‘เถียนมีมี่ 3,650 วันรักเธอคนเดียว’ หนังจีนในดวงใจนักพากย์ ‘โต๊ะ พันธมิตร’
ยิ้มเยาะเล่นหวัว เต้นยั่วเหมือนฝัน | คนมองหนัง
ในวงเสวนาหัวข้อ “จากกระบี่เย้ยยุทธจักรถึงสตรีมมิง : พลัง C-Pop และดาราจีน” ที่เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม “Thai-Chinese Golden Fest 2025” จัดโดยเครือมติชน เมื่อวันเสาร์ที่ 12 กรกฎาคมที่ผ่านมา
“ปริภัณฑ์ วัชรานนท์” หรือ “โต๊ะ พันธมิตร” นักพากย์หนังจีนชื่อดัง ได้เล่าถึงภาพยนตร์จีนในดวงใจของตนเอง เอาไว้อย่างสนุกสนาน
และน่าสนใจว่า
“ใครถามชอบหนังจีนเรื่องไหนมากที่สุด? ผมชอบ ‘เถียนมีมี่ 3,650 วัน รักเธอคนเดียว’ (ภาพยนตร์ฮ่องกง กำกับฯ โดย “ปีเตอร์ ชาน” ออกฉายเมื่อ ค.ศ.1996 หรือ พ.ศ.2539)
“ผมรู้สึกว่าความซื่อสัตย์ ความจริงใจ ของคนจีนนี่มันยิ่งใหญ่มากๆ เลย คุณดูคน มันมาจากที่ที่เดียวกัน มันมารักกัน แล้วมันเจออุปสรรค มันแตกแยกแตกต่าง ไปหากิน ไปอยู่นู่น ไปมีผัว ไปมีเมียกัน ทุกอย่าง แล้วสุดท้าย สิบปีมันกลับมาเจอกัน แล้วมันยังรักกันเหมือนเดิม รักกันยิ่งกว่าเดิมอีก หัวใจมันยิ่งใหญ่มากเลย
“(แล้วทั้งเรื่องมันเฉี่ยวกันไปเฉี่ยวกันมาเนอะ – นนทรีย์ นิมิบุตร หนึ่งในผู้ร่วมสนทนา) เฉี่ยวทั้งเรื่องเลย เชื่อไหม? ผมพากย์รอบแรกนะ เป็นหนังที่สั่งพากย์ด่วนมาก ตอนแรกทางค่ายจะฉายแบบหนังก๊อบปี้เดียว หนังอาร์ต เข้าที่โรงเดียว
“เจ็ดวันโทร.มา ผู้บริหารเขานั่งดูหนังแล้ว (บอก) เฮ้ย มันมีทางขายได้ สั่งพากย์ภายในเจ็ดวัน แปลบทเลย รีบพากย์ เพราะต้องไปทำก๊อบปี้ (เพิ่ม)
“เรานั่งพากย์ไป ภาพ (แรก) เป็นขาวดำ พระเอกนั่งรถไฟมา รถไฟถึงก็ลุกขึ้นเดินไป แล้วไปเจอเหตุการณ์ในชีวิต (เจอนางเอก) แตกต่างแยกย้ายกันไป
“สุดท้าย ฉากที่มันยิ่งใหญ่มากคือ มัน (พระเอกกับนางเอก) มาเจอกันที่หน้าจอทีวี มีข่าว ‘เติ้งลี่จวิน’ มาตายที่เมืองไทย
“มันเฉี่ยวกันมาตลอด แล้วจู่ๆ (มี) ข่าวนักร้องที่ยิ่งใหญ่มากในหัวใจของคนจีนแผ่นดินใหญ่หรือคนจีนไต้หวัน เขาบอกที่ไหนมีคนจีน ต้องมีเพลงเติ้งลี่จวิน พอข่าวเติ้งลี่จวินตาย คนมายืนดูทีวีแล้วมันเศร้ามาก
“หลี่หมิง (พระเอก) ยืน (ดูข่าวทีวี) อยู่ก่อน นางเอกโผล่เข้ามาในเฟรม เฮ้ย มันหากันมาทั้งชีวิตเลย สิบปีเฉี่ยวกันไปเฉี่ยวกันมา แล้วฉากที่หันหน้ามาเจอกัน โห สายตานางเอก “จางม่านอวี้” สายตาแค่นั้น หมื่นคำพูด ร้อยคำพูด ล้านคำถาม
