ยลโลกสวยเมื่อใบไม้แต่งตัว พบหญิงแกร่งไทยในเมืองหนาวยะเยือก/รายงานพิเศษ

รายงานพิเศษ

มงคล วัชรางค์กุล

ยลโลกสวยเมื่อใบไม้แต่งตัว

พบหญิงแกร่งไทยในเมืองหนาวยะเยือก

ที่เมือง Damariscotta แห่งรัฐ Main ที่ Main Street มี “ฟักทองโชว์” หน้าร้านค้าสองฝั่งถนนอีกคำรบ

ขับรถผ่านย่านการค้าค่อนไปทางด้านหัวถนน มุมหนึ่งของอาคารมีป้ายร้าน Best Thai

เลี้ยวเข้าไปลานจอดรถหน้าร้านเพื่อแวะอุดหนุนพบปะเจ้าของร้าน สงสัยว่าคนไทยใครกันหนอ มาเปิดร้านในเมืองเล็กหนาวยะเยือกแสนไกลแถบนี้

ช่างแตกต่างจากการเปิดร้านไทยในเมืองใหญ่อย่าง New York, Los Angeles, Philadelphia, Houston หรือเมืองใหญ่อื่นที่มีร้านไทยอยู่ดาษดื่นโดยสิ้นเชิง

ตอนบ่ายที่มาเดินเที่ยวชมฟักทองโชว์ เห็นป้านร้าน Best Thai แล้ว แต่ตอนนั้นเป็นเวลาบ่าย 3 โมง หมดเวลาอาหารกลางวัน ร้านปิดพักผ่อน จึงยังไม่ได้แวะเข้าไปเยี่ยม

มาเปิดร้านอีกทีช่วงเวลาดินเนอร์ บ่าย 4 โมงเย็นถึง 3 ทุ่ม เรามาถึงเกือบ 5 โมง ได้เวลาพอเหมาะ

ร้าน Best Thai เป็นร้านสองห้องติดกัน เปิดประตูเข้าไปพบความอบอุ่นด้านใน เดินผ่านโต๊ะอาหารด้านนอกที่ยังไม่มีคนนั่ง เข้าไปยังห้องด้านใน มีลูกค้าอยู่ 2 โต๊ะแล้ว เราเป็นโต๊ะที่ 3

เด็กเสิร์ฟ 2 คนเป็นฝรั่งวัยรุ่นชายหญิง คนผู้หญิงเอาเมนูมาให้ สักพักใหญ่หญิงสาวเจ้าของร้านมารับออเดอร์เอง เธอทักทายภาษาอังกฤษ เราตอบเป็นภาษาไทย เธอยกมือไหว้

นาทีนั้น มิตรไมตรีของคนไกลบ้าน 2 กลุ่มก็เริ่มต้น

หน้าร้าน Best Thai

ไม่น่าเชื่อว่าเมนูของร้าน Best Thai จะมีอาหารไทยให้เลือกถึง 70 รายการ มีแม้แต่ Nam Sod แหนมสด

แต่ยังไม่ถึงเวลาอาหารเย็นของเรา ที่ตั้งใจว่าจะไปกินล็อบสเตอร์สั่งลา มื้อนั้นจึงสั่งแต่อาหารว่างพวกส้มตำ เปาะเปี๊ยะทอด ทอดมัน กะหรี่ปั๊บ และเต้าหู้ทอด มารองท้อง

แม้ไม่ใช่เมนูดินเนอร์หลัก แต่ขอบอกว่าอาหารไทยทั้ง 5 อย่างที่เราสั่งไปนั้น “อร่อยเหาะ” จริงๆ

เจ้าของร้านให้เวลาความอร่อยรสชาติอาหารเป็นส่วนตัว จนเรากินกันจวนเสร็จแล้ว เธอจึงเริ่มเข้ามาคุย

น้อง “จิ๊บ” (Jib) ธัญลักษณ์ โรจน์พานิชกุล คือชื่อ-นามสกุลของเธอ เป็นชาวจังหวัดพิจิตร

ทุกคนในร้านเป็นครอบครัวเดียวกัน มาจากพิจิตรสู่รัฐเมน

น้องจิ๊บเล่าความเป็นมาของชีวิตในอเมริกาว่า

เริ่มจากคุณพ่อ โกวา (Kowa) ธนินทร์ ห่านจิตสุวรรณ์ เข้ามาเป็นโรบินฮู้ดในอเมริกาอยู่นานปี ก่อนจะได้รับการอภัยโทษและให้สัญชาติอเมริกันแก่โรบินฮู้ดทั้งหมดจากประธานาธิบดีจิมมี่ คาร์เตอร์ เมื่อปี 1980

จากนั้นคุณพ่อที่ทำงานเป็นเชฟในร้านอาหารไทยที่รัฐแมสซาชูเสตส์ (Massachusetts) จึงสปอนเซอร์ให้ลูกสาวและลูกชาย คือจิ๊บและน้องชายเข้ามาในอเมริกา

มาปีนี้ เพิ่งสปอนเซอร์ให้คุณแม่อายุ 60 ปีมาช่วยงานในครัวที่ร้าน

ในช่วงปีแรก ทั้งสามคนย้ายมาทำงานในร้านอาหารไทยที่รัฐนิวแฮมป์เชียร์ (New Hampshire) อยู่หลายปี จนเก็บรวบรวมเงินได้ก้อนหนึ่ง จึงร่วมหุ้นกับเพื่อนคุณพ่อเปิดร้านอาหารไทยที่เมือง Portland เมืองหลวงของรัฐเมน (Maine)

