มงคลวัตถุเก่าพระรอด กรุหนองมนต์-หัวข่วง จากลพบุรีถึงเชียงใหม่
โฟกัสพระเครื่อง | โคมคำ
พระเครื่องขนาดเล็กที่พบใน จ.ลพบุรีชนิดหนึ่ง ที่ได้รับการตั้งชื่อว่า “พระรอด” และตามด้วยชื่อกรุ คือ กรุวัดหนองมนต์ เรียกกันสั้นๆ ว่า “พระรอดหนองมนต์” ทราบกันดีว่าเป็นพระเนื้อตะกั่วสนิมแดงองค์เล็ก เด่นทางด้านแคล้วคลาด มีประสบการณ์มามาก จนมีชื่อเสียงโด่งดัง
ประวัติพระเกจิอาจารย์ที่สร้างนั้นไม่ปรากฏชัดเจน ทราบแต่ว่าเมื่อตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ได้พระเกจิอาจารย์รูปหนึ่งเดินทางมาจาก จ.พิจิตร มาจำพรรษาอยู่ที่วัดหนองมนต์ อ.ท่าวุ้ง จ.ลพบุรี และได้มาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองมนต์ ครั้งที่เดินทางมาจาก จ.พิจิตรนั้น ได้นำพระเครื่องเนื้อตะกั่วติดตัวมาด้วยเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่เป็นพระเครื่องเนื้อตะกั่วขนาดเล็ก
สันนิษฐานว่าสร้างไว้ก่อนจะเดินทางมาอยู่ที่วัดหนองมนต์ และคงปลุกเสกเอง พอมาเป็นสมภารก็สร้างพระเจดีย์ไว้ 2 องค์ สูงประมาณ 3 วา บริเวณด้านหน้าอุโบสถ และนำพระทั้งหมดบรรจุไว้ในองค์พระเจดีย์
ส่วนในเรื่องประวัติพระเกจิอาจารย์รูปนี้ไม่ได้มีผู้บันทึกไว้ มีเพียงแต่การบอกเล่าสืบต่อกันมาเท่านั้น
จนกระทั่งปี พ.ศ.2490 มีคนร้ายลักลอบเข้ามาขุดหาสมบัติที่องค์พระเจดีย์ทั้งสอง คงคาดว่าจะมีทรัพย์สมบัติหรือมีพระทองคำ พระเงินบ้าง แต่ปรากฏว่าไม่มี คงมีเพียงพระตะกั่วองค์เล็กเท่านั้น คนร้ายก็ไม่ได้สนใจ ทิ้งพระเครื่องดังกล่าวไว้กองอยู่กับพื้น
เมื่อถึงตอนเช้ามีเด็กวัดไปพบเข้า ทางวัดเห็นเข้าจึงได้รวบรวมมาเก็บไว้ที่กุฏิ
จากคำบอกเล่าทำให้ทราบว่าเป็นพระที่มาจากพิจิตรอดีตเจ้าอาวาสสร้างไว้เท่านั้น
หลังจากนั้นอีก 2-3 ปี มีคนไปขอพระนี้จากที่วัด พระท่านก็แจกจ่ายชาวบ้านไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้มีคนสนใจนัก เนื่องจากองค์พระไม่ได้สวยงามนัก
พอย่างเข้าปี พ.ศ.2500 เกิดเหตุที่ทำให้ผู้คนเข้าไปที่วัด เพื่อขอเช่ากันอย่างมากมาย ทำให้เรื่องดังเป็นพลุแตก เนื่องมาจากทหารพลร่มลพบุรี ซึ่งได้แสดงการโดดร่มกันทุกปี และในปีนี้เกิดอุบัติเหตุ มีนายทหารท่านหนึ่งโดดร่มลงมาแล้วร่มไม่กาง แต่รอดชีวิต กระดูกไม่หักแม้แต่น้อย ปรากฏว่าในคอห้อยพระรอดวัดหนองมนต์
หลังจากข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป ต่างมีคนเข้าไปยังวัด เพื่อขอเช่าพระรอดกรุนี้กันอย่างแน่นขนัด ทางวัดเปิดให้เช่าองค์ละ 25 บาทเท่านั้น หลังจากนั้นก็มีทหารอากาศท่านหนึ่งถูกฟ้าผ่าจนสลบไป หลังจากมีผู้พบและนำส่งโรงพยาบาล พอฟื้นขึ้นมาก็ไม่เป็นอะไรเลย สายสร้อยที่ใส่อยู่ไหม้ละลายเสียหายทั้งเส้น ซึ่งมีพระรอดวัดหนองมนต์อยู่ด้วย
เพียงเท่านั้น พระเครื่องที่พบหมดจากวัดไปอย่างรวดเร็ว
พระรอดวัดหนองมนต์ เป็นพระเนื้อตะกั่ว และมีสนิมแดงขึ้นอยู่ประปราย เป็นพระที่มีขนาดเล็ก พิมพ์ไม่ค่อยชัดเจนนัก และมีคนที่ใส่รอดชีวิตอย่างเหลือเชื่อ จึงได้เรียกขานกันว่า พระรอดวัดหนองมนต์
ปัจจุบันพระแท้หายากแล้ว
ว่ากันถึง “พระรอดหัวข่วง” ของเชียงใหม่กันบ้าง เป็นพระกรุที่มีการขุดพบที่วัดแสนเมืองมาหลวง (วัดหัวข่วง) ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังมาตั้งแต่สมัยก่อน พุทธคุณเด่นด้านอยู่คงและแคล้วคลาด ในสมัยก่อนนั้น ถ้าไม่มีพระรอดกรุวัดมหาวัน คนมักจะหาพระรอดกรุวัดหัวข่วงมาห้อยแทนกันได้
อีกทั้งยังพอหาได้และสนนราคาก็ถูกกว่ามาก
พระรอดหัวข่วงหรือพระรอดกรุวัดหัวข่วง คือพระรอดที่ขุดพบที่วัดแสนเมืองมาหลวง ต.ศรีภูมิ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ แต่เดิมