วันคืน แผกต่าง ระหว่าง ‘นักเลือกตั้ง’ กับ นักลากตั้ง

พลันที่มีการเสนอคำว่า “การเลือกตั้ง” ปรากฏขึ้นในสังคม จะปรากฏ 2 ความรู้สึกให้ได้เปรียบเทียบเสมอในทางการเมือง

1 เห็นอาการของ “นักเลือกตั้ง”

ไม่ว่าจะมองผ่านพรรคประชาธิปัตย์ ไม่ว่าจะมองผ่านพรรคชาติไทยพัฒนา ไม่ว่าจะมองผ่านพรรคเพื่อไทย

สัมผัสได้ในความคึกคัก กระตือรือร้น

แม้จะไม่ค่อยมั่นใจเท่าใดนักต่อคำประกาศผ่าน “ปฏิญญา ทำเนียบขาว” ว่าอาจจะมีชะตากรรมเช่นเดียวกับ “ปฏิญญา นิวยอร์ก” และ “ปฏิญญา โตเกียว” หรือไม่ แต่ก็ยังกระตือรือร้นและเปี่ยมด้วยความคึกคัก

1 เห็นอาการของ “นักลากตั้ง”

ไม่ว่าจะมองไปยัง “สนช.” ไม่ว่าจะมองไปยัง “กรธ.” จะสัมผัสได้ในความหงุดหงิดราวกับว่า “การเลือกตั้ง” กำลังจะกลายเป็นปัญหา กำลังจะกลายเป็นพิษ

ถามว่าความคึกคัก กระตือรือร้น อันเห็นผ่านนักการเมืองจากพรรคประชาธิปัตย์ จากพรรคชาติไทยพัฒนาและจากพรรคเพื่อไทยสะท้อนอะไร

1 สะท้อนความหวัง

เพราะว่ามีแต่ “การเลือกตั้ง” เท่านั้น นักการเมืองจากพรรคการเมืองเหล่านี้จึงจะมี “โอกาส” จึงจะได้แสดงบทบาท

อย่างน้อยก็ได้เข้าไปอยู่ในท่ามกลางประชาชน

ขณะเดียวกัน 1 สะท้อนให้เห็นว่าชั่วดีถี่ห่างอย่างไร กระบวนการของ “การเลือกตั้ง” ก็สะท้อนให้เห็นอำนาจของ “ประชาชน”

ความหมายก็คือ ประชาชนได้ “เลือก”

ตรงกันข้าม ภาพของ “นักลากตั้ง” ที่สลอนกันอยู่ ไม่ว่าใน “สปช.” ไม่ว่าใน “สปท.” ไม่ว่าใน “กรธ.” ไม่ว่าใน “สนช.” ไม่มีอะไรเลยที่ยึดโยงอยู่กับประชาชน


พวกเขาล้วนมากับอำนาจของ “รัฐประหาร”

ต้องยอมรับว่าการประกาศและบังคับใช้ “รัฐธรรมนูญ” พ.ศ.2560 แม้จะมีตำหนิ ราคี รอยไฝฝ้า แต่โดยความเป็นรัฐธรรมนูญก็มีพลานุภาพในตัวเอง

ความหมาย 1 คือ การส่งสัญญาณทางการเมือง

ไม่ว่าจะชอบ ไม่ว่าจะชัง แต่จากบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญได้ก่อให้เกิดกังวานเสียงแห่งการเลือกตั้งได้กึกก้องขึ้น

จากเดือนเมษายนมาถึงเดือนตุลาคมยิ่งเด่นชัด

ยิ่งกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญเสร็จสิ้นไปแล้ว 2 ฉบับคือว่าด้วย กกต. ว่าด้วยพรรคการเมือง ยิ่งทำให้เกิดบรรยากาศอันเข้มข้น

รอก็แต่เพียงว่าด้วยการเลือกตั้ง ส.ส. ว่าด้วยการได้มาซึ่ง ส.ว.

ไม่ว่า “นักลากตั้ง” จะอยากยื้อเวลาออกไปอย่างไร แต่กรอบที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญก็แจ่มแจ้งว่าต้องภายใน 240 วันจากเดือนเมษายน 2560

และจากนั้น สนช.ใช้เวลาอีก 60 วัน

จากเดือนตุลาคมเป็นต้นไปแสงแห่งสปอตไลต์ย่อมฉายจับไปยัง 1 กรธ. และ 1 สนช.ว่าจะมีอากัปกิริยาอย่างใด

จากนี้จึงเห็นได้ว่า ด้าน 1 มีความคึกคัก กระตือรือร้นจาก “นักเลือกตั้ง” ขณะเดียวกัน ด้าน 1 มีความหงุดหงิด ไม่พอใจจาก “นักลากตั้ง”

เพราะสำหรับนักเลือกตั้ง นี่คือการมาเยือนของ “ฤดูใบไม้ผลิ”

เพราะสำหรับ “นักลากตั้ง” นี่คือการคุกคามเข้ามาอย่างน่ากลัวยิ่งของ “ฤดูหนาว” อันยะเยียบเย็นในทางการเมือง

การนับถอยหลังได้เริ่มแล้วสำหรับ “นักลากตั้ง”