‘ช่อ พรรณิการ์-อ.โอฬาร’ ‘สงคราม’ กับ ‘สแกมเมอร์’ คือ ‘ปัญหาเดียวกัน’?
เปลี่ยนผ่าน | ทีมข่าวการเมือง มติชนทีวี
‘ช่อ พรรณิการ์-อ.โอฬาร’
‘สงคราม’ กับ ‘สแกมเมอร์’
คือ ‘ปัญหาเดียวกัน’?
หมายเหตุ “ช่อ-พรรณิการ์ วานิช” กรรมการบริหารคณะก้าวหน้า และ “รศ.ดร.โอฬาร ถิ่นบางเตียว” คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ร่วมแสดงความคิดเห็นหลังเกิดเหตุปะทะกันรอบที่สองระหว่างกองทัพไทยกับกองทัพกัมพูชา ผ่านทางรายการ “The Politics” ช่องยูทูบมติชนทีวี เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2568
ช่อ-พรรณิการ์ วานิช
ถึงวันนี้ เราก็เห็นว่าที่จริงแล้ว “เรื่องสแกมเมอร์” เป็นหัวใจและเป็นรายได้หลักของ “รัฐบาลฮุน เซน” ดิฉันเรียกว่า “ระบอบฮุน เซน” ดิฉันไม่อยากให้เราเรียกปัญหานี้ว่า “ปัญหากัมพูชา” ด้วยซ้ำ เพราะกัมพูชาและพี่น้องประชาชนกัมพูชาไม่ได้เป็นปัญหาเลย
ปัญหาคือ “ฮุน เซน” และ “ระบอบฮุน เซน” ที่หล่อเลี้ยงตัวเองด้วย “สแกมเมอร์” แล้วก็ก่อเกิดเรื่องราวทั้งหมดนี้ขึ้นมา
ใน (การปะทะกันที่ชายแดน) รอบสอง เรื่องใหญ่ที่เราตั้งข้อสังเกตวินาทีแรกก็คือ “ทำไมน้ำลดแล้วเสียงปืนผุด?” แต่สำหรับ “ฮุน เซน” มันไม่ใช่เรื่องน้ำท่วมหรือน้ำลด
สำหรับ “ฮุน เซน” มันสองดอกต่อเนื่อง คือเรื่องที่ไปโดนท่านทูตสีหศักดิ์ (พวงเกตุแก้ว – รมว.ต่างประเทศ) เปิดคลิปที่เป็นการยืนยันเรื่องทุ่นระเบิด ซึ่งมันไม่สามารถเถียงได้เลย เนื่องจากเป็นคลิปของทหารกัมพูชาเอง
เรื่องที่สองคือ เรื่องการอายัดทรัพย์ล็อตใหญ่ 3 ธันวาคม ทั้ง “เบน สมิธ” “เฉินจื้อ” “ยิมเลียก” แล้วก็ “ก๊กอาน” รวมมูลค่าหมื่นล้าน ก็ถือว่าคืบหน้าที่สุดนับตั้งแต่พวกเราทำงานกันมาเป็นปี
เพราะฉะนั้น เจอสองเรื่องนี้ต่อกัน ดิฉันคิดว่า “ฮุน เซน” ซึ่งก็โดนประเทศอื่นยึดไปมากแล้ว กลับมาใช้ไม้เดิม พอจวนตัวก็ต้องเบี่ยงประเด็นด้วยการทำสงคราม
แต่ในเรื่องใหญ่ทั้งหมดทั้งปวง “สามแนวรบ” ที่คุณณัฐพงษ์ (เรืองปัญญาวุฒิ – หัวหน้าพรรคประชาชน) พูดมา สำหรับดิฉัน แนวรบที่สำคัญจริงๆ และจะเป็นจุดชี้ขาดไม่ใช่หน้าแนวที่ปะทะกันอยู่วันนี้ ไม่ใช่แนวรบทหาร
เรื่อง “แนวรบทหาร” ข้อแรก ต้องเข้าใจชัดก่อน รวมถึงในแถลงการณ์ของคุณเท้ง ว่ารบโดยจัดการขีดความสามารถการรบของกัมพูชา ไม่เท่ากับ “รบให้สิ้นซาก” แบบที่เสนาธิการทหารบกพูด อันนี้คนละเรื่อง ไอ้ที่ประกาศว่าจะ “รบให้สิ้นซาก” ระวังคำพูดของคุณจะมัดคอคุณในเวทีต่างประเทศ
