ยุทธการแดงเดือด
พฤษภาเลือด
สไนเปอร์ ‘กระสุนจริง’ จากตึกสูง
ปลิดชีพ ประชาชน ศพแล้วศพเล่า
หากติดตามหนังสือ “19-19 ภาพชีวิตและการต่อสู้ของคนเสื้อแดงจาก 19 กันยา 49 ถึง 19 พฤษภา 53” อัน อุเชนทร์ เชียงเสน ทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการร่วมกับ ชัยธวัช ตุลาธน
ก็จะสัมผัสได้ในลักษณะของการขยายวง
ในวันที่ 16 พฤษภาคม 2553 เห็นภาพคนเสื้อแดงช่วยกันหามเพื่อนที่ถูกยิงด้วยสไนเปอร์จนได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตในทันที
มีให้เห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกวัน สร้างความโกรธแค้นให้แก่ผู้ชุมนุมอย่างมาก
เห็นภาพคนเสื้อแดงสังเกตการณ์อยู่หลังบังเกอร์ยางรถยนต์ที่ถูกสร้างขึ้นอีกชั้นหนึ่งบริเวณใต้ทางด่วน ถนนพระราม 4 หลังจากมีผู้ชุมนุมในบริเวณนี้ซึ่งอยู่ห่างจากแนวทหารหลายร้อยเมตรถูกยิงจากระยะไกล
วันที่ 17 พฤษภาคม 2553 เห็นภาพผู้สื่อข่าวต่างประเทศเข้าไปสังเกตและถ่าย รูปผู้ชุมนุมประกอบตะไลสำหรับใช้ต่อต้านทหารที่มีอาวุธครบมือ
“ตะไล” ซึ่งถูกรัฐบาลกล่าวหาว่าเป็น “อาวุธร้ายแรง”
เห็นภาพคนเสื้อแดงพยายามมองหาพลซุ่มยิงหรือสไนเปอร์ที่ขึ้นไปอยู่บนอาคารสูงและยิงใส่ผู้ชุมนุมผ่านกระจกสะท้อนของอาคารลุมพินีเทาเวอร์
ยิ่งกว่านั้น ยังได้เห็นภาพนักกิจกรรมและคนเสื้อแดงที่ปักหลักอยู่บริเวณใต้ทางด่วนดินแดงจัดกิจกรรม “เปลือยเพื่อชีวิต” (Naked for Life) ถอดเสื้อผ้าเหลือเพียงชุดชั้นในเพื่อสื่อให้สังคมไทยและโลกเห็นว่า “เราไม่มีอาวุธ”
เห็นภาพผู้ชุมนุมชูสติ๊กเกอร์ “หยุดฆ่า! ประชาชน”
อันเป็นข้อเรียกร้องของเขาให้ช่างภาพถ่ายรูปและพูดคุยอย่างเป็นกันเองแม้สถานการณ์จะตึงเครียดมาก
จำนวนคนเสียชีวิตในวันที่ 16 พฤษภาคม 2553 เพิ่มมากขึ้น
กล่าวเฉพาะที่บ่อนไก่มีทั้งสิ้น 8 ราย ประกอบด้วย 1. นายสมชาย พระสุพรรณ 2. นายสุพรรณ์ ทุมทอง 3. นายวุฒิชัย วราห์คำ 4. นายเฉลียว ดีรื่นรัมย์ 5. นายเกียรติคุณ ฉัตร์วีระสกุล 6. นายประจวบ ประจวบสุข 7. นายสมัย ทัดแก้ว 8. นายสุพจน์ ยะทิมา
นี่เป็นข้อมูลที่ บัณฑิต จันทร์โรจนกิจ ประมวลจากสวนลุมพินี-บ่อนไก่
แม้ว่าปฏิบัติการทางทหารของรัฐบาลโดย ศอฉ.จะผ่านมาเป็นเวลาหลายวันแต่การชุมนุมที่แยกราชประสงค์ยังคงมีผู้ร่วมชุมนุมจำนวนมาก
แม้จะมีรายงานจำนวนผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตในหลายจุดแต่จำนวนดังกล่าวกลับไม่ได้หยุดนิ่ง ในทางตรงกันข้ามกลับเพิ่มจำนวนอย่างไม่หยุดยั้ง การปะทะที่หนักหน่วงได้ดำเนินต่อไปในพื้นที่ซอยรางน้ำและย่านราชปรารภ
โดยมีการติดป้าย “เขตกระสุนจริง” และมีผู้เสียชีวิตบาดเจ็บจำนวนมาก
เหตุผลสำคัญที่มีการสกัดผู้ชุมนุมในบริเวณนี้เนื่องจากต้องการสกัดผู้เข้าร่วมชุมนุมเพื่อมิให้เข้าสู่พื้นที่ราชประสงค์ตามแผนการ “กระชับพื้นที่” ของ ศอฉ.
