เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

มองบ้านมองเมือง | ปริญญา ตรีน้อยใส

ยังคงย้อนมองการเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม.ที่เพิ่งผ่านมา ฉบับนี้อยากให้มองประเด็นหาเสียงของ ดร.ชัชชาติ สิทธิพันธุ์

มีเรื่องที่เป็นไปได้ อาทิ การติดกล้อง CCTV มากขึ้น การจัดการขยะที่ต้นทาง การปรับปรุงทางเท้า การล้างท่อระบายน้ำ การเพิ่มบริการสาธารณสุขชุมชน และส่งเสริมกิจการโรงเรียน กทม. ด้านภาษาอังกฤษ และ AI การปรับปรุงศูนย์เด็กเล็ก การเพิ่มกิจกรรมนันทนาการผู้สูงวัย และการช่วยเหลือผู้ยากจนคนไร้บ้าน

ทุกเรื่องล้วนเป็นเรื่องเล็กเรื่องน้อย ต่างไปจากผู้สมัครคนอื่นๆ คงเป็นเพราะเคยผ่านงานมาแล้ว จึงรู้และเข้าใจสถานภาพ อำนาจหน้าที่ของผู้ว่าฯ และทีมงาน ที่จะแก้ปัญหาได้แค่ไหน

มีเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อาทิ การจัดระเบียบสายไฟ การแก้ปัญหาฝุ่น PM 2.5 การเชื่อมล้อ ราง เรือ การสนับสนุนผู้ประกอบการรายย่อย การจัดทำผังเมืองที่เหมาะสม และแพทย์ทางไกลนั้น แม้จะเป็นเรื่องเล็ก แต่สี่ปีที่ผ่านมาก็ยังทำไม่ได้ เพราะเกินอำนาจหน้าที่

อย่างสายรกรุงรังที่เห็นบนถนนนั้น สายสื่อสารหรือโทรคมนาคมที่มีทั้งอินเตอร์เนต เคเบิลทีวี และโทรศัพท์ เป็นของ กสทช. สายไฟฟ้าแรงสูงและแรงต่ำเป็นของการไฟฟ้า

นครหลวงฯ ซึ่งรวมทั้งตัวเสา จึงไม่มีอะไรที่เป็นของ กทม. ยกเว้นทางเท้า ที่ตั้งเสา เจ้าหน้าที่ กทม.จึงไม่สามารถรื้อถอนได้

มากที่สุดแค่ขอร้องอย่างสุภาพ ขอความเห็นใจจากหน่วยงานเจ้าของที่ไม่มีตัวตนแล้ว อย่างองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย

ส่วนการเชื่อมต่อล้อ ราง เรือนั้น ทุกวันนี้การจับผู้กระทำความผิดบนถนนและทางเท้าเป็นความรับผิดชอบของตำรวจ อีกทั้งหน้าที่ดูแลระบบการสัญจร การติดตั้ง และควบคุมสัญญาณไฟ ทั้งๆ ที่ไม่มีในหลักสูตรโรงเรียนนายร้อยตำรวจ

ถนนสายหลักยังคงอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงแผ่นดินมาแต่สมัยพระพุทธเจ้าหลวง ถนนสายย่อยขึ้นอยู่กับนิติบุคคลบ้านจัดสรร ยังมีตรอกซอยที่มาจากลำรางสาธารณะที่ไม่มีเจ้าของ ยังมีทางพิเศษ ทางยกระดับ และอื่นๆ ที่ล้วนมีเจ้าของ ผู้ว่าฯ กทม.ก็แค่ดูแลถนนที่พอเหลืออยู่บ้างเท่านั้น

ในขณะที่ยานพาหนะบนบก ตั้งแต่รถเข็น รถจักรยาน รถจักรยานยนต์ รถยนต์ก็มีกรมการขนส่งทางบกดูแลรับผิดชอบ ส่วนรถบัสประจำทาง องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) แต่ถ้าเป็นพาหนะในน้ำ จะมีกรมเจ้าท่าดูแล เหมือนการรถไฟแห่งประเทศไทยดูแลรถไฟ การขนส่งมวลชนระบบรางดูแลรถไฟฟ้าทั้งบนดิน ใต้ดิน และเหนือดิน นโยบายการเชื่อมล้อ ราง เรือจึงเป็นแค่ฝันกลางวัน

โชคดีว่า คนกรุงเทพฯ ที่ไปลงคะแนนเลือกตั้ง รับรู้เข้าใจเรื่องเหล่านี้ดีอยู่แล้ว จึงไม่สนใจนโยบายสวยหรูของผู้สมัครคนอื่น

ส่วนใหญ่พอใจกับผลงานที่ผ่านมา

แต่ก็ยังอยากให้ ผู้ว่าฯ กทม.ดูแลควบคุมข้าราชการ กทม.มากขึ้น แต่ไม่อยากให้ผู้ว่าฯ เป็นแค่หัวหน้างานหรือเป็นข้าราชการดูแลงานประจำ อยากให้วางแผน แก้ไข กำหนดนโยบายเรื่องเล็กอื่นๆ

อาทิ การขอรับใบอนุญาตต่างๆ ขอแค่ให้ค่าใช้จ่ายใต้โต๊ะมาอยู่บนโต๊ะ เหมือนอย่างการทำพาสปอร์ตของกรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศ เลิกการระบายสีผังเมืองรวมที่สุดท้ายมีสีเดียว คือสีน้ำตาลมิกซ์ยูส เปลี่ยนมาทำผังเฉพาะพื้นที่ ผังย่าน ผังชุมชน

อย่างน้อยจะได้มีผลงานเหมือน ผู้ว่าฯ กฤษฎา ริเริ่มรถไฟฟ้าสายสีเขียว ผู้ว่าฯ พิจิตต ริเริ่มปลูกต้นไม้บนทางเท้า ผู้ว่าฯ อภิรักษ์ รับโอนตำรวจดับเพลิง