กุหลาบแวร์ซายส์ : ฉบับการ์ตูนเพลงของเน็ตฟลิกซ์
ยากที่จะเขียนถึงหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นคลาสสิกตลอดกาลเล่มนี้ในแง่มุมที่ไม่เคยมีใครเขียนถึงอีก
เหตุเพราะถึงวันนี้กุหลาบแวร์ซายส์มีอายุมากกว่า 50 ปีแล้ว
ผู้เขียนคือริโยโกะ อิเคดะ (Riyoko Ikeda 1947-) ก็ยังมีชีวิตอยู่ อายุ 77 ปีเข้าไปแล้ว
ครั้งนี้เน็ตฟลิกซ์สร้างใหม่เป็นหนังเพลง คงหวังว่าจะสามารถอาศัยเสียงดนตรี เสียงเพลงและเนื้อร้องช่วยเล่าเรื่องขนาดยาวให้จบในสองชั่วโมงได้
ซึ่งก็ทำได้จริงแต่เป็นที่ยอมรับกันว่าดูเหมือนทำได้เพียงเล่าเรื่องไม่ถึงกับโน้มน้าวอารมณ์ให้คนดูคล้อยตามเท่าไรนัก
ยิ่งสำหรับคนที่อ่านมาก่อนแล้วเห็นเขียนกันว่าโรแมนติกยังไม่ได้เลย
ไม่ว่าจะเป็นความรักระหว่าง ออสการ์ ฟรังซัวส์ เดอ จาร์เจ บุตรสาวนายทหารระดับสูง กับ อังเดร กรังดิเออร์ เด็กรับใช้
หรือรักต้องห้ามระหว่างพระนางมารี ออง ตัวเนต กับท่านเคานต์ฮัน อั๊กเซล แฟร์ซอง แห่งสวีเดน
หรือแม้กระทั่งถ้าจะมีความรักระหว่างออสการ์กับแฟร์ซองจนกระทั่งกลายเป็นรักสามเส้าก็มิอาจถูกขับเน้นให้เด่นชัดขึ้นมาได้
อย่างไรก็ตาม หนังการ์ตูนเพลงเรื่องนี้เล่าส่วนสำคัญๆ ของหนังสือได้ค่อนข้างครบถ้วนน่าชมเชย
ดูเหมือนจะขาดที่สำคัญไปก็เพียงเรื่องเพราะอะไรออสการ์จึงเติบโตมาเป็นนายทหารทั้งที่เป็นสตรีรูปงาม เป็นที่หมายปองทั้งจากชายและหญิง เรื่องนี้เรื่องเดียวเมื่อทศวรรษที่ 1970 ก็ชวนเคลิบเคลิ้มได้แล้ว มิพักต้องใช้คำศัพท์แสดงเพศสภาพอะไรที่เจือทัศนคติ
กุหลาบแวร์ซายส์ได้ชื่อว่าเป็นการ์ตูนตาโต มีลายเส้นประทับใจนักอ่านจำนวนมหาศาลด้วยเส้นสายขาวดำที่บางเบาแต่กลับเล่าเรื่องราวที่หนักอึ้งและเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์โลกได้อย่างทรงพลัง
ว่ากันว่านักอ่านหลายคนกลายเป็นนักวาดการ์ตูน นักอ่านหลายคนสนใจศึกษาประวัติศาสตร์ก็เพราะหนังสือการ์ตูนเรื่องนี้
ครั้นมาเป็นการ์ตูนเพลงในครั้งนี้ก็ยังคงลายเส้นตาโตอีกทั้งลงสีสวยสดงดงามอลังการไม่เสียชื่อผู้สร้างเลย
นอกจากนี้ ความสวยใสกระจ่างตาวิ้งๆ ก็ยังอยู่ในระดับเดียวกันกับหนังสือการ์ตูนอย่างไรก็อย่างนั้น ขนาดที่ว่าแม้จะรบกันฝุ่นควันคละคลุ้งตลบอบอวลด้วยกองทหารม้าหรือลูกกระสุนปืนใหญ่ที่ปลิวว่อนระเบิดตูมตามมากเท่าไร
