Prince Valiant เจ้าชายแวลเยนต์เล่ม 18 รูปสุดท้ายของฮัล ฟอสเตอร์
การ์ตูนที่รัก | นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์
สํานักพิมพ์แฟนตากราฟิกส์วางตลาดเจ้าชายแวลเยนต์ปกแข็งเล่มแรกเมื่อปี 2009 สี่สีทั้งเล่ม หนาประมาณ 1.5 เซนติเมตรรวมความหนาของปก
ถึงวันนี้ออกถึงเล่ม 30 แล้ว เล่มที่ 31 จะวางตลาดภายในปี 2026 นี้ และยังไม่จบ
โดยที่ผู้เขียนยังคงเป็นจอห์น คัลเลน เมอร์ฟี่ ผู้ที่มารับงานต่อจากฮัล ฟอสเตอร์ ตั้งแต่เล่มที่ 18 หน้า 1789 เป็นต้นมา
ครั้งที่แล้วเล่าถึงตอนจบเล่ม 17 ขึ้นเล่ม 18 ราชินีอลิตาพาบุตรสามคนเดินทางออกจากคาเมล็อตกลับราชวังของตนที่หมู่เกาะมิสตี้ ส่วนเจ้าชายแวลเยนต์ควบม้าไร้จุดหมายออกจากคาเมล็อตพเนจรไปทั่วทิศ ความหึงหวงและความโกรธทำร้ายจิตใจสองคนหนักหนาพอๆ กัน
เจ้าชายแวลเยนต์ช่วยเอิร์ลแห่งเบิร์นฟอร์ดโจมตีปราสาททรราชย์แอสทาริกช่วยธิดาของท่านเอิร์ลออกจากหอคอยที่ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์ดีที่สุดยากต่อการบุก แต่ไม่ยากอะไรเลยสำหรับเจ้าชาย
เขารู้สึกว่างเปล่าเมื่อเสร็จภารกิจจึงบอกลาแล้วเดินทางต่อไปจนถึงป้อมปราการเก่าโรมันริมทะเล
จากเชิงเทินเขาเห็นเรือของกันดาร์ ฮาร์ล มุ่งหน้าไปทิศหมู่เกาะมิสตี้ ราชินีอลิตาผู้ภริยาและลูกๆ ของเขาอยู่บนเรือลำนั้นแน่ เขาคิดจะโบกผ้าคลุมสีแดงตะโกนให้หยุดแต่ไม่ทำ
อะไรดลใจให้เขาโมโหความหึงหวงของอลิตานักหนา เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนี่นา แค่ให้หญิงงามนั่งม้าด้วยกันเพื่อกลับบ้านของหล่อนเท่านั้น
เป็นสามีจะเรียกหญิงงามขึ้นรถสองต่อสองเดินทางไกลด้วยกันได้ไหม
หรือว่าฟอสเตอร์เขียนเรื่องอัศวินแห่งกษัตริย์อาเธอร์ด้วยธรรมเนียมศตวรรษที่ 20
เจ้าชายแวลเยนต์เดินทางต่อไปผ่านกองทัพสองกองที่ใกล้ปะทะกันเขาก็ผ่านเลย ผ่านโจรขโมยม้าสามคนเขาก็ไม่ใส่ใจ เขาเดินทางไปจนถึงบ้านเกิดของพ่อมดเมอร์ลินแต่เขาหาถ้ำไม่พบแม้จะเห็นฝูงค้างคาวหายวับไปกับตาทุกๆ พลบค่ำ วันหนึ่งชายชราผมขาวชื่อลิออนเนอร์ปรากฏตัว
ลิออนเนอร์เป็นลูกศิษย์อีกคนหนึ่งของเมอร์ลิน “ราชินีอลิตาก่อความเดือดร้อนให้ท่านมากหรือไร”
“ไม่เลย เธอเป็นคนใจดีมีเมตตาแต่ความงามของเธอก่อเรื่องเสมอ” เจ้าชายรู้สึกว่าได้พบคนที่เขาพูดออกมาได้เสียที