เพราะคำว่า “รบให้สิ้นซาก” ย่อมหมายถึงรบแบบเลยขอบเขต มากกว่าหน้าแนวที่ปะทะกัน การจัดการขีดความสามารถทางการทหาร เป็นเรื่องซึ่งจำเป็นสำหรับการป้องกันตัว โดยได้สัดส่วน ต้องยึดหลักให้มั่น
เราไม่ได้บอกห้ามรบ มันเป็นไปไม่ได้ ถ้าปะทะกันก็ต้องปะทะกัน เพื่อปกป้องประชาชนคนไทย ปกป้องประเทศชาติ แต่รบอย่างไรไม่ให้ “ชนะศึกแล้วแพ้สงคราม”
เพราะ “ฮุน เซน” เฝ้ารอวันนี้ ก็คือวันที่จะได้กลับมา “เบี่ยงประเด็นสแกมเมอร์” สอง รับบท “เหยื่อ” ซึ่งถนัดมากอยู่แล้ว ก็คือประเทศใหญ่รังแกประเทศเล็ก
เพราะฉะนั้น แนวที่หนึ่ง แนวทหารไม่ใช่แนวที่จะตัดสิน เป็นแนวที่เอาไว้ป้องกัน และต้องอย่าลืมว่า ไม่ว่าจะรบกันอย่างไร สุดท้ายต้องกลับไปสู่การเจรจา
ไม่ต้องพูดเรื่อง “ทวิภาคี” แล้ว มันคุยกันไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว คุณต้องกลับไปว่า คุณจะใช้กลไกระหว่างประเทศให้ “เป็นคุณ” กับเราอย่างไร และกดดันกัมพูชาอย่างไร ซึ่งประเด็นนี้ มันจะเกี่ยวพันกับแนวที่สองกับสาม
แนวที่สองก็คือ “แนวรบทางการข่าว” วันนี้กระทรวงต่างประเทศเรียกทูตไปบรีฟ อันนี้ก็ต้องขอชมว่ารอบนี้เร็ว ท่านทูตสีหศักดิ์ดำเนินการทางการต่างประเทศได้ดีกว่ารัฐมนตรีต่างประเทศคนก่อนอย่างมีนัยสำคัญ
แนวรบทางด้านการข่าวก็ยังพอไปได้ แต่ต้องเอาให้ทันท่วงที แม้คุณจะมองว่า “ฮุน เซน” ด้อยกว่าอย่างไรก็ตาม คุณต้องยอมรับว่า ตลอดหลายเดือนที่ปะทะกันมา เราแพ้เขาในทางการข่าวตลอด
เรื่องที่สามคือ เรื่องหัวใจ ก็คือ “จัดการสแกมเมอร์” ต้องอย่าเต้นตามเกม “ฮุน เซน” ที่ “เบี่ยงประเด็นสแกมเมอร์” จุดตายมันคือจุดนี้ และพอมันใกล้ถึงจุดตาย มันเข้าจุดตายแล้ว ก็เลยพยายามชิ่งออก กลับไปที่ชายแดน กลับไปที่แนวหนึ่ง
จัดการ “ระบอบฮุน เซน” ก็คือจัดการเส้นเงินที่หล่อเลี้ยง “ระบอบฮุน เซน” นั่นคือ “สแกมเมอร์” อย่าลืม คนที่คุณอายัดทรัพย์เขาไป “ที่ปรึกษาฮุน เซน” ทั้งเซ็ต เป็นคนสนิทมือขวาของ “ฮุน เซน” ตั้งแต่ “ก๊กอาน” “ยิมเลียก” “เบน สมิธ” “เฉินจื้อ”
เพราะฉะนั้น รัฐบาลอย่ามัวแต่ปล่อยเกียร์ว่าง โหนกระแส โดยการบอกว่ารบเลย รัฐบาลอำนวยความสะดวกให้กองทัพรบเต็มที่ อันนั้นมันคือแนวที่หนึ่ง ส่วนแนวที่สามคุณทำอะไร?
