E-DUANG
บทสรุปว่าด้วย”รัฐล้มเหลว”อันมาจาก นายชาดา ไทยเศรษฐ์ เป้าอย่างแท้จริงอยู่ที่ใด
วิพากษ์ความเลวร้ายของ”รัฐ” กระนั้นหรือ
อาจดึงให้มองเช่นนั้นได้ ทำนองเดียวกับที่ นายชาดา ไทย เศรษฐ์ เคยเสนอยอดคำเท่”โจรปราบโจร”
กรณีที่มีแนวคิดตั้ง ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า ปราบ”เทา”
มองอย่างเข้าใจในรากฐานทางความคิด มองอย่างทะลุลอด เข้าไปในความรู้สึกแท้จริงของ นายชาดา ไทยเศรษฐ์
มิได้อยู่ที่”รัฐ” หากอยู่ที่”นายกฯแป้น”มากกว่า
คนจำนวนไม่น้อยคิดไปไกลถึงระดับที่ว่า นายชาดา ไทยเศรษฐ์ อาจต้องการตีวัวกระทบคราด
เพราะไม่เพียงแต่มี”นายกฯแป้น”ยืนอยู่ข้างหลัง
หากแต่ยังมี นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมน ตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยนั่งอยู่ด้วย
รูปคำอาจชวนให้เลเพลาดพาดไปได้อย่างนั้น
แต่ทั้ง นายอนุทิน ชาญวีรกูล ทั้ง นายชาดา ไทยเศรษฐ์ รู้เป็นอย่างดีว่าเป้าหมายอยู่ที่”นายกฯแป้น”
นั่นก็คือ ต้องการ”แพะ” มาบูชายัญกรณี”หาดใหญ่”
ไม่ว่าจะเป็นนายกรัฐมนตรี ไม่ว่าจะเป็นพรรคภูมิใจไทย ต้องการตีกรอบแห่งปัญหาให้เล็กที่สุด
นี่มิได้เป็นความผิดพลาดของ”รัฐบาล”
แม้ นายอนุทิน ชาญวีรกูล ในฐานะนายกรัฐมนตรีจะออกมายอมรับในความบกพร่อง แต่ก็เสมอเป็นเพียง”พิธีกรรม”
เมื่อยอมรับก็ปล่อยให้ผ่านเลย
ขณะเดียวกัน มีความจำเป็นต้องหา”แพะ” และเหยื่อที่ดีที่สุด เหมาะสมที่สุดต้องอยู่ในพื้นที่นั่นคือ”นายกฯแป้น”
ยิ่งเป็นคนในเครือข่าย”กล้าธรรม”ยิ่งไม่ต้องสนใจมากนัก
ถามว่าเพียงหา”นายกฯแป้น”มาอยู่ในสถานะแห่ง”แพะ”เพื่อบูชายัญในทางการเมือง
ทุกอย่างก็จบสิ้น กระนั้นหรือ
ยากเป็นอย่างยิ่ง ยุคนี้ต่างไปจากสถานการณ์ก่อนรัฐประหารไม่ว่าเมื่อปี 2549 ไม่ว่าเมื่อปี 2557 อย่างสิ้นเชิง
“อาชญากรรม” ต้องตามมาด้วย”การลงทัณฑ์”
ไม่ว่าอาชญากรรมระดับ”ท้องถิ่น” ไม่ว่าอาชญากรรมระดับ
“ชาติ”ล้วนต้องมีการพิจารณา
อย่างน้อยที่สุดก็ในสนามแห่ง”การเลือกตั้ง”