“ข้าจะเป็นทุกข์เพราะเธอได้อย่างไรกัน ครั้งดอร์นาโดชิงตัวเธอไป ข้ายกทัพทำลายเมืองซารามันด์ช่วยเธอกลับมา เมื่ออัลฟรันจ้าวทะเลพาเธอขึ้นนาวามังกรข้ามทะเลที่ไม่รู้จักข้าติดตามไปช่วยเธอกลับมาอีก ตอนที่แดร๊กดาข่านแห่งแพ็ตซีแน็กยกทัพมาปล้นเธอไปเข้าพิธีวิวาห์กลางทะเลทรายข้าถึงกับสังหารเจ้าบ่าวทิ้ง” ไม่ลำบากจริงๆ
“ไม่คิดหรือว่าราชินีก็เป็นทุกข์เหมือนท่าน ท่านจะไปช่วยเธออีกไหม ท่านจะเป็นอันตรายหรือเปล่า นึกภาพเธอนั่งที่หน้าต่างเหม่อมองรอท่านกลับมาจากสงครามทุกๆ ครั้ง” ลิออนเนอร์พูดขึ้นบ้าง
“เธอยังมีค่าพอที่ทำให้ท่านสู้อยู่หรือเปล่า” เป็นคำถามที่ถามใคร ถามเจ้าชายแวลเยนต์ หรือเป็นราชินีอลิตาถามตัวเอง
เจ้าชายตาสว่างแล้ว เขาควบม้ากลับคาเมล็อตเพื่อเตรียมออกเรือไล่ตามสุดที่รัก
เขาพบบุตรชายเจ้าชายอาร์นในภาวะซึมเศร้าที่กำลังจะออกเดินทางตามมารดา “มารดารอท่านกลับมาจนนาทีสุดท้าย”
เจ้าชายแวลเยนต์เดือดดาลตนเองที่หน้ามืดตามัวเพราะความโกรธมากมายเพียงนี้
เขาทูลขออนุญาตกษัตริย์อาเธอร์และปรึกษาเหล่าผู้รู้เพื่อขอเส้นทาง เขาต้องไปถึงมาร์แซลล์เร็วที่สุดแล้วพุ่งตรงแอฟริกา
เซอร์ลานซล็อตอาสาพาเขาข้ามช่องแคบอังกฤษทันที พร้อมแนะนำคนนำทางชาวแอฟริกัน เบน ซิรารา ผู้กำลังจะเดินทางกลับบ้านที่แอฟริกาพอดี
เมื่อขึ้นฝั่งสามนักผจญภัย แวลเยนต์ อาร์น และซิราราควบม้าเรียบชายฝั่งทะเล แม้จะอ้อมแต่ไปได้เร็ว พวกเขาหลีกเลี่ยงไม่พัวพันปัญหาชาวบ้าน ยืนมองไวกิ้งทำลายหมู่บ้านจากระยะไกล ฝ่ากลางทัพก็อธที่เพ่นพ่านไปทั่วยุโรป
จนกระทั่งวันหนึ่งจึงได้เห็นเทือกเขาไพรีนีสสูงทะมึนน่าเกรงขามตรงหน้า
นี่คือภาพใหญ่หน้าที่ 1788 และเป็นภาพวาดสุดท้ายของฮัล ฟอสเตอร์
พวกเขายังเหลือหนทางอีกไกลและทัพโรมันที่ต้องหลีกเลี่ยง เป็นศตวรรษที่ห้าโรมันตั้งมั่นในดินแดนที่เหลืออยู่ไม่มากนัก ทัพทหารและพลเรือนอพยพชาวก็อธจึงเป็นตัวปัญหา
พวกเขามาถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน หาเรือต่อไปอัลเจียร์เพื่อสืบข่าวเรือของราชินีอลิตา จึงทราบว่าเธอกลับถึงหมู่เกาะมิสตี้แล้ว มีชาวกรีกผู้หนึ่งคือออโธแห่งคอสไปมาหาสู่ช่วยให้คำปรึกษาข้อราชการแก่เธอเป็นประจำ บางทีถึงกับสั่งการบูรณะบ้านเมืองให้ด้วย
เจ้าชายแวลเยนต์ค้นหาหนทางสั้นที่สุดเข้าใจกลางแอฟริกา ที่เมืองหนึ่ง ซิราราเป็นเดือดเป็นแค้นเห็นชายผิวขาวหลายคนรุมล้อมนางรำคนเดียวเป็นที่ครึกครื้นจนเจ้าชายต้องห้ามทัพไว้