แม้จะมีฉากฟันแทงเข่นฆ่าเลือดไหลอย่างไร หนังการ์ตูนเพลงเรื่องนี้ก็คงสีสันกระจ่างใสคงเส้นคงวาเช่นเดิม ไม่มีใครแปดเปื้อนมอมแมมอะไรมากนัก
ทำได้เหมือนหนังสือต้นฉบับอย่างน่าชม
โดยเฉพาะตัวละครพระนางมารี ออง ตัวเนต ลงสีได้บรรเจิดมากทุกๆ ฉากไปเลย ยกเว้นภาพลายเส้นแสนเศร้าในเอ็นด์เครดิต
เรื่องการใช้จ่ายฟุ่มเฟือยของราชสำนักฝรั่งเศสเวลานั้น ความยากจนข้นแค้นของประชาชน ไปจนถึงการบุกโจมตีคุกบาสตีย์เมื่อปี 1789 ทุกเรื่องถูกถ่ายทอดอย่างกระชับ ตามลำดับเหตุการณ์ มีจังหวะจะโคน
เรียกว่าใครดูก็ต้องรู้เรื่องและเข้าใจสิ่งที่เรียกกันว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสซึ่งว่ากันว่าซับซ้อน อย่างน้อยก็เฉพาะช่วงแรกๆ ของการปฏิวัติ
หนังการ์ตูนเรื่องนี้ยังชวนดูมากขึ้นด้วยลายเส้นคลาสสิกประกอบเพลงเล่าเรื่องราวตอนท้ายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 กับพระนางมารี ออง ตัวเนต เหตุการณ์ใดเกิดขึ้นที่ไหนของกรุงปารีสเรียงตามลำดับเวลาและสถานที่ตามที่มีบันทึกไว้
ตัวละครสตรีพระนางมารี ออง ตัวเนต และ ออสการ์ ฟรังซัวส์ เดอ จาร์เจ เป็นตัวเอกของเรื่อง โดดเด่นเป็นที่กล่าวขานมาตลอดระยะเวลามากกว่า 50 ปีที่หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ถูกเขียนขึ้น ที่รองรับความโดดเด่นตลอดกาลของตัวละครสตรีสองคนนี้จึงเป็นบุรุษสี่คน ได้แก่ หลุยส์ที่ 16 เคานต์แฟร์ซอง จ่าสิบเอกอาแล็ง เดอ ซัวซงส์ และสุดท้ายจะเป็นอื่นไกลมิได้นอกจากเด็กรับใช้ อังเดร กรังดิเออร์
หนังการ์ตูนเล่าเรื่องพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ตั้งแต่แรกพบมารี ออง ตัวเนต ด้วยการจับคู่ระหว่างราชวงศ์ฝรั่งเศสกับออสเตรีย
ฉากแรกพระองค์ดูเป็นเด็กหนุ่มซื่อๆ ร่างอ้วน ไม่รู้จะทำอะไรดี แล้วก็จะเป็นแบบนั้นมาตลอดจนถึงตอนท้ายเรื่องเมื่อทราบความสัมพันธ์ระหว่างพระนางกับเคานต์แฟร์ซอง จนกระทั่งบ้านเมืองเกิดกลียุค
ลายเส้นการ์ตูนยังคงแสดงให้เห็นบุคลิกภาพที่ไม่รู้จะทำอะไรดีอย่างคงเส้นคงวา
ต่างจากพระนางมารีที่สดใสร่าเริงและมีชีวิตชีวา เธอพร้อมจะทำอะไรอยู่เสมอไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม
