‘บริต สกูล’ โรงเรียนบ่มเพาะ ‘ศิลปินระดับโลก’ แหล่งสร้างสรรค์ ‘เสียงที่หลากหลาย’ ของอังกฤษ
ยิ้มเยาะเล่นหวัว เต้นยั่วเหมือนฝัน | คนมองหนัง
แม้รางวัล “แกรมมี อวอร์ดส์” ที่เพิ่งประกาศผลไปสดๆ ร้อนๆ เมื่อช่วงเช้าวันจันทร์ที่ผ่านมา (ตามเวลาประเทศไทย) จะถือเป็นรางวัลดนตรีที่ใหญ่ที่สุดของฝั่งอเมริกา
ทว่า คราวนี้กลับมีศิลปินรุ่นใหม่จากฝั่งอังกฤษหลายรายที่ได้รับรางวัลสาขาสำคัญๆ
ไม่ว่าจะเป็น “โอลิเวีย ดีน” ซึ่งได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม, “โลลา ยัง” ที่ได้รับรางวัลขับร้องเพลงป๊อปแบบเดี่ยวยอดเยี่ยม จากเพลง “Messy” “เอฟเคเอ ทวิกส์” ซึ่งได้รับรางวัลอัลบั้มแดนซ์/อิเล็กทรอนิกส์ยอดเยี่ยมจากผลงานชุด “Eusexua”
เช่นเดียวกับ “เรย์” ซึ่งได้รับรางวัลเกียรติยศ “แฮร์รี เบลาฟอนเต อวอร์ด” สำหรับเพลงที่มีเนื้อหาในการมุ่งเปลี่ยนแปลงสังคมยอดเยี่ยม จากบทเพลง “Ice Cream Man”
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรือโชคช่วย ที่ศิลปินทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่เคยเป็นนักเรียนจาก “บริต สกูล” ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของกรุงลอนดอน
“บริต สกูล” หรือในชื่อเต็มว่า “บริต สกูล สำหรับศิลปะและเทคโนโลยีการแสดง” เปิดทำการสอนเมื่อปี 1991 หรือ 35 ปีก่อน โดยได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาล และกองทุนอุตสาหกรรมดนตรีแห่งสหราชอาณาจักร (บริต)
โรงเรียนแห่งนี้มีสถานะพิเศษเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่ขึ้นตรงกับกระทรวงศึกษาธิการ และมีความเป็นอิสระจากท้องถิ่น (แตกต่างจากโรงเรียนส่วนใหญ่ของสหราชอาณาจักรที่ขึ้นตรงกับองค์กรการปกครองส่วนท้องถิ่น) โดยเปิดรับเยาวชนผู้มีความสามารถพิเศษทางด้านศิลปะการแสดงและอุตสาหกรรมสร้างสรรค์
ปัจจุบัน “บริต สกูล” รับสมัครนักเรียนเข้ามาศึกษาต่อในหลากหลายสาขา ตั้งแต่ศิลปะการแสดง, ดนตรี, เทคโนโลยีดนตรี, ละครเวที, ละครเพลง, นาฏลีลา, ละครเวทีประยุกต์, ศิลปะการออกแบบงานสร้าง, ศิลปะสร้างสรรค์, การผลิตสื่อและภาพยนตร์, ศิลปะดิจิทัล ไปจนถึงศิลปะและการออกแบบงานทัศนศิลป์
โดยนักเรียนที่ผ่านการสอบคัดเลือกเข้ามาอย่างเข้มข้น แต่ไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียน จะได้ศึกษาวิชาสามัญพื้นฐาน คู่ขนานไปกับการเคี่ยวกรำฝึกฝนพัฒนาตนเองในงานศิลปะสร้างสรรค์แขนงที่พวกตนสนใจ
ตลอดระยะเวลากว่าสามทศวรรษที่ผ่านมา สถาบันการศึกษาแห่งนี้ได้มีส่วนผลักดันศิลปินชาวอังกฤษให้ก้าวขึ้นไปเป็นสตาร์ดังระดับโลกได้มากมายหลายคน
นอกจากศิลปิน/ศิษย์เก่ารุ่นใหม่ๆ ที่เพิ่งพาเหรดขึ้นไปรับรางวัลแกรมมีแล้ว ยังมีศิษย์เก่ารุ่นก่อนหน้าอีกหลายคนที่กรุยทางความสำเร็จเอาไว้ให้น้องๆ อย่างยิ่งใหญ่ อาทิ “อะเดล” “เอมี ไวน์เฮาส์” และ “เลโอนา ลูอิส” เป็นต้น
อาจารย์ใหญ่คนปัจจุบันของ “บริต สกูล” คือ “สจวร์ต วอร์เดน” ซึ่งดำรงตำแหน่งนี้มาตั้งแต่ปี 2012 และทำงานสอนหนังสือที่นี่มาตั้งแต่ปี 1994
วอร์เดนนิยามว่า ความสำเร็จของเหล่าลูกศิษย์บนเวทีแกรมมี อวอร์ดส์ หนล่าสุด คือการเฉลิมฉลองอันยิ่งใหญ่แด่การจัดการเรียนการสอนด้านศิลปะ ที่มุ่งสร้างเสรีภาพให้แก่ผู้เรียน
“ศิลปินหญิงเหล่านี้ล้วนเป็นต้นแบบอันน่ามหัศจรรย์ ที่แสดงให้เห็นถึงตัวอย่างความสำเร็จ จากการที่สังคมได้เปิดโอกาสให้เยาวชนคนรุ่นใหม่สามารถเข้าถึงกระบวนการสร้างสรรค์งานศิลปะแขนงต่างๆ”
แม้ “เอฟเคเอ ทวิกส์” จะใช้เวลาศึกษาเล่าเรียนในสถานศึกษาแห่งนี้ไม่นานนัก แต่ “โอลิเวีย ดีน” “โลลา ยัง” และ “เรย์” กลับใช้เวลาเล่าเรียนใน “บริต สกูล” อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย โดยดีนและยังใช้ชีวิตที่นี่จนจบชั้นมัธยมปลาย ส่วนเรย์ก็เลือกออกไปทำงานเป็นศิลปินอาชีพ หลังสอบผ่านระดับ “จีซีเอสอี” ตอนมัธยมปีที่ 5
ดีนกลายเป็นศิลปินจากสหราชอาณาจักรรายแรกในรอบ 7 ปี ที่ได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมบนเวทีแกรมมี ขณะเดียวกัน บทเพลงหลายเพลงในอัลบั้มชุดล่าสุด “The Art of Loving” ของเธอ ยังทะยานเข้าสู่อันดับท็อปเท็นของยูเคชาร์ตพร้อมๆ กัน
ส่วนเพลงฮิต “Messy” ของยังก็ติดอันดับสูงในชาร์ตเพลงระดับโลกต่างๆ ขณะที่เรย์กวาดรางวัล “บริต อวอร์ดส์” (รางวัลทางดนตรีที่สำคัญที่สุดของอังกฤษ) มาได้ถึง 7 ตัวแล้ว
“คุณสมบัติหนึ่งที่โดดเด่นของศิลปินเหล่านี้ก็คือความวิริยอุตสาหะในการทำงาน ไม่มีใครเลยสักคนหนึ่งในบรรดาพวกเธอที่ประสบความสำเร็จแบบชั่วข้ามคืน ตรงกันข้าม พวกเธอต้องเริ่มต้นแสดงสดบนเวทีเล็กๆ แล้วก็ต้องใช้เวลาขัดเกลาตัวเองกับการทำงานบันทึกเสียงอยู่นานหลายปี” อาจารย์ใหญ่อย่างวอร์เดนแสดงทัศนะ
ครูอย่างวอร์เดนยอมรับว่า เขามองไม่ออกหรอกว่าลูกศิษย์รายไหนจะมีศักยภาพที่ก้าวกระโดดขึ้นไปเป็นซูเปอร์สตาร์ของโลกดนตรี อย่างไรก็ดี เขามองเห็นสิ่งอื่นที่มีความสำคัญไม่แพ้กัน
“สิ่งที่โอลิเวีย, เรย์ และโลลามีเหมือนๆ กันตั้งแต่เมื่อครั้งยังเป็นวัยรุ่นก็คือ พวกเธอต่างต้องการเขียนเล่าถึงเรื่องราวบางเรื่องที่มีความสำคัญต่อตัวพวกเธอเอง”
ดังนั้น หน้าที่ของ “บริต สกูล” จึงได้แก่การอบรมบ่มเพาะนักเรียนเหล่านี้ให้ค้นพบ “เสียง” ของตนเอง
