Arco โลกเมื่อปี 2075 และแม่เมื่อปี 2932

การ์ตูนที่รัก | นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์

แอนิเมชั่นฝรั่งเศสปี 2025 ผลงานกำกับเรื่องแรกของ Ugo Bienvenu ได้รับการเสนอชื่อและเข้ารอบสุดท้ายของแอนิเมชั่นยอดเยี่ยมทั้งเวทีออสการ์และลูกโลกทองคำปีที่ผ่านมา

เมื่อเปิดดู ที่รู้สึกได้ทันทีคือสวยงาม เรียบง่าย สบายตา ไม่โฉ่งฉ่าง เป็นการ์ตูนสองมิติ ลงสีตัดเส้นเรียบร้อย หนังเปิดฉากด้วยสายรุ้งบนท้องฟ้าซึ่งแน่นอนว่าไม่ตัดเส้น ความคิดคำนึงของพวกเด็กๆ ตอนที่พวกเขาเห็นสายรุ้งพาดผ่านท้องฟ้า พวกเขาคิดว่านั่นคืออะไร

สำหรับหนังเรื่องนี้ สายรุ้งที่เห็นเป็นยานพาหนะ สายรุ้งมิได้ทอดโค้งธรรมดาแต่เลี้ยวซ้ายขวาเหินขึ้นลงได้ ที่ปลายสุดด้านหัวของสายรุ้งเป็นใบหน้าคนที่เป็นเจ้าของสายรุ้งตัวนั้น บางวันจึงได้เห็นสายรุ้งหลายตัวพาดไปมาพร้อมกัน เพราะทุกคนมีผ้าคลุมสีรุ้งประจำตัว

ปรากฏว่า เจ้าของผ้าคลุมสีรุ้งสามารถเหินหาวได้ดังใจนึก แต่มิใช่ไปในห้วงอวกาศ ที่แท้พวกเขาเดินทางข้ามเวลา!

บ้านเรือนของพวกเขาอยู่บนท้องฟ้า ตั้งอยู่บนสิ่งก่อสร้างคอนกรีตดูเหมือนต้นไม้ที่แตกกิ่งก้านสาขาสูงขึ้นไปเรื่อยๆ จนพ้นก้อนเมฆ บ้านแต่ละหลังสร้างบนลานส่วนตัวของแต่ละกิ่ง มองจากระยะไกลเป็นระเบียบสวยงาม มองเข้าไปใกล้ๆ เรียบร้อยสะอาดตา เหมือนโลกอนาคตจะเป็นยูโทเปียก็ไม่ปาน

เด็กชายอาโกอยู่บ้านเหงาๆ คนเดียว สายรุ้งสามตัวลงมาจากฟากฟ้าคือพ่อ แม่ และพี่สาว พวกเขาย้อนเวลาไปดูไดโนเสาร์เพิ่งจะกลับกันมา

อาโกอยากไปด้วยแต่มีกฎห้ามเด็กอายุไม่ถึงสิบสองขวบครอบครองผ้าสายรุ้ง อาโกอายุ 10 ขวบ

เย็นนั้นอาโกได้แต่นั่งฟังพ่อแม่และพี่สาวคุยโม้กันเรื่องไดโนเสาร์เป็นที่สนุกสนาน

คืนนั้นเขาจึงลักเอาผ้าสายรุ้งของพี่สาวขณะหลับ แล้วออกจากบ้านไปกลางดึก เขาไม่เคยบินด้วยผ้าสายรุ้งมาก่อนแต่เขาก็บิน บินไปในเวลา

นั่นเป็นปี 2932 เขามาโผล่ที่ปี 2075

ภูมิอากาศโลกวิปริตในปี 2075 คืออีกห้าสิบปีนับจากนี้ตามคำทำนายของนักวิทยาศาสตร์ส่วนหนึ่ง มีพายุสลับไฟป่าเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง บ้านเรือนส่วนใหญ่ถูกสร้างใต้สนามพลังครอบแก้วเพื่อป้องกันภัยพิบัติต่างๆ ไอริสเป็นเด็กหญิงอายุ 10 ขวบ อาศัยอยู่กับน้องชายปีเตอร์ซึ่งเป็นทารกดูแลโดยหุ่นยนต์มิกกิ พ่อแม่ของไอริสและปีเตอร์ทำงานในเมือง ไม่ค่อยได้กลับบ้าน

หุ่นยนต์มิกกิทำได้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นการดูแลเด็กอ่อนที่ยังต้องกินนมแม่หรือเด็กหญิงวัยทีนที่เริ่มใกล้วัยสาว