หนังสือพิมพ์ “มติชน” ฉบับประจำวันที่ 17 พฤษภาคม 2553 รายงานว่าในเช้าของวันที่ 16 พฤษภาคม มีฝนตกเวลาประมาณ 08.30 น. ขณะที่บริเวณบ่อนไก่ สีลม ถูกควบคุมกำกับโดย ศอฉ.
ตลอดถนนพระราม 4 จนถึงแนวตั้งรับของผู้ชุมนุมตามแนวตึกบนถนนสีลมตลอดทั้งสาย
หลังฝนตก ฝ่ายผู้ชุมนุมได้วางยางรถยนต์เผาไฟเป็นแนว
เพื่อลดการมองเห็นและป้องกันการถูกยิงจากสไนเปอร์ โดยเฉพาะจากทิศทางที่ตั้งของกองกำลังร่วม ศอฉ.
ประมาณ 9 นาฬิการเศษมีรายงานว่าเกิดไฟไหม้บริเวณห้างโลตัส เอ็กซ์เพรส และมีผู้คนบางส่วนเข้าไปหยิบอาหาร น้ำดื่มในร้าน เวลาประมาณ 09.30 น. มีรายงานว่ามีผู้ถูกยิงที่ศีรษะและมีผู้ถูกยิงได้รับบาดเจ็บ
จนสามารถยืนยันได้ในเวลาต่อมาว่าเป็น นายสมชาย พระสุพรรณ
จากนั้น ก็มีผู้ถูกยิงที่ศีรษะบริเวณสะพานลอยคนข้ามธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาลุมพินีเพิ่มอีก 1 ราย คือ นายสุพรรณ ทุมทอง
หนังสือพิมพ์ “ข่าวสด” ฉบับประจำวันที่ 17 พฤษภาคม รายงานว่า
ประมาณ 11.25 น. ไฟที่ผู้ชุมนุมจุดพรางตัวจากทหารได้ลุกลามไปยังห้างโลตัส เอ็กซ์เพรส ทำให้ไฟลุกไหม้บริเวณสายไฟและป้ายโฆษณาจนฝ่ายผู้ชุมนุมต้องเรียกร้องให้ทหารหยุดยิงเพื่อดับไฟก่อน
หลังจากนั้นมีกลุ่มผู้ชุมนุมราว 100 คนรวมตัวกันเพื่อตรวจอาคารร้างว่ามีทหารหน่วยสไนเปอร์ซุ่มตัวอยู่หรือไม่
จนฝ่ายทหารยิงสกัดผู้ชุมนุม
หนังสือพิมพ์ “ข่าวสด” ยังระบุด้วยว่า การยิงของฝ่ายทหารดำเนินไปเพื่อเปิดพื้นที่บนถนนพระราม 4 โดยใช้วิธีตั้งบังเกอร์และระดมยิงเพื่อข่มขวัญจนสามารถเปิดทางใต้ทางด่วนได้
นอกจากนี้ ทหารยังยิงกระสุนจริงเพื่อเตือนไม่ให้ผู้ชุมนุมออกจากซอยและเพื่อป้องกันการตั้งจุดชุมนุมใต้ทางด่วน
กลุ่มผู้ชุมนุมบริเวณถนนพระราม 4 ต้องสลายตัวไปตามซอยเพื่อหลบลูกปืน
กล่าวโดยย่อ การยิงจากฝ่ายทหารกระทำการด้วยกระสุนจริงเพื่อสกัดมิให้กลุ่มผู้ชุมนุมใต้ทางด่วนสามารถรวมตัวกันได้