การ์ตูนเปิดตัวเคานต์แฟร์ซองได้น่าสนใจ เขาเข้าหาพระนางมารีในงานเลี้ยงใส่หน้ากากด้วยกิริยาที่ถือว่าไม่เหมาะสม แต่เหตุการณ์นั้นทำให้เขาตะลึงไปกับความงามและท่วงท่าสูงสง่าของสตรีพร้อมกันถึงสองคนคือพระนางมารีและนายทหารสตรีรักษาพระองค์ออสการ์
ลายเส้นมิได้บอกความในใจของเขาที่มีต่อสตรีทั้งสองคนมากนักจนหนังผ่านไปค่อนเรื่องจึงค่อยสารภาพให้คนดูรู้เรื่อง
แต่ก็ไม่อบอวลด้วยความรู้สึกโรแมนติก ไม่มีลุ้นหรือจะตื่นเต้นไปกับรักต้องห้าม
ความไม่ชัดเจนของบุรุษสูงศักดิ์ทั้งสองคนอธิบายได้ง่ายๆ คนมีอะไรจะเสียมักคิดหน้าคิดหลังเสมอ ติดจะลังเล ไม่เทหมดหน้าตัก ไม่กล้าได้กล้าเสีย ต่างจากผู้ชายจากชนชั้นล่างอีกสองคนที่แสดงออกชัดเจนเมื่อถึงเวลา
คนหนึ่งคือ จ่าสิบเอกอาแล็ง เดอ ซัวซงส์ แห่งกองกำลังรักษาฝรั่งเศสที่แสดงอาการต่อต้านผู้บังคับบัญชาออสการ์ตั้งแต่แรก คนสูงศักดิ์มิหนำซ้ำยังเป็นสตรีจะทำอะไรได้ คนอย่างหล่อนน่ะหรือจะมาดูดำดูดีประชาชนผู้ยากไร้และยอมหันอาวุธปืนเข้าใส่กองทหารเครื่องแบบสีเดียวกัน
ภาพกองทหารเครื่องแบบเดียวกันรบกันเองฝ่ายหนึ่งปกป้องบ้านเมืองและชนชั้นสูง อีกฝ่ายหนึ่งปกป้องประชาชนและคนยากไร้ เห็นทีไรก็อดสะท้อนใจมิได้ทั้งๆ ที่การ์ตูนลงสีสันแจ่มแจ๋วอย่างที่เห็นก็ตาม นายทหารแบบออสการ์ก็รู้ๆ อยู่ว่ามักมาจากชนชั้นบน แต่พลทหารที่ยิงปืนใส่กันเองหรือหันกระบอกปืนยิงประชาชนมักมาจากชนชั้นล่างด้วยกันแท้ๆ
ที่น่าผิดหวังนิดหน่อยคือเด็กรับใช้อังเดรไม่มีแววจะเป็นรักแท้ของนางเอกและเป็นพระเอกตัวจริงเลยในตอนแรกๆ หนังเรื่องนี้มิได้บอกใบ้อะไรไว้จนถึงช่วงหลังจึงแซงหน้าคนอื่นๆ ขึ้นมาเฉย รักระหว่างชนชั้นลักษณะนี้มีอะไรให้เล่ามากซึ่งหนังสองชั่วโมงคงทำไม่ทัน จะว่าไปรักต้องห้ามและรักสามเส้าก็ทำไม่ทันด้วยเหตุเดียวกัน
สำหรับแฟนตัวจริงของหนังสือการ์ตูนตาโตกุหลาบแวร์ซายส์อาจจะไม่ประทับใจหนังการ์ตูนเพลงสีแจ่มใสเรื่องนี้มากนัก
แต่สำหรับท่านที่ไม่เคยดูดูได้เลยครับ เป็นสองชั่วโมงที่เนื้อหากระชับแน่น ลายเส้นการลงสีขั้นสุดยอด เพลงประกอบไพเราะ
แค่อารมณ์ไม่ล่องลอยเท่านั้น •
การ์ตูนที่รัก | นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์
สะดวก ฉับไว คุ้มค่า สมัครสมาชิกนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ได้ที่นี่https://t.co/KYFMEpsHWj
— MatichonWeekly มติชนสุดสัปดาห์ (@matichonweekly) July 27, 2022
