ธรรมดา
ความธรรมดาก็คือธรรมดา ความเป็นธรรมดาไม่ใช่เปลือกที่หุ้มห่อความวิเศษ
และในความเป็นปกติของความธรรมดาไม่เจือปนอยู่ด้วยความวิเศษ
ใครใคร่น้าวโน้มสืบเสาะสิ่งวิเศษจากความธรรมดา คงต้องปล่อยเปล่าตามใจ ไปกับสิ่งที่ไม่ใช่ธรรมดา
แห่งหนของความธรรมดา มีอยู่ในที่สุดของความใกล้และห่างออกไปไกลสุดแสน หมดระยะสายตาแห่งจินตนาการที่จะมองเห็นเขตขอบของความไกล
ความธรรมดามีอยู่ในคน สัตว์ สิ่งของ ไม่ว่างเว้นแม้ภายในใจ เมื่อรวมทั้งหมดทั้งมวลเข้าด้วยกัน บทสรุปของความธรรมดาก็มีอยู่ในทุกสิ่ง และทุกแห่งหนของความใกล้ไกล
ใครบางคนเลือกที่จะไม่อยู่ร่วมกับความเป็นธรรมดา อาจด้วยเหตุผลส่วนตัว หรือตามเหตุผลส่วนรวม แต่ก็มีอยู่บ้างบางคนที่เข้าใจและมองเห็นความธรรมดาที่เรียบง่าย และอีกหลายคนกับการอยู่ร่วมกับความยุ่งเหยิงจนกลายเป็นความธรรมดาในอีกรูปแบบ เมื่อความจริงมาจากหลายเหตุผล ความเป็นธรรมดาและความไม่ธรรมดาคงต้องอยู่ด้วยกันทุกแห่งหน ปะปนกันไป อยู่ที่ว่าใครกันจะได้เห็นความเป็นธรรมดาที่เป็นปกติโดยธรรมชาติ
คุณภาพของความธรรมดายังมีอยู่ บ่อยครั้งที่ผมมักจะพูดถึงความเป็นธรรมดาในเชิงบวก กับเหตุผลทางใจที่มักมโนเอาจากความรู้สึกดีเป็นการส่วนตัว ความเข้าใจความเป็นธรรมดาสำหรับผม ไม่ใช่การปลดปลง หากแต่เป็นการเห็นความสำคัญของความเป็นธรรมดา สังเกตความเป็นปกติของธรรมชาติ ปรับตัวปรับใจ ในแบบที่ไม่ต้องดัดไม่ต้องแต่งกันจนเกินไปจากความพอดี ความเรียบง่ายธรรมดาเป็นดั่งยาสามัญประจำใจ มันทำให้ป่วยจิตน้อยลงเมื่อถึงคราวที่ต้องป่วย และอยู่ได้สบายดีในภาวะของความเป็นธรรมดา
ผมยึดติดอยู่กับความสามัญธรรมดา เพียงเพราะมันทำให้ผมรู้สึกเป็นอิสระจากความวิเศษ ความธรรมดาทำให้ผมมีความคล่องตัวคล่องใจ ความเป็นธรรมดาไม่ใช่สิ่งซับซ้อน และพร้อมที่จะเปิดเผยความชัดเจนเสมอ
หลายครั้งเมื่อมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับตัวเอง ผมมักนำพาตัวเองมาที่จุดเริ่มต้นของความธรรมดาเสมอ เพื่อที่จะมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ง่ายเข้า
ความธรรมดาในชามก๋วยเตี๋ยว น้อยนักมักกินไม่อิ่ม มันเป็นความธรรมดาที่ต้องจ่ายเพิ่ม เพื่อซื้อความพิเศษ ให้กับปากท้องที่กำลังหิว เพื่อให้ชีวิตธรรมดาๆ ได้อยู่ต่อ
ในจุดยืนที่เรียกว่าท่ามกลาง ด้วยหลายสิ่งที่แวดล้อม หลายเหตุผล หลายปัจจัย มันคงจะง่ายเข้า ถ้าเข้าใจในสิ่งต่างๆ จากความเป็นธรรมดา หากแต่ความเป็นจริง ความไม่ธรรมดาก็ยังคงมีอยู่ และบางครั้งสิ่งที่มากกว่าธรรมดา ก็ยังจำเป็นต่อการดำรงไว้ซึ่งชีวิต
ความธรรมดาที่อยู่ในชามก๋วยเตี๋ยวมันน้อยนัก มักกินไม่อิ่ม มันเป็นความธรรมดาที่ต้องจ่ายเพิ่ม เพื่อซื้อความพิเศษให้กับปากท้องที่กำลังหิว เพื่อให้ชีวิตธรรมดาๆ ได้อยู่ต่อ ถึงอย่างนั้นในความพิเศษก็ยังคงความเป็นธรรมดาแฝงอยู่ กับความจริงที่ว่า กินน้อยจ่ายถูก กินมากจ่ายแพง ความปกติธรรมดาของการค้าขาย เพราะความเป็นปกติดีของชีวิตเมื่อความหิวไม่สามารถระงับได้ด้วยความธรรมดา น้อยนักมักไม่อิ่ม เรื่องปากท้องในระหว่างมื้อพอเข้าใจ เพราะก๋วยตี๋ยวไม่เคยอิ่มท้องเมื่อสั่งแบบธรรมดา
ทุกสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลงไปอย่างเป็นธรรมดา ผู้คนในสังคมกับทางเลือกที่จะทำในสิ่งที่ดีกว่า ถึงแม้ว่าบางครั้งอาจจำต้องต่างไปจากความเป็นธรรมดาที่เคยมีมา สำหรับผมความธรรมดาไม่ใช่สิ่งเฉื่อยชา ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในวังวน หากแต่เป็นการรับรู้และเข้าใจรูปแบบของความธรรมดาเพื่อจะอาศัยความเรียบง่ายเพื่อเข้าใจในบางสิ่งบางอย่าง ไม่ต่างจากการเข้าใจในธรรมชาติของทุกสิ่ง
ผมยังเชื่ออยู่เสมอว่าต้นกำเนิดขององค์ความรู้ที่ยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ ล้วนพัฒนามาจากการสังเกตเห็นและเข้าใจจากสิ่งที่เป็น “ธรรมดาของธรรมชาติ”
ขอบคุณมากมายครับ •
เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
สะดวก ฉับไว คุ้มค่า สมัครสมาชิกนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ได้ที่นี่https://t.co/iRHg4WPH4Q
— MatichonWeekly มติชนสุดสัปดาห์ (@matichonweekly) October 31, 2022
