เอกภาพ | พิชัย แก้ววิชิต
“ทําเป็นเล่น” คำคนตามแนวนี้ มักนิยมบอกทิศทางความรู้สึก ถ้าจะมีใครสักคนเห็นใครอีกคนมีท่าทีไม่มีความรับผิดชอบกับสิ่งที่กำลังทำอยู่บนฐานของความไม่จริงจัง ด้วยมัวแต่ทำเป็นเล่น เพราะสูตรสำเร็จอันเป็นสากลมักมากับความตั้งใจจริงเสมอ
หากแต่บนโลกที่เต็มไปด้วยเรื่องราวอันพิสดาร พอจะมีบ้างไหมกับใครอื่นที่มีความตั้งใจมากล้นเกินพอดี และจะบ้างไหมในสักวัน วันที่เสียงหนึ่งในใจเขาและเธอไถ่ถามสารรูปง่อนแง่นโงนเงนของตัวเองด้วยความเป็นห่วงว่า วันนี้ “ทำเป็นเล่น” แล้วหรือยัง
เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายโดยพร้อมเพรียง เราและเขายังคงเร่งรีบทำงานกันด้วยความขยันอดทน คงความนับถือให้เป็นอีกหนึ่งข้อคุณธรรมประจำชีวิตของคนที่ยังมีงานทำ ที่แม้ทั้งหลายจะกระอักกระอ่วนกันไปบ้าง ก็ย่อมจะเฉยไว้ตามประสา และหากจะดำรงไว้ซึ่งภูมิ คงต้องบังคับยับยั้งชั่งใจตัวเองให้พ้นเสียจากการ “ทำเป็นเล่น”
มันมีเงามืดอยู่อีกด้านหนึ่งของดวงจันทร์ และความเป็นจริงอีกด้านของการ “ทำเป็นเล่น” ก็เช่นเดียวกัน เพียงแต่มันเป็นด้านที่มีแสงริบหรี่ และคงไม่เลวร้ายอะไรนักหนาท่ามกลางความมืดสนิท แสงเล็กๆ น้อยๆ มันก็พอแล้วที่จะส่องให้เห็นวิถีของการผ่อนหนักผ่อนเบา ลดทอนความหนักหนาก่อนที่จะสาหัส เมื่อเส้นเครียดทวีความตึง หวั่นว่าอาจจะขาดผึงในช่วงเวลาอีกไม่ช้านาน
คงต้องชิงลงมือเปิดโอกาสหามิตรไมตรี “รู้จักการทำเป็นเล่น” หวังโผล่หัวออกมาจากแรงกดดัน ออกมาสูดบรรยากาศหายใจหายคอ ในวันและเวลาที่ความรู้สึกต้องการหย่อนอารมณ์ลงอีกสักหน่อย ปล่อยใจเบาให้บินไป จะดูหนังฟังเพลง หรือนิยมบรรเลงความรู้สึกนึกคิดผ่านจินตนาการอื่นใด
ก็ตามสะดวกช่องทางแห่งตนเห็นสมควร “ถ้าจะทำเป็นเล่น”
และโดยไม่ต้องสงสัยให้เสียเวลา ความคิดไม่ได้กักเก็บไว้แต่สิ่งดีๆ ความคิดเป็นสิ่งปนเปื้อนได้อีกรูปแบบ เหมือนในอากาศที่จะยังมีเชื้อโรค ความกล้าหาญคงผงาดอยู่ในความคิด ที่เดียวกับความอ่อนแอใช้ซ่อนตัว ความเครียดจะยังวนเวียน และความบันเทิงจะขาดเสียไม่ได้ ความสมดุลจะยังคงสมบูรณ์ หากจะยังมีการประนีประนอมให้ตัวเอง
มากกว่าหนึ่งครั้งของการค้นพบสิ่งใหม่ กับความแปลกใจที่ไม่ได้มาจากความคาดหวังสูง ผลงานมากหลายที่เกิดผลกระทบต่อชีวิตผู้คนก็ล้วนมาจากการ “ทำเป็นเล่น” ของใครบางคน หรือแม้แต่คนบางกลุ่ม พวกเขากลับมาเผชิญความจริงพร้อมกับมีของฝากติดมือมาด้วย กับสิ่งที่เรียกว่าความคิดสร้างสรรค์
ด้วยความสุจริต แม้แต่ความคิดที่ตีบตันเมื่อก่อนหน้า ไม่อาจหายไปด้วยความตั้งใจและคำร้องขอสุดท้าย “การทำเป็นเล่น” ยังคงได้รับการคารวะจากผมอยู่หลายคราว เมื่อโล่งใจย่อมมักจะตามมาด้วยความปลอดโปร่งจนสบช่องมองเห็นทาง
ขอบคุณมากมายครับ
