Migration ทุกบ้านจะตัดขาดกันเอง ไม่วันใดก็วันหนึ่ง

การ์ตูนที่รัก | นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์

เรามีเวลาเล่นกับลูกอย่างมากที่สุดเพียงเจ็ดปี หลังจากนั้นพวกเขามีภารกิจอื่นต้องไปทำ ไม่อยากยุ่งอะไรกับเรามากนัก

เรามีเวลาเลี้ยงเขาอบรมเขาอีกอย่างมากที่สุดสามปี เมื่อเขาอายุ 10 ขวบเขาจะไม่ต้องการเราอีกเลย

ถึงตอนนั้นเราได้แต่ “เลี้ยง” ด้วยการให้ข้าวกับเงิน พวกเขาไม่เปิดช่องให้เราอบรมสั่งสอนอะไรได้อีก

สำหรับฝูงเป็ดอพยพ พวกเขามีเวลาเลี้ยงลูกแค่ช่วงอพยพครั้งเดียว

คือจากหนองน้ำแสนสุขและปลอดภัยฝ่าภยันตรายไปจาเมกา

การ์ตูนปี 2023 จาก Illumination เรื่องนี้สนุกมาก ฝีมือกำกับโดยเบนจามิน เรนเนอร์ ดูไปขำไปหลุดหัวเราะหลายครั้งซึ่งหนังการ์ตูนหลังๆ ทำสำเร็จได้น้อยลง หนังเล่าเรื่องพ่อเป็ดขี้กลัวที่ไม่ยอมพาแม่เป็ดและลูกเป็ดสองคนบินอพยพเสียที

แต่พ่อก็มีดีอยู่หลายอย่าง อย่างที่หนึ่งคือ เล่านิทานก่อนนอน

พ่อเป็ดชอบเล่านิทานสยองขวัญ เนื้อเรื่องเกี่ยวกับโลกภายนอกที่ไม่ปลอดภัยและจบลงด้วยโศกนาฏกรรมน่ากลัว

แต่พ่อก็ปิดท้ายด้วยการหัวเราะทุกครั้งเพื่อสะเทินความน่ากลัวนั้น

พร้อมสอนสั่งนิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอยู่บ้านดีที่สุด

เด็กๆ สองคน คนพี่เป็นชายรูปร่างหน้าตาขนปีกสีเขียวเหมือนพ่อ คนน้องเป็นหญิงรูปร่างหน้าตาขนปีกสีเหลืองเหมือนแม่ เจ้าตัวเล็กนี่น่าฮักผุดๆ เป็นขวัญใจของหนังเลยทีเดียว

พ่อขี้กลัวและเล่าเรื่องโลกภายนอกไม่ปลอดภัย แต่ยังเล่นกับลูกสองคนทุกวันอย่างสนุกสนานในหนองน้ำแสนสวยนั้น

ดังที่เคยกล่าวว่าการเล่นคืองานของเด็ก สำหรับลูกเป็ด การเล่นคืองานของเด็กเช่นเดียวกัน เพราะการเล่นเป็นพัฒนาการ และพัฒนาการใดๆ ล้วนเกิดจากการเล่น

ตัวอย่างน่ารักในเรื่องนี้ เช่น ตอนที่เด็กหญิงลูกเป็ดหัดบิน เธอเริ่มจากเล่นกระโดดเชือกกับพ่อและพี่ชาย พ่อและพี่ชายเป็นคนแกว่งเชือก เธอเป็นคนกระโดด

โดดไปโดดมากระพือปีกต้านแรงดึงดูดโลกได้เฉย

การเล่นตะลุมบอนหัวฟัดหัวเหวี่ยงนำมาซึ่งพัฒนาการของเด็กๆ รอบด้านอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทั้งร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคม ร่างกายและการบินของเด็กทั้งสองแกร่งขึ้นทุกวัน อารมณ์พร้อมจะบินเข้าสู่สังคมที่ซึ่งสังคมหนองน้ำไม่เพียงพอเสียแล้ว

เป็นว่าการเล่นเพียงอย่างเดียวเอาชนะนิทานขู่ให้กลัวโลกของพ่อในยามค่ำคืนสำเร็จในวันหนึ่ง เหตุเพราะพลังของร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคมล้นเหลือนั่นเอง

การเล่นทุกชนิดมีความเสี่ยง เรื่องนี้เป็นกฎธรรมชาติ การเล่นที่มีความเสี่ยงช่วยพัฒนาความสามารถควบคุมและป้องกันตนเองให้แก่เด็กๆ เสมอ

การเล่นที่มีความเสี่ยงสูงช่วยให้พัฒนา EF (Executive Function) สูงตามไปด้วย เราจะเห็นว่าเด็กชายลูกเป็ดผู้พี่พร้อมมากที่จะอพยพ

เด็กๆ ไปโรงเรียนเมื่อเจ็ดขวบเป็นอย่างช้าพร้อมๆ กับพัฒนาการลดตนเองเป็นศูนย์กลาง ไม่มีพ่อแม่ที่ไหนห้ามเด็กพัฒนาตัวเองเข้าสู่สังคมได้ เพราะบัดนี้เขาเห็นฝูงของตัวเองแล้ว โลกมิได้มีเพียงบ้านหรือก๊กของพ่อแม่เท่านั้น