การยิงของฝ่ายทหารนี้กดดันให้ผู้ชุมนุมต้องกระจายตัวเข้าตามซอยต่างๆ ในบริเวณถนนพระราม 4 ใต้สะพานลอยและปากทางเข้าชุมชนบ่อนไก่เป็นจุดที่เกิดความสูญเสียมากที่สุดจุดหนึ่ง
เพราะทำให้ทหารสามารถเลือกยิงไปยังผู้ชุมนุมได้
กรณีที่ชัดที่สุดก็คือ นายสมชาย พระสุพรรณ และยังมีผู้เสียชีวิตรายอื่นดังนี้ นายสุพรรณ ทุมทอง นายเฉลียว ดีรื่นรัมย์ นายเกียรติคุณ ฉัตร์วีระสกุล นายประจวบ ประจวบสุข และนายสมัย ทัดแก้ว
ความตายของบุคคลดังกล่าวเกิดขึ้นในบริบทและพฤติการณ์ ดังต่อไปนี้
กรณีการตายของ นายสมชาย พระสุพรรณ และกรณีการตายของ นายสุพรรณ์ ทุมทอง
นายสมชาย พระสุพรรณ อายุ 43 ปี อาชีพ ช่างซ่อมรองเท้า
นายสุพรรณ์ ทุมทอง อายุ 49 ปี อาชีพ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยโรงงานยาสูบ
หนังสือพิมพ์ “มติชน” ฉบับประจำวันที่ 17 พฤษภาคม 2553 รายงานว่า
ในเช้าวันที่ 16 พฤษภาคม ยังมีเหตุการณ์ปะทะกันต่อเนื่องโดยเวลาประมาณ 08.30 น. มีฝนตก ขณะเดียวกัน ก็มีผู้ชุมนุมจุดประทัดตามแยกศาลาแดง จนถึงเวลาประมาณ 09.30 น. กลุ่มผู้ชุมนุมเริ่มเผายางรถยนต์
เป้าหมายก็เพื่ออำพรางสายตาของแนวยิงจากฝั่งทหาร
ตามรายงานของหนังสือพิมพ์ “ไทยรัฐ” ฉบับประจำวันที่ 17 พฤษภาคม 2553 ระบุว่า มีชายคนหนึ่งไปยืนซุ่มอยู่บริเวณฝั่งตรงข้ามปากซอยงามดูพลี และมีเสียงปืนดังขึ้น 1 นัด
หลังเสียงปืนพบว่าชายดังกล่าวถูกยิงด้วยอาวุธปืนไม่ทราบขนาดที่ศีรษะ
ตรวจสอบจากคลิปวิดิทัศน์ “20100516_จุดที่สมชาย พระสุพรรณถูกยิง_SANY0064_เวลาประมาณ 09.30 น.” บันทึกโดยผู้ชุมนุม (ไม่ประสงค์ออกนาม) มอบให้ “ศปช.” เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2554
นอกจากภาพชายถูกยิงบริเวณใกล้ปั๊ม ปตท.บ่อนไก่แล้ว หนังสือพิมพ์ “ไทยรัฐ” ฉบับวันที่ 18 พฤษภาคม 2553 ยังรายงานเพิ่มเติมว่า ได้เกิดเหตุชุลมุนขึ้น กลุ่มผู้ชุมนุมใช้หนังสติ๊กโต้ตอบทหารและด่าทอด้วยความโกรธแค้น
บางส่วนนำระเบิดเพลิงจุดปาไล่ทหารและทำให้เกิดการยิงตอบโต้จากฝ่ายทหารเป็นระยะ
นั่นคือการตายของ นายสมชาย พระสุพรรณ และตามมาด้วยนายสุพรรณ ทุมทอง