ร่วมหุ้นกันได้ไม่กี่ปีก็ให้มีอันต้องแยกทางกันเดิน

น้องจิ๊บเล่าว่า ทางครอบครัวจึงตัดสินใจมาลงทุนเปิดร้านเป็นของตัวเอง ชื่อร้าน “Best Thai” ที่เมือง Damariscotta แห่งนี้เมื่อ 8 ปีที่แล้ว

น้องจี๊บรำลึกถึงวันแรกที่เปิดร้าน Best Thai ว่า ชาวเมือง Damariscotta แห่แหนกันมาอุดหนุนเนืองแน่นทั้งวัน ทั้งที่ไม่ได้มีการประชาสัมพันธ์อะไรนอกจากการขึ้นป้ายธรรมดา

วันนั้นทำยอดขายได้หมื่นกว่าเหรียญ

เหนื่อยสุดสุด สุดชีวิต

แต่ปลื้มใจไม่รู้ลืม

เพราะ Damariscotta เป็นเมืองเล็กนิดเดียว มีประชากรแค่ 2,218 คนตามสถิติเมื่อปี 2018 แต่ยังดีที่มีประชากรของเมืองคู่แฝดที่มีขนาดพอๆ กันชื่อเมือง Newcastle เข้ามาช่วยเสริม สองเมืองนี้เชื่อมติดต่อกันบนถนน Main Street ด้วยสะพานข้ามแม่น้ำ Damariscotta River

Damariscotta เป็นภาษาอินเดียนแดง แปลว่าแม่น้ำที่มีปลาตัวเล็ก

ดินแดนแถบนี้เคยเป็นของพวก Wawenock แปลว่า ผู้คนริมอ่าว เป็นอินเดียนแดงเผ่า Abenaki

สำหรับคนเคยทำร้านอาหารในเมืองเล็กของอเมริกา จะรู้ว่าการทำยอดขายได้หนึ่งหมื่นเหรียญในวันเดียวนั้นเหมือนปาฏิหาริย์ ที่ต้องแลกมาด้วยความเหนื่อยยากแสนสาหัส

หญิงแกร่งไทย เจ้าของร้าน Best Thai

ร้าน Best Thai มีลูกค้าคนไทยคู่เดียวมาอุดหนุนปีละครั้งต่อเนื่องอยู่หลายปี เพราะเขาคือสามีภรรยาอภิมหาเศรษฐีคนไทย เจ้าของโครงการอภิมหาโปรเจ็กต์อสังหาริมทรัพย์ ที่มาซื้อบ้านพักตากอากาศหรูไว้แถบนี้

แต่น้องจิ๊บเล่าว่า สองปีหลังนี้หายหน้าไป ไม่มาเหมือนเคย

ดังนั้น ตลอดระยะเวลา 8 ปีที่ผ่านมา ในฤดูท่องเที่ยวตอนหน้าร้อน ร้าน Best Thai ยืนหยัดอยู่ได้ด้วยนักท่องเที่ยวและลูกค้าฝรั่งพื้นเมือง ไม่มีลูกค้าคนไทยเป็นแรงหนุน

ส่วนในหน้าหนาวที่หนาวหนักระดับหิมะท่วมเกือบถึงหัวเข่า แต่ไม่ต้องกลัว ทุกเมืองที่หิมะตกหนัก ทางซิตี้จะมีรถกวาดหิมะพร้อมโรยเกลือ เพื่อป้องกันหิมะจับเป็นแผ่นน้ำแข็ง เดี๋ยวจะเกิดอุบัติเหตุ

ในหน้าหนาว ร้าน Best Thai ก็ขายดีไม่แพ้ฤดูร้อนหน้าท่องเที่ยว เพราะชาวเมืองต่างพากันมาอุดหนุนยิ่งกว่าเดิม เนื่องจากไม่ต้องมาแก่งแย่งกับนักท่องเที่ยว

จึงไม่ว่าจะหนาวเหน็บเพียงใด หิมะจะตกหนักแค่ไหน ก็ไม่ใช่อุปสรรคของร้าน Best Thai เพราะเพียงแค่วิ่งฝ่าหิมะและลมหนาวเข้าร้าน ก็พบความอบอุ่นภายใน

ทำเงินทำทองได้เหมือนเดิมตลอดกาล

กิจการดำเนินไปด้วยดีมาตลอด น้องชายจิ๊บจึงขยับขยายไปเปิดร้านนู้ดเดิ้ล (Noodles) ที่ฝั่งตรงข้ามตึกในละแวกเดียวกัน

นี่คือเสน่ห์ของเมืองเล็กที่มากด้วยมิตรไมตรี ปราศจากคู่แข่ง ให้ความมั่นคงสถาพร

น้องจิ๊บเล่าว่า เคยมีร้านไทยอีกร้านอยู่ที่เมือง Boothbay ใกล้กัน คือเมืองที่เราไปพัก แต่เมืองนี้เมื่อหมดฤดูกาลท่องเที่ยว เมืองก็เงียบสนิท ชาวเมืองไม่ออกมากินอาหารที่ร้าน

ร้านไทยร้านนั้นจึงล้มหายตายจากไป

น้องจิ๊บในวัย 32 ปีเพิ่งแต่งงานกับชายไทยเมื่อปีที่แล้ว

ขอแสดงความยินดี

เราอำลาน้องจิ๊บและร้าน Best Thai พร้อมให้สัญญาว่าจะมาเยือนอีกในปีหน้า

เมื่อใบไม้แต่งตัว

บรรยากาศในร้าน Best Thai

หน้าร้านยามราตรี