดิม
เอไอเอส เอาใจลูกค้าเติมเงินผ่าน eService อัดโบนัสโทรฟรีสูงถึง 15%