“เรย์ชนะรางวัลแกรมมีจากเพลง ‘Ice Cream Man’ ที่เผชิญหน้ากับการล่วงละเมิดทางเพศอย่างไม่สะทกสะท้าน เพลงของโลลาโดนใจผู้คนจำนวนมาก เพราะเธอเล่าถึงความท้าทายในชีวิต และการยิ้มรับให้กับความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเองอย่างซื่อสัตย์ ขณะที่โอลิเวียก็เขียนเพลงที่พูดถึงความสลับซับซ้อนของความรัก
“จะเห็นได้ว่า พวกเธอแต่ละคนไม่ได้เป็นสินค้าที่ถูกผลิตออกมาเป็นบล็อกเดียวกัน แต่พวกเธอต่างเป็นตัวของตัวเอง และนั่นก็คือสิ่งที่ทรงพลังเป็นอย่างมาก”
ด้วยปรัชญาการศึกษาข้างต้น แทนที่จะมีชั้นเรียนหรือวิชาไหน ซึ่งสอนเนื้อหาว่าต้องทำอย่างไรจึงจะได้เป็นซูเปอร์สตาร์ “บริต สกูล” กลับมุ่งปลูกฝังนักเรียนในเรื่องมาตรฐานการทำงานแบบศิลปินมืออาชีพ และคุณค่าอื่นๆ ที่มีความจำเป็นต่อการประกอบวิชาชีพดังกล่าว เช่น ความเข้าอกเข้าใจคนอื่น
“ถ้าคุณชี้ช่องให้ผู้คนได้มีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจกัน และสามารถเปิดรับต่ออารมณ์ความรู้สึกประเภทต่างๆ นั่นก็จะนำไปสู่โอกาสในการสร้างสรรค์ความเป็นไปได้ใหม่ๆ ให้เกิดขึ้น” วอร์เดนเน้นย้ำถึงพันธกิจหลักของสถานศึกษาแห่งนี้
นับถึงต้นปี 2026 บรรดาศิษย์เก่าของ “บริต สกูล” มีผลงานอัลบั้มที่สร้างยอดขายรวมกัน (ยอดขายแผ่นเสียง-ซีดี และยอดดาวน์โหลด) ได้เกือบ 300 ล้านครั้ง มีผลงานเพลงบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งต่างๆ ที่ถูกรับฟังมากกว่า 70,000 ล้านหน
โรงเรียนแห่งนี้มีอดีตนักเรียนที่ได้รับรางวัลแกรมมี, บาฟตา (ตุ๊กตาทองอังกฤษ), ออสการ์ (ตุ๊กตาทองอเมริกัน), โอลิเวีย อวอร์ดส์ (รางวัลละครเวทีของอังกฤษ) และบริต อวอร์ดส์
ยิ่งกว่านั้น สถานศึกษาที่มุ่งสร้างศิลปินและคนทำงานสร้างสรรค์แห่งนี้ ยังขึ้นชื่อเรื่องการเปิดรับนักเรียนที่มีความแตกต่างหลากหลาย
จากนักเรียนรุ่นปัจจุบันที่มีจำนวนรวม 1,450 ราย มี 40 เปอร์เซ็นต์ที่สืบเชื้อสายมาจากกลุ่มชาติพันธุ์แอฟริกัน, เอเชีย, อเมริกาใต้ และชนพื้นเมืองอื่นๆ
มี 50 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งมาจากครอบครัวที่ขัดสนทางด้านทุนทรัพย์ และมีหนึ่งในสามที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเด็กพิเศษ
“พวกเราในฐานะประเทศประเทศหนึ่ง มีความต้องการ ‘เสียงที่แตกต่างหลากหลาย’ ในทางศิลปะ การให้โอกาสเยาวชนจากครอบครัวที่ขัดสนทางเศรษฐกิจ หรือมีความหลากหลายทางการเรียนรู้ จะช่วยสร้างสรรค์ความเป็นไปได้ใหม่ๆ ซึ่งไม่สามารถถือกำเนิดขึ้นได้ในสภาพแวดล้อมปกติทั่วไป” สจวร์ต วอร์เดน กล่าว
ข้อมูลจาก
https://www.theguardian.com/music/2026/feb/02/how-brit-school-stars-took-over-grammys