สำหรับลูกเป็ดน้อยชายหญิงไม่มีโรงเรียนให้ไป แต่มีหนองน้ำเชื้อเชิญฝูงเป็ดอพยพมาเยือนอยู่เสมอ

พัฒนาการทางสังคมจึงเลี่ยงมิได้ในที่สุด เหมือนการเติบโตในทุกๆ เรื่อง

วันหนึ่งลูกทั้งสองจึงต้องการอพยพเพราะบ้านแคบไปเสียแล้ว

“เราเลี้ยงลูกเพื่อให้ลูกจากไป”

ความข้อนี้เป็นธรรมชาติและพัฒนาการอันเลี่ยงมิได้ ไม่จำเป็นอะไรที่พ่อแม่จะต้องตัดขาดลูกหรือลูกจะต้องการตัดขาดพ่อแม่ เพราะทุกบ้านจะตัดขาดกันเองไม่วันใดก็วันหนึ่ง แม้แต่คำขู่ของพ่อเป็ดทุกๆ คืนก็ช่วยมิได้

แม้แต่ความดีดั่งแม่พระของแม่เป็ดก็รั้งมิได้

ลูกคนอาจจะใช้เวลา 18 ปีในการจากไป แต่ลูกเป็ดใช้เวลาแค่ช่วงการอพยพครั้งเดียว

นิทานสยองขวัญก่อนนอนของพ่อเป็ดมิได้เหลวไหล พลันที่ออกจากหนองน้ำได้ไม่นาน หลังจากครอบครัวเป็ดบินร่อนเหินหาวอย่างสนุกสนานเกินคาด ฉากเล่นฮอกกี้บนปุยเมฆทำเอาคนดูอมยิ้มอยากเล่นด้วย ฉากระทึกขวัญฉากแรกตามมาหลังจากนั้นไม่นาน เมื่อพวกเขาต้องพบกับครอบครัวนกกระสา

โลกน่ากลัวเหมือนที่พ่อเล่าจริงๆ ด้วย เพราะมันเป็นความจริง

นกกระสามีภาพลักษณ์ดีและสวยงามในเรื่องเล่าต่างๆ นานา แผ่นพับ รูปถ่าย กวีนิพนธ์มากมาย

แต่ในความเป็นจริงมันเป็นนักล่า แข้งขาที่ผอมยาวเหมือนแขนแม่มดผอมแห้ง กรงเล็บแหลมยาวที่งองุ้มได้อย่างแข็งแรง ไม่เคยมีเหยื่อตัวไหนจะดิ้นออกได้ ปากแหลมยาวที่ทำหน้าที่กระดกกลืนเหยื่อลงคอได้โดยไม่ต้องเคี้ยว

เหล่านี้ชวนให้ลูกเป็ดทั้งสองอดคิดมิได้ว่าตายแน่ นั่นคือโลกโหดร้ายที่มีอยู่จริง

ลําพังพ่อแม่จึงไม่เพียงพอที่จะพาลูกบินผ่านโลกโหดร้าย ความกล้าหาญของเด็กทั้งสองจึงจะเป็นปัจจัยสำคัญ

ความกล้าหาญมิได้มาจากการอ่านนิทาน แต่มากับความรับผิดชอบของพ่อแม่

แม้ว่าพ่อจะขี้กลัวแต่เขาไม่เคยทิ้งลูกๆ แม่ที่มีอยู่จริงไม่เคยไหวหวั่นกับสิ่งใด

สองประการนี้ทำให้สายสัมพันธ์แข็งแรง สายสัมพันธ์แข็งแรงเป็นท่อหล่อเลี้ยงตัวตนเข้าสู่ตัวตนของลูกเป็ดทั้งสอง

เมื่อมั่นใจว่าพ่อแม่อยู่ข้างหลังเราเสมอ ทั้งในความเป็นจริงวันนี้ หรือความคิดคำนึงวันหน้า ความกล้าหาญจึงบังเกิดขึ้นในใจ

จากบ้านนกกระสาสู่เมืองใหญ่อย่างนิวยอร์ก บ้านขยายเป็นเมือง พัฒนาการสังคมกว้างขวางออกไปตามผู้คนที่พบมากขึ้น พร้อมเผชิญอุปสรรคที่ใหญ่โตขึ้นด้วยเครือข่ายทางสังคมที่ซับซ้อนขึ้น

ดังที่จะเห็นได้จากฉากเผชิญแก๊งนกพิราบในเซ็นทรัลปาร์ก ขำกลิ้ง สนุกมาก

แล้ววันนั้นก็มาถึง วันที่ลูกชายขัดแย้งรุนแรงกับพ่อ น้องสาวพยายามจะกอดพี่ชาย บอกว่าการกอดช่วยได้เสมอแต่พี่ว่าไม่ช่วย น้องยังออดอ้อนช่วยนิดหนึ่ง พี่ชายยืนยันว่าไม่ช่วย

เมื่อเด็กโตถึงขีดหนึ่ง หมดเวลากอดแล้ว

หนังเป็ดอพยพก็จริง แต่มีรายละเอียดของพัฒนาการมากมาย สอนการขับถ่ายก็มี ไปดูกัน