E-DUANG
การที่พรรคไทยภักดี กับ พรรครักชาติ ถูกกวาดรวมมาอยู่ในกลุ่มเดียวกัน
มิได้เหนือความคาดหมาย
เนื่องจากในกลุ่มที่ละม้ายและใกล้เคียงกันนี้มี พรรครวมไทยสร้างชาติ พรรคประชาธิปัตย์ พรรคภูมิใจไทย พรรคพลังประชารัฐ
รออยู่แล้ว
ไม่ว่าประเด็น”รัฐธรรมนูญ” ไม่ว่าประเด็นว่าด้วยประมวลกฎ หมายอาญา”มาตรา 112”
แต่การที่ดึง”รักชาติ”ไปอยู่กับ”พรรคพี่เต้”นั่นซิ แปลก
คำถามก็คือ อะไรคือ”ลักษณะร่วม”อันทำให้พรรครักชาติไปยืนเรียงอยู่เคียงกับ”พรรคพี่เต้”
น่าจะเป็นอารมณ์และความรู้สึก”ร่วม”
แม้หัวหน้าพรรครักชาติ กับ”พี่เต้”จะมีรากฐานทางการศึกษาเหมือนกัน
นั่นคือ ความเป็น”วิศวกร”
แต่หากนำเอาภาพ”แคนดิเดต นายกรัฐมนตรี”ของพรรครักชาติมาเปรียบเทียบ
ก็ยังเป็นเรื่องคนละ”ไฟลั่ม” คนละ”สปีซี่”
กระนั้น เมื่อพิจารณาสิ่งที่นักวิจารณ์วรรณคดีถือเป็นบรรทัด ฐานก็ต้องเน้นไปยังภาพลักษณ์อันนำไปสู่”สมารมณ์”
บทสรุปจึงอยู่ที่”แรงดาลใจ”เนื่องแต่”อารมณ์ขัน”
ยิ่งเมื่อใครพิจารณาแหล่งที่มาทางการเมืองของพรรครักชาติใน เชิงเปรียบเทียบกับ”พรรคพี่เต้”
ด้านหนึ่ง มองเห็นด้านที่เหมือน
ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่งก็สัมผัสได้ในด้านอันแตกแผกต่าง กันอย่างสิ้นเชิง
ในอดีต หัวหน้าพรรครักชาติ”ซีเรียส”
ไม่ว่าเมื่ออยู่พรรคประชาธิปัตย์ ไม่ว่าเมื่อมายืนเป็นเงาร่างๆ อยู่ข้างกับ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ในพรรคพลังประชารัฐ
เช่นเดียวกับ”พี่เต้”ก็เคยจริงจังในแบบ”มาร์ค พิทบูล”
แต่แล้วเมื่อเข้าสู่บรรยากาศแห่งการเลือกตั้งเดือนกุมภาพันธ์ 2569 สองพรรคนี้กลับยืนไม่ห่างกันมากนัก
ปัจจัยอะไรคือ”สะพานเชื่อม”ในทาง”การเมือง”
จุดเด่นเป็นอย่างมากของพรรครักชาติอยู่ที่การพรีเซ็นต์ด้วยกรรมวิธีการตลาดยุคใหม่
อิงอยู่กับ”คนรุ่นใหม่” ลีลาท่าเต้นในแบบ”เชฟบ๊ะ”
ขณะที่”พรรคพี่เต้”ไม่ขึงขังเหมือนเมื่ออยู่พรรคไทยศรีวิไลซ์ หากแต่โดยสารไปกับนำวิถียุค”อวกาศ”
สามารถสื่อสารกับ”มนุษย์ต่างดาว”ได้อย่างยอดเยี่ยม
ลักษณะ”ร่วม”อันได้มาจากการเปิดตัวของพรรครักชาติ เมื่อจรมาอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกับ”พรรคพี่เต้”
ก็มีลักษณะร่วมสมัย เรียกเสียงหัวร่อได้โดยเอกฉันท์
สถานะและการดำรงอยู่ของพรรครักชาติเมื่อผนวกประสานเข้ากับสภาพความเป็นจริงของการเมือง
ก็เห็นถึงการจัดกลุ่ม แยกประเภท
ไม่ว่าเมื่อยืนอยู่กับพรรคไทยภักดี ไม่ว่าเมื่อยืนอยู๋กับพรรครวมไทยสร้างชาติ พรรคพลังประชารัฐ พรรคประชาธิปัตย์
จุดเด่นอยู่ที่เป็นพลานุภาพเนื่องแต่สร้าง”อารมณ์ขัน”
