เมนูข้อมูล | นายดาต้า
ไม่เกี่ยวกับ ‘ฮุน เซน’
ยิ่งบริหารประเทศคะแนนนิยมของพรรคเพื่อไทยยิ่งดิ่งเหว
ก่อนหน้านั้น ในช่วงจัดตั้งรัฐบาลข้ามขั้วใหม่ๆ หากให้น้ำหนักไปที่ท่าทีของ “ทักษิณ ชินวัตร” ย่อมสัมผัสได้ถึงความมั่นใจสูงยิ่งว่าไม่ใช่แค่ “เพื่อไทย” เป็นพรรคที่ได้เก้าอี้ ส.ส.มามากพอที่จะอ้างเป็นพรรคที่ประชาชนส่วนใหญ่เลือกเข้ามา แม้จะน้อยกว่า “พรรคก้าวไกล” ที่มาเป็นอันดับหนึ่ง แต่เมื่อการจัดตั้งรัฐบาลถูกควบคุมให้มีเงื่อนไขมากกว่าการตัดสินใจเลือกพรรคไหนของประชาชน ทำให้ “พรรคเพื่อไทย” มีองค์ประกอบครบกว่าและประสบความสำเร็จในการจัดตั้งรัฐบาลไป
การเป็นตัวเลือกของ “ขบวนการอำนาจ” ที่ไม่ใช่แค่ “ประชาชน” ทำให้เกิดความเชื่อว่าการกลับมาประเทศไทยของ “ทักษิณ” ที่มีความพยายามให้ข้อมูลกันว่ามาพร้อมภารกิจพิเศษที่ได้รับมอบหมายเพื่อจัดการประเทศ ทำให้ “พรรคเพื่อไทย” ผงาดขึ้นมาในอำนาจด้วยความมั่นใจ โดยไม่ต้องแคร์กับประชาชนที่กาบัตรเลือกเข้ามาด้วยหวังว่าจะใช้ความองอาจกล้าหาญเข้าจัดการปมที่เป็นปัญหาใหญ่ที่ทำให้ประชาธิปไตยไทยถูกเบี่ยงเบนมากนัก
เป็นที่รู้กันทั่วไปว่า การเมืองไทยเรื่องช่วงชิงอำนาจกันของ “อำนาจประชาชน” ผ่านพรรคการเมือง กับ “อำนาจเผด็จการ” ผ่านการทำรัฐประหาร ผลัดกันขึ้นมาควบคุมการบริหารประเทศ เวียนไป วนมา
แต่คราวนี้หนักหน่วง เพราะหลังยึดอำนาจ ไม่เพียงสร้าง “รัฐบาลสืบทอด” ยาวนานเป็น 10 ปี
แต่ที่สาหัสกว่าคือการเขียนรัฐธรรมนูญโดยใส่กลไกควบคุมอำนาจเข้าไป ให้สามารถจัดการกับพรรคการเมือง และนักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชนได้อย่างเด็ดขาดในนามของ “ผู้บังคับใช้กฎหมาย”
เป็น “ผู้บังคับใช้กฎหมายที่ไม่ต้องคิดถึงความรู้สึกของประชาชน” เพราะ “อำนาจประชาชน” ทำอะไรกลไกสถาปนาทั้งหลายนี้ไม่ได้
หลังถูกยกขึ้นมาเป็น “แกนนำรัฐบาล” ท่าทีของ “เพื่อไทย” ชัดเจนว่ายืนหยัดที่จะเป็น “หนึ่งเดียวกับขบวนการสืบทอดอำนาจ”
สำหรับ “อำนาจประชาชน” ที่เป็นฐานให้มีที่ยืนทางการเมือง เป็นเพียงความพยายามเอาความอยู่ดีกินดีเป็นภารกิจสำคัญและเร่งด่วนกว่า เพื่อเป็นข้ออ้างที่จะไม่ไปข้องแวะกับภารกิจจัดการรื้อ “โครงสร้างอำนาจ” ที่เป็นหัวใจในชัยชนะของ “อำนาจเผด็จการ”
อาจจะด้วยการแสดงให้เห็นเจตนา “ยอมจำนน” หรือ “พร้อมรับใช้” ที่ทำให้ “พรรคเพื่อไทย” เกิดความเชื่อมั่นว่าได้รับการยอมรับว่าเป็น “พวกเดียวกันกับขบวนการสืบทอดอำนาจ” จนสามารถเป็นแกนนำรัฐบาลครองอำนาจอยู่ได้โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกต่อต้าน เหมือนที่ถูกกระทำสมัยเป็น “พรรคไทยรักไทย” และ “พลังประชาชน”
แต่เอาเข้าจริงไม่เป็นเช่นนั้น ชะตากรรมของ “แพทองธาร ชินวัตร” ขณะนี้พิสูจน์ให้เห็นชัดๆ ว่า “เพื่อไทย” ไม่สามารถไว้วางใจกลไกสืบทอดอำนาจได้เลย
หรือแม้กระทั่ง “ทักษิณ ชินวัตร” ที่แสดงให้เห็นว่าสยบยอมแล้ว ก็ใช่ว่าจะมั่นใจว่าได้ยืนในพื้นที่ที่ปลอดภัย