“พวกท่านไม่ให้เกียรติสตรี สตรีเป็นของสวยงาม เปราะบาง มีค่าควรแก่การคุ้มครอง และปกป้อง พวกท่านละทิ้งพวกเธอให้เป็นอันตราย พวกข้ารักษาพวกเธอไว้ในฮาเร็มและดูแลอย่างดีที่สุด”
จากนั้นสามนักผจญภัยก็มาถึงราชวังของครอบครัวซิรารา
เจ้าชายแวลเยนต์กับเจ้าชายอาร์นอำลาซิราราเดินทางตัดทะเลทรายผ่านชนเผ่าเบดูอิน เป็นคริสเตียนสองคนในวงล้อมของเจ้าของดินแดนที่เป็นมิตร พวกเขารอนแรมมาแล้วเป็นเวลาหลายเดือน ในเวลาเดียวกันความทุกข์ของราชินีอลิตาเปิดโอกาสให้ออโธชาวกรีกครอบงำเมืองของเธอทีละน้อยๆ
ระหว่างทางเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ธรณียุบตัวสูบปราสาททั้งหลังหายไปต่อหน้าต่อตา คือภาพขนาดใหญ่ภาพแรกของเมอร์ฟี่ เขาสอบผ่านได้เป็นผู้สืบทอดของฟอสเตอร์แน่นอน
บิดาและบุตรเดินทางต่อไปจนถึงท่าเรือพบกัปตันเรือที่ราชินีอลิตาส่งมาตามหาพวกเขา เจ้าชายแวลเยนต์ดีใจเป็นที่สุด ก่อนที่จะพบว่าออโธส่งเรือติดตามมาอีกสองลำพร้อมทหารอาวุธครบมือด้วยคำสั่ง “ฆ่าเจ้าชายแวลเยนต์”
แล้วจึงมาถึงฉากกลางทะเล เป็นการรบครั้งสุดท้ายก่อนที่อัศวินแห่งกษัตริย์อาเธอร์พร้อมบุตรคนโตจะเอาชัยเด็ดขาดชาวกรีก พลันที่เรือถึงฝั่ง เจ้าชายแวลเยนต์ละทิ้งดาบวิ่งตรงไปราชวังทันที เสียงเรียกนางผู้เป็นที่รักดังไปถึงราชินีก่อนตัว เธอผลุนผลันจากที่นั่งวิ่งออกมาต้อนรับ ไม่มีอดีตใดๆ ให้พูดอีก ความรักไม่ต้องการเหตุผลและคำอธิบาย ขอเพียงไม่หยุดรักก็พอ
ความรักไม่ต้องการการให้อภัยเพราะความรักเหนือทุกสิ่งตั้งแต่แรก เหนืออุปสรรค เหนือความแตกต่าง เหนือความเข้าใจผิดใดๆ ขอเพียงรักเราเริ่มใหม่ได้อีกเสมอ
ขอเพียงรักเราทุ่มไม่อั้น
ผู้เขียนใช้ค่าตอบแทนการเขียนการ์ตูนที่รักไปซื้อหนังสือการ์ตูนและกราฟิกโนเวลจากประเทศต่างๆ มาอ่าน แปล เก็บความ แล้วเขียนให้อ่านกันตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา
ประเด็นคือโลกมีการ์ตูนน่าอ่านมากมายหลายแนว มิได้มีเฉพาะการ์ตูนญี่ปุ่นเพียงแต่ไม่มีคนแปลไทยให้ รู้สึกเสียดายโอกาสแทนเด็กไทยและคนรักการ์ตูนจึงทำมาได้นานจนวันนี้
เจ้าชายแวลเยนต์ของแฟนตากราฟิกส์วางขายที่คิโนะคุนิยะหรือสั่งจากอะเมซอนจะตกราคาเล่มละประมาณ 1,500-2,000 บาทแล้วแต่จังหวะ
ผู้เขียนซื้ออ่านตั้งแต่เล่ม 1-21 รวมมูลค่าประมาณ 30,000-40,000 บาท
เป็นหนึ่งในชุดหนังสือการ์ตูนที่สวยและดีที่สุดในโลก