“ตอนนั้นนั่งพากย์และดู (ไปด้วย) รู้สึกว่า มึงไปไหนมา อยู่ไหนมา มึงอยู่อเมริกาเหมือนกู แล้วมึงอยู่ตรงไหนของซีกโลกนี้ แล้วทำไมไม่เจอ แค่นี้ช็อกแล้ว
“ผมมาบรรยาย (บทพูด) ตอนจบ 3,650 วันที่เขาตามหากัน แล้วเขาก็เจอกัน ประมาณนี้ นักพากย์เก็บบทพากย์ลุกขึ้นเลย จะกลับ (บ้าน) เฮ้ย หนังมันยังฉายต่อ ตัดภาพไปภาพแรกเลย ที่มาฮ่องกงด้วยกัน นั่งรถไฟ (ภาพ) ขาวดำมา ครั้งแรก (ตอนต้นเรื่อง) มัน (ฉาย) เฉพาะภาพพระเอก เดินลงรถไฟไป
“พอภาพนี้ (ตอนจบ) พระเอกลุกจากรถไฟปั๊บ แล้วแพนภาพไปข้างหลัง คนที่นั่งข้างหลังหัวชนกันคือนางเอก มันมาด้วยกันตั้งแต่วันแรก มันคือบุพเพฯ จริงๆ มันรักกันตั้งแต่เจอหน้ากัน แล้วมันผูกพันกันมา
“ไม่งั้นจะมีครอบครัวคนจีนแถวเยาวราชเหรอ ที่รักกันจนลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง อยู่กันแบบไม่มีการนอกใจกันเลย คนจีนเขารักอะไรแล้ว รักฉิบหาย รักตายโหงเลยนะ นั่นคือสิ่งที่ผมเจอจากหนังเรื่องเถียนมีมี่
“เขารักกันสิบปี คุณคิดดู สิบปีคนเรา คุณไปเจออะไรมาบ้าง แต่ละชั่วโมง แต่ละวัน คุณเจอนู่นเจอนี่ ปัญหาชีวิต เจอคนหล่อคนสวยเข้ามา แต่สุดท้าย คุณมีแค่คนคนเดียวอยู่ในใจคุณ 3,650 วันรักเธอคนเดียว (ตาม) ชื่อหนัง
“แล้วพอฉากจบ ‘ปีเตอร์ ชาน’ สุดยอด ผมขนลุกเลยนะ นักพากย์ลุกหมดแล้ว พอเจอฉากนี้ เฮ้ย นั่งๆๆ มันมีอะไรวะ
“รถไฟจอดตึ้ง หัวชนกัน พระเอกลุกไป แพนกล้องไปเจอนางเอก มันมาด้วยกันตั้งแต่วันแรก พระเจ้าส่งให้มันมารักกัน แต่บททดสอบมันยิ่งใหญ่มาก สิบปี ไปเจออุปสรรค เจอเจ้าพ่อมาเฟีย เจอนู่นนี่ อดอยากปากแห้ง สุดท้าย เขาก็ต้องมารักกัน เขารักกันจริงๆ หัวใจเขาดวงเดียวกัน
“หนังจีนมาสอนเราว่า ถ้ารักใครรักเดียว แต่จนบัดนี้ ผมยังทำไม่ได้เลย (หัวเราะ)”
ทางด้าน “อุ๋ย นนทรีย์” ผู้กำกับภาพยนตร์ไทยที่มีสายสัมพันธ์อันดีกับคนทำหนังในฮ่องกง ไต้หวัน และจีนแผ่นดินใหญ่ โดยเฉพาะ “ปีเตอร์ ชาน” ก็ช่วยเสริมข้อมูลจากเรื่องเล่าของ “โต๊ะ พันธมิตร” ว่า
“ผมเคยถามปีเตอร์ ทำไมหนังเรื่องนี้มันประสบความสำเร็จทั่วโลก? เขาบอกว่า จริงๆ แล้ว คือ ‘คนจีนโพ้นทะเล’ อยู่ทั่วโลก เพราะฉะนั้น ไปที่เมืองไหนมีคนจีน ทุกคนดู แล้วก็ซาบซึ้งกับมุมนี้หมด
“ก็เหมือนกับ (หนังไทย) ‘หลานม่า’ ที่ไปโดนคนจีนทั่วโลก ก็เพราะอย่างนี้ คนจีนโพ้นทะเลเขามีวัฒนธรรมเดียวกัน พอออกไปแล้วนึกถึงยายย่าตัวเองจะตาย แล้วคนแย่งสมบัติกัน ทุกคนมันคิดถึงยายคิดถึงย่ากันหมด”
