มองบ้านมองเมือง | ปริญญา ตรีน้อยใส
ยังคงพาไปมองย่านทรงวาด เพราะมีนักท่องเที่ยวคอยถามว่า เพลงอะไร Song What?
ฉบับนี้จะพาไปมองร้านเอฟวีที่โด่งดัง หนึ่งในจุดเช็กพอยต์ของย่านทรงวาด
ชื่อร้านเอฟวี ที่เป็นอักษรย่อ จาก Fruit & Vegetable คาเฟ่ที่สร้างความแตกต่าง ด้วยผลผลิตผักผลไม้ไทย
รายการเครื่องดื่ม นอกจากชา กาแฟ น้ำผลไม้ทั่วไปแล้ว ยังมีน้ำส้มจุก น้ำลางสาด
น้ำมะม่วงหาวมะนาวโห่ น้ำมะขามแดง น้ำอ้อยขมิ้น และที่แปลกคือ ชาไมยราบ
เช่นเดียวกับอาหารว่าง นอกจากขนมโบราณ มะกรูดเชื่อม สัมปันนี โสมนัส กลีบลำดวน ช่อม่วง
ยังมีรายการพิเศษ กรานิต้าแตงโมปลาย่าง ที่ชาวต่างชาตินิยมไม่แพ้ข้าวเหนียวมะม่วง
เนื่องจากร้านตั้งอยู่ในโกดังเก่าอายุกว่าร้อยปี เป็นอาคารชั้นเดียว แม้จะมีแค่คูหาเดียว แต่ก็กว้างกว่าห้องแถวอื่นทั่วไป เพดานหลังคายังสูง สำหรับเก็บสินค้า
ด้วยความกว้าง ใหญ่ และสูง จึงมีพื้นที่เพียงพอให้สถาปนิกยกเรือนไม้เก่าจากสกลนครมาตั้งกลางห้อง เป็นเรือนเครื่องสับ ที่ใช้การบาก สับ เข้าเดือยไม้ แทนตะปู แบบโบราณ จึงง่ายต่อการโยกย้ายและประกอบ
เมื่อวางเรือนไม้กลางพื้นที่ จึงมีพื้นที่ใช้งานโดยรอบ รวมทั้งใต้ถุนชั้นล่างและชานชั้นบน ในขณะที่ส่วนประกอบอย่างพื้น เพดาน ฝาไม้ ช่วยเสริมสร้างบรรยากาศ โดยเฉพาะฝาไม้ไผ่ขัดแตะที่ให้แสงและเงาน่าสนใจ
สถาปนิกปล่อยผนังอาคารเดิมตามสภาพเดิม ตกแต่งด้วยภาพวาด งานศิลปะ ส่วนเพดานนั้นเลือกที่จะกรุฝ้าเพดานทั้งหมด ด้วยแผ่นโลหะแวววาว สะท้อนให้เห็นภาพหลังคา
วิธีนี้ทำให้ทุกคนมองเห็นสัมผัสเรือนโบราณในทุกมิติ เป็นที่ตื่นตาตื่นใจของนักท่องเที่ยวต่างชาติ หรือแม้แต่เด็กไทยเจนใหม่ที่เจริญเติบโตในเมือง ในมหานคร ไม่คุ้นเคยกับบ้านในชนบท หรืองานสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น
งานออกแบบง่ายๆ ที่แปลกตานี้ยังตรงกับทฤษฎีการออกแบบงานสถาปัตยกรรมหนึ่งซ้อนอยู่ในอีกงานสถาปัตยกรรม Space within space เพียงแต่ที่พบเห็นทั่วไปจะเป็นอาคารเก่าอยู่ในอาคารใหม่ หรือสิ่งก่อสร้างใหม่ตั้งอยู่ในสิ่งก่อสร้างเก่า
แต่สำหรับคาเฟ่เอฟวี จะเป็นสถาปัตยกรรมเก่า คือเรือนไม้สกลนคร ตั้งอยู่ภายในสถาปัตยกรรมเก่า คือโกดังที่ทรงวาด
แม้จะเป็นสถาปัตยกรรมเก่าเหมือนกัน แต่เป็นสถาปัตยกรรมคนละประเภท คนละวัสดุ คนละรูปแบบ และคนละวัฒนธรรม
เมื่อเทศะอยู่ในย่านทรงวาด และกาละวันนี้ ทำให้เกิดความน่าสนใจ และสวยงาม