ข้อกล่าวหาที่ใช้จัดการ “แพทองธาร” ซึ่งคือการให้เครดิต “ฮุน เซน” มากจนสะเทือนต่อความมั่นคงของไทยนั้น เอาเข้าจริงก็เป็นแค่จินตนาการเพื่อใช้เป็นข้ออ้างเล่นงาน “นายกรัฐมนตรีไทย”
ในความเป็นจริงคือ “คนไทยไม่ได้ให้เครดิตกับฮุน เซน สักเท่าไร”
ผลสำรวจ “นิด้าโพล” ล่าสุด เรื่อง “ฮุน เซน” ผลออกมา คนไทยไม่ได้ให้ราคาความน่าเชื่อถือกับผู้นำกัมพูชา
ในพฤติกรรมของ “ฮุน เซน” คนไทยร้อยละ 67.63 เห็นว่าทำเพื่อประโยชน์ของตัวเอง
ร้อยละ 57.25 เห็นเป็นบุคคลที่ไม่น่าไว้วางใจ
ร้อยละ 44.66 เห็นว่าคำพูดไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ
ร้อยละ 40.53 มองว่าเป็นการยุให้คนไทยแตกแยกกัน
ล้วนเป็นมุมมองไปทางลบ ที่ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะตีความว่า “แพทองธาร” ถูก “ฮุน เซน” ทำให้คะแนนนิยมตก
แต่เมื่อผลสำรวจ “นิด้าโพล” ที่ออกมาในช่วงคลิปแอบอัดโทรศัพท์เผยแพร่ออกมา คะแนนนิยม “แพทองธาร” ซึ่งเคยอยู่อันดับ 1 ดิ่งเหวลงไปอยู่อันดับ 5 แพ้ “ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ” ที่พลิกขึ้นมาอยู่อันดับ 1 หลุดลุ่ย และแพ้แม้กระทั่ง “พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา” หรือกระทั่งอย่าง “อนุทิน ชาญวีรกูล”
การโทษว่าเกิดจากเพราะถูก “ฮุน เซน” หักหลังทำลายจึงไม่น่าเช่นนั้น
ซึ่งหากประเมินจากความรู้สึกของคนไทยที่ไม่ได้ให้ราคาอะไรกับ “ฮุน เซน” เชื่อว่าไม่น่าจะเกิดผลกระทบต่อ “อุ๊งอิ๊ง” และ “พรรคเพื่อไทย” แรงขนาดนั้น
เป็นไปได้หรือไม่ว่า แม้การสร้างคะแนนนิยมทางการเมืองจะพยายามเบี่ยงเบนโดยจัดตั้ง IO ก่อตั้งขบวนการ “นายแบก นางแบก” ประสานกับ “องครักษ์พิทักษ์นาย” ขึ้นมาเพื่อควบคุมกระแส แต่เอาเข้าจริงโลกที่ประชาชนเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร และสื่อสารถึงกันได้อย่างมีประสิทธิภาพและเป็นอิสระ ทำให้ประชาชนกำหนดกระแสความนิยมของตัวเองได้ โดยไม่ถูกเบี่ยงเบน หรือชี้นำจากกระบวนการจัดตั้งที่พยายามชี้นำความคิด
ประชาชนส่วนใหญ่มีความรู้ และมั่นคงในความคิดพอที่จะยืนหยัดในความเชื่อที่ว่า “หัวใจ” หรือ “แก่นแกน” ปัญหาของประเทศ เกิดจากมีการนำ “กลไกรับใช้อำนาจเผด็จการ” ไปใส่ไว้ใน “รัฐธรรมนูญ” เป็น “กลไกที่ไม่แคร์ความรู้สึกนึกคิดของประชาชน” เพราะ “ไม่เชื่อมโยงกับประชาชน”
เมื่อ “พรรคเพื่อไทย” ไม่แสดงออกอย่างชัดเจน และทำให้เห็นความกล้าหาญที่จะยืนหยัดปลดล็อกอำนาจที่ไม่แคร์ประชาชนเหล่านี้ด้วยความตั้งอกตั้งใจและทุ่มเท ความหวังที่ฝากไว้กับ “พรรคเพื่อไทย” ย่อมจางลง จากที่จางอยู่แล้วกับการไม่หยัดยืนตั้งรัฐบาลตามการตัดสินใจของ “อำนาจประชาชน”
ในเกมการเมืองที่ “พรรคเพื่อไทย” พยายามพาออกนอกลู่นอกทางความชอบธรรมในอำนาจตามระบอบประชาธิปไตย
จึงไม่แปลกที่ “พรรคประชาชน” ซึ่งแม้จะไม่มีอะไรใหม่ แต่ยังแสดงออกด้วยความหนักแน่นที่จะหาทางนำพาประเทศคืนสู่ “อำนาจประชาชน”
การแก้รัฐธรรมนูญ ปลดล็อกอำนาจล้นฟ้าขององค์กรอิสระ แม้มองไม่เห็นหนทางที่จะทำให้สำเร็จได้ เพราะขาดความร่วมมือจากทุกฝ่าย
แต่พรรคประชาชนยังสู้แบบไม่ท้อถอย