คุณกำลังเสียศูนย์อยู่เลยตอนนี้ พอ “ฮุน เซน” จะเบี่ยง เราเลยบอกว่าดีมากเลยครับ เราเบี่ยงด้วย เพราะเราก็กำลังเอาตัวไม่รอดอยู่เหมือนกัน เราเบี่ยงด้วยกันดีกว่า กลายเป็น “แนวร่วมมุมกลับ” กันอยู่
รศ.ดร.โอฬาร ถิ่นบางเตียว
ถ้ารัฐบาลไม่ไหลไปกับเรื่องความขัดแย้ง การปะทะ รัฐบาลจี้เรื่องนี้ (สแกมเมอร์) ต่อ ยึดทรัพย์เพิ่มเติม ขยายพรมแดนในการที่จะยึดหรือออกหมายจับขบวนการเหล่านี้
ผมว่าเรื่องนี้จะทำให้คนทั้งสังคมเห็นว่า กัมพูชา “เครือข่ายของฮุน เซน” กำลังใช้เรื่องนี้ปกปิดอำพรางผลประโยชน์ โดยเฉพาะ “ขบวนการสแกมเมอร์” ที่ตอนนี้มันลุกลามบานปลาย
พอลุกลามบานปลาย ผมประเมินว่า รัฐบาลเองก็เกิดความลังเลใจว่าจะไปต่อ (จัดการขบวนการสแกมเมอร์ต่อ) หรือไม่? เนื่องจากมันโยงใยกับ “ชนชั้นนำไทยทั้งระบบ” หลักฐานที่เราเห็นเป็นแค่ส่วนหนึ่งในความสัมพันธ์ไม่ว่าก่อนหรือหลัง แต่มันชี้ให้เห็นว่า มันมีเครือข่ายความสัมพันธ์กันจริง
แล้วบทบาทของกลุ่มคนเหล่านี้ก็เป็นบทบาทที่อาจจะไม่ได้มาเฉพาะในช่วงของการมี “สแกมเมอร์” แต่ถ้าไปดู ขบวนการเหล่านี้คือ “ขบวนการทำเงินสีดำให้กลายเป็นสีขาว” แล้วเป็นไปได้ไหมที่เครือข่ายชนชั้นนำไทยที่เป็นข้าราชการ นักการเมือง ไม่ว่าสีกากี-สีเขียว อาศัยคนกลุ่มนี้ในการฟอกเงินมาก่อน?
คราวนี้มันถูกเปิดโปงมาแบบนี้ แล้วมี “ขบวนการสแกมเมอร์” เข้ามา เรื่องนี้ผมคิดว่าเป็นประเด็นหลักเลยที่นำมาสู่สงคราม…
อยากให้รัฐบาลตีโจทย์ให้แตก อยากให้คนไทยช่วยกันตีโจทย์ให้แตกว่าไม่ใช่เรื่องสงครามอย่างเดียว แต่ต้องทำอย่างไรให้ไปจัดการหัวใจหลัก ก็คือ “ขบวนการ-แก๊งสแกมเมอร์” ที่มันมีความสัมพันธ์กันอยู่ระหว่างทั้งสองประเทศ
ถ้าไม่ทำเรื่องนี้ ไม่จัดการให้แล้วเสร็จ ประเทศไทยต่อไปจะกลายเป็น “ศูนย์กลางสแกมเมอร์” (ช่อ – ตอนนี้อาจจะเป็นอยู่แล้ว) ผมว่าในหมู่ชนชั้นนำรู้มานานแล้ว แต่พวกเราคิดว่า (ไทย) เป็น “ทางผ่าน” จริงๆ ไม่ใช่
สำหรับผม เราเหมือนกับเป็น “ศูนย์กลาง” ขณะที่พม่าก็ดี เขมรก็ดี เหมือนกับโรงงานปฏิบัติการ ศูนย์กลางสั่งการอยู่ที่กรุงเทพฯ นี่แหละครับ