หุ่นยนต์มิกกิทำหน้าที่อ่านนิทานก่อนนอนให้เด็กทั้งสองฟัง ในขณะที่แม่ของอาโกอ่านนิทานก่อนนอนผ่านทางภาพโฮโลแกรม

อ่านนิทานก่อนนอนเป็นกิจกรรมที่ดีที่สุดในการส่งเสริมพัฒนาการเด็กทุกด้านพร้อมๆ กัน สร้างแม่ที่มีอยู่จริง สร้างสายสัมพันธ์ สร้างตัวตน สร้าง EF และคลังคำศัพท์ ทั้งห้าประการจะเป็นรากฐานแข็งแกร่งของชีวิตเด็กในภายหน้า

ปี 2075 พ่อแม่ก็ยังคงไม่รู้ว่าเรื่องนี้ดีเพียงใดจึงยกหน้าที่ให้หุ่นยนต์

แม้กระทั่งปี 2932 พ่อแม่ก็ยังคงเหมือนเดิม ใช้ภาพโฮโลแกรมแทนตัวเหมือนพ่อแม่สมัยนี้ใช้เฟซไทม์แทนตัวฉะนั้น

ปัญหาพ่อแม่มีสิทธิ์มีชีวิตของตนเองไม่จำเป็นต้องสละทุกเวลาให้ลูกเล็กเป็นกรณีคลาสสิกตลอดกาลเวลาของมนุษยชาติ

คืนวันหนึ่ง ไอริสเห็นสายรุ้งตัวหนึ่งพุ่งลงมา แล้วไอริสก็ได้พบเพื่อนอายุเท่ากันจากอนาคต ปัญหาคือ ผ้าคลุมสายรุ้งขาดเสียแล้ว

แกนหลักของเรื่องคือเด็กสิบขวบขาดแม่สองคนจากสองช่วงเวลาที่ได้ทำความรู้จักกัน ขาดแม่เพราะแม่ตายนั้นเรื่องหนึ่ง ขาดแม่เพราะแม่ไม่ว่างจะเป็นอีกเรื่องหนึ่ง อาโกบอกไอริสว่าเขาบินอีกไม่ได้จนกว่าจะมีฝนตกแดดออก นั่นคือเมื่อภูมิอากาศเป็นใจ โลกที่เขาจากมาอยู่สูงพ้นภัยพิบัติ รอเวลาที่โลกจะได้สมานตัวเอง

แต่โลกของไอริสก็ไม่มีฝนตกแดดออกโดยง่าย มีแต่พายุและไฟป่าไม่หยุดหย่อน ดูท่าเพื่อนรักต่างเวลาจะได้อยู่ด้วยกันอีกนาน

เรื่องยุ่งๆ เกิดขึ้นเมื่อมีชายแปลกหน้าสามคนตามรอยอาโก หุ่นยนต์มิกกิแจ้งตำรวจเรื่องอาโก สนามพลังครอบแก้วหดตัวลงทุกที อาโกตัดสินใจบินออกจาก “เวลา” นี้แม้สภาพการณ์จะไม่พร้อม ไอริสขอไปด้วย เธอกระโดดเกาะเสื้อคลุมสายรุ้งของอาโกในนาทีสุดท้าย

สองสหายจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร โปรดติดตาม เป็นตอนจบที่ดีมากและคาดไม่ถึง หากใครสามารถหาดูได้ก็สมควรดูอย่างยิ่ง

งานด้านภาพและสีของแอนิเมชั่นเรื่องนี้สมควรได้รับคำชมเชยมาก

เป็นตัวอย่างของการ์ตูนที่มีลายเส้นเรียบง่าย บทพูดน้อย ใช้สีเป็นตัวเล่าเรื่อง

มิใช่เพียงสีรุ้งซึ่งเป็นความหวัง แต่มีสีอื่นๆ สลับกันไปมาตลอดทั้งเรื่องเพื่อเล่าความมืดหม่น ความเปลี่ยวเหงา ความเศร้าสร้อย ความหวาดกลัว รวมทั้งฉากลุ้นระทึก

มีส่วนที่เป็นสุขนาฏกรรม (คือเรื่องของชายแปลกหน้าสามคนที่ตามรอยอาโก)

และมนุษยนิยม (คือเรื่องของหุ่นยนต์มิกกิที่เป็นมากกว่าหุ่นยนต์) ประสานกันอย่างกลมกลืน

อย่างไรก็ตาม ที่อยู่เหนือทุกเรื่องคือสายรุ้งและโลกที่อยู่เหนือสายรุ้ง