E-DUANG
ไม่ว่าเรื่องอื้อฉาวอันเนื่องแต่การส่งข้อความในไลน์กรุ๊ปพร้อมกับข้อความ “ช่วยน้ำเงินด้วย”
ไม่ว่าการย้ายผู้ว่าฯและรองผู้ว่าฯที่ภูเก็ต
ไม่ว่าการยกกำลังเจ้าหน้าที่ทั้งตำรวจและป.ป.ช.เข้าทะลายแก๊งโกงการสอบบรรจุเป็นข้าราชการส่วนท้องถิ่น
ด้านหนึ่ง คือ เงาสะท้อนแห่ง”วิกฤต”
ขณะเดียวกัน ด้านหนึ่ง ยังเป็น”โอกาส”อันเหมาะสมและงดงามในการแสดงฝีมือ ความสามารถ
ความสามารถของ”รัฐบาล” ความสามารถของ”รัฐมนตรี”
ความสามารถของ”ฝ่ายค้าน” ความสามารถของภาคประชา สังคมในการตรวจสอบและติดตามความเป็นจริงออกมาตีแผ่เปิดเผยต่อสาธารณะ
สำแดง”ข้อมูล”และ”แนวทาง”ในทิศทางทั้งที่ไปในวิถีเดียวกับรัฐบาลและสะท้อนความแตกต่าง
ทุกปัญหา มิได้หมายถึง”วิกฤต”หากยังเป็น”โอกาส”
พลันที่ไลน์ปรากฏขึ้นให้”ช่วยน้ำเงิน”ที่ปรากฏเฉพาะหน้าก็คือ มีผู้กล่าวหา มีผู้ถูกกล่าวหา
สังคมมองเห็นอะไร ณ เบื้องหน้า
เห็นท่าทีของนายกรัฐมนตรี เห็นท่าทีของรัฐมนตรี เห็นท่าทีของข้าราชการผู้เกี่ยวข้อง
ถามว่าทำไม”ข้อความ”อันเป็นเรื่องในที่ลับจึงปรากฏ
คำตอบก็คือ เกิดความขัดแย้ง และอีกไม่นานความขัดแย้งนั้นก็เริ่มบานปลาย ขยายวง
จากปลัดจังหวัด ไปยังอธิบดีกรมการปกครอง
จากรองผู้ว่าฯ ไปยังผู้ว่าราชการ มีปลัดกระทรวง มีเจ้ากระทรวงเข้ามามีบทบาท
ปมเงื่อนอยู่ที่จะบริหารจัดการอย่างไร
ปมเงื่อนอยู่ที่การบริหารจัดการนั้นดำเนินไปอย่างเที่ยงธรรม เป็นคุณกับส่วนรวม หรือเข้าลักษณะลูบหน้าปะจมูก เกาไม่ถูกที่คัน
ที่ว่าจะมีการจัดตั้ง”คณะกรรมการ”เพื่อตรวจสอบ มีหรือไม่
ความสงสัยในกรณีของ”ช่วยสีน้ำเงิน” และการย้าย”ผู้ว่าฯ”และ”รองผู้ว่าฯ”มายังการทุจริตสอบข้าราชการก็สะท้อนให้เห็นภาพอันดำรงอยู่ภายใน
เป็นเรื่องของ”มหาดไทย” เป็นเรื่องของ”ท้องถิ่น”
เป็นเรื่องอันเกี่ยวกับผลประโยชน์มหาศาลทั้งในทาง”ราชการ” จำนวนคน จำนวนเงิน
แม้เป็นเรื่อง”ภายใน”ของ”มหาดไทย”
กระนั้น ก็มีตัวละครไม่ว่าจะเป็นตำรวจ”สอบสวนกลาง” ไม่ว่าจะเป็นองค์กรอิสระอย่าง”ป.ป.ช.”
มีเงินกว่า 4 พันล้าน มีคนพัวพันกว่า 3 พัน
นี่ย่อมเป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่ฉายสะท้อนอาการเน่าในซึ่งดำรงอยู่ภายในโครงสร้างแห่งระบบ
กลิ่นอายทุจริตการสอบ”นายอำเภอ”จึงโชยกรุ่น
เป็นเรื่องที่ท้าทายต่อการดำรงอยู่ของ”รัฐมนตรี”ที่แนบแน่นกับ”มหาดไทย”เป็นอย่างสูง
ทั้งยังท้าทายต่อศักยภาพแห่ง”ฝ่ายค้าน”โดยตรง
สังคมอาจตื่นเต้นกับความอึกทึกครึกโครมในเบื้องต้น แล้วก็ค่อยๆ ลืมคลายความสนใจลงเป็นลำดับ
นั่นอาจ”เคย”เป็นความเคยชินหนึ่งที่”ปรากฏ”
แต่เชื่อว่าทางด้าน”รัฐบาล”ก็อยากสร้างผลงาน ขณะที่ทางด้าน”ฝ่ายค้าน”ก็อยากมีผลงาน
เพียงแต่ผลงานใคร”เข้าตา”ประชาชนมากกว่า
