เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
ถามความไข้ได้ความว่า ไม่สบายดีเล็กน้อย เนื่องจากปวดหัวปนตัวร้อน ความทุกข์กายที่ต้องทนเนื่องจากอากาศเริ่มเปลี่ยน จนเจียนแล้วจะเข้าสู่ปลายฝนต้นหนาว ป่วยตามวาระฤดูเป็นไปตามประสาว่า “ป่วยปกติ” ยังไกลหัวใจ คงไม่ตายแต่โดยง่าย เพราะสภาพอากาศตามธรรมชาติเลือกเองไม่ได้ตามใจปรารถนา ด้วยเหตุนี้ความเจ็บไข้ได้ป่วยจึงเข้ามาเกี่ยวดองในชีวิตแม้ไม่ได้เลือก ในชะตากรรมที่เลือกไม่ได้นี้ กลับมีอีกทางเลือกสิงสถิตอยู่ในตัว ว่าจะเลือกให้ไปหาหมอ หรือซื้อยากินเอง (คำเตือน!! การตัดสินใจมีความเสี่ยง)
“มีทางเลือกที่หยิบยื่นได้ให้ตัวเอง” และจากเพื่อนร่วมโลก หรือแม้กระทั่งสิ่งที่อ้างถึงไปแล้วในก่อนหน้าอย่างสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ
ระดับชั้นของทางเลือกที่มีอยู่จริง มันอาจแฝงมากับเรื่องเล็กๆ ของคนใหญ่ในบางบ้าน หรือหากจะลองมองให้ลึกลงไปจนเห็นเรื่องราวใหญ่โตของคนตัวเล็กในสังคม ที่อาจกำลังเผชิญหน้าอยู่กับทางเลือกสารพัดเรื่อง ที่แอบอิงมากับปัญหาให้ได้ตัดสินใจในแบบง่ายดายและยากลำบาก
ใครต่อใครเลือกได้บ้างและเลือกไม่ได้บ้าง คงต้องว่ากันไปตามวาระความดีเลวของชีวิต อย่างเป็นเหตุเป็นผล ที่อาจระคนอยู่กับความไร้สาระในบางที
ทางเลือกดีๆ มีได้ไม่เว้นวัน ข้อเสนอจากสินค้าราคาถูก และกระบวนการเอาอกเอาใจ ที่ชนะใจคนโดยง่ายดาย ในบางเวลาชีวิตช่างไร้ทางเลือก ของราคาถูกที่อาจพ่วงแถมมาอีกหนึ่ง เพราะความประหยัดเป็นทางเลือกที่ดี
ทางเลือกคุ้มราคาเช่นนี้ จึงต้อง “ซื้อไว้แม้ไม่ได้ใช้จริง” ไม่เป็นไรกับเงินที่จ่ายไป ด้วยอยากอยู่อย่างเป็นสุข มันจึงเป็นทางเลือกเดียวที่แพ้ทางใจ ใครบางคน
โลกออนไลน์ละลานตาด้วยทางเลือก ข้อมูลข่าวสารชวนเลือกข้าง เลือกได้บ้างไม่ได้บ้างตามกระแส บางครั้งหรืออาจบ่อย ได้เลือกเรื่องราวของเขาจนลืมเรื่องราวของเรา อารมณ์ความคิดความรู้สึก นำพาจิตวัญญาณส่วนตัวให้ล่องลอยไป ให้เป็นดั่งเรือน้อยออกจากฝั่ง ไปไกล หรือใครอื่นอีกที่อาจกลายเป็นเรือใหญ่มากข้อมูล จึงก่ายเกยตื้นเขินขาดมวลน้ำพยุงให้เบาตัว จึงอดลอยละล่องท่องทะเล อดเห็นแสงตะวันส่องอำพัน ณ ตัดเส้นขอบฟ้า และกับเศษขยะกำลังลอยตัว ท่ามกลางมหาสมุทร
ทางเลือกจะนำพาเราและเขาไปไหนต่อไหน ชีวิตไร้ซึ่งทางเลือกไม่มีอยู่จริง เพราะในท้ายที่สุด ในวันที่ไร้ซึ่งทางเลือก เราและเขาอาจ “เลือกให้ตัวเองได้ทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น” มันอาจทำไม่ง่ายอย่างที่อ่าน เพราะเรื่องแนวนี้คงต้องอาศัยความดื้อพอประมาณ และเชื่อเสมอว่า ในช่วงเวลาที่มีทางเลือกแม้เพียงหนึ่ง ด้วยความอึดที่พอตัว รออีกสักหน่อยตามเวลา ทางเลือกที่ดีจะมีมา
ทางเลือกนี้เพื่อปากท้อง กับเมนูเช้าอันแสนเย็นชา มุมครัวของห้องอุดมสมบูรณ์อยู่ด้วยไข่สิบสองฟอง ไข่ไก่นับได้ไม่เกินโหลเป็นต้นทุนทางเลือกที่ดี นอกจากคุณค่าจากสารอาหาร มันยังไม่พร่องด้วยเสรีภาพ มากมายทางเลือกที่ใช้ในการตัดสินใจ ไม่ว่าจะเป็น ไข่ต้ม ไข่เจียว ไข่ตุ๋น หรือจะเติมความขยันลงไปอีกนิดเพียงหยิบมือ ปรุงแต่งให้เป็นแกงจืดไข่น้ำก็ยังได้
ไข่ไก่อย่างเดียวเป็นอาหารได้มากกว่าหนึ่ง “ด้วยหวังอย่างแรงกล้า ทางเลือกของชีวิต คงไม่น้อยหน้าไข่”
โลกใบนี้ ไม่กลมเหมือนไข่ใบไหน โลกที่อุดมสมบูรณ์อยู่ด้วยทางเลือกของชีวิตให้มนุษย์ได้มากกว่าไข่ และกับใครคนหนึ่งที่อยากเลือกรสชาติชีวิตให้ตัวเองบ้าง ในวันที่ไม่เอาแล้ว ไม่เลือกกินไข่
ขอบคุณมากมายครับ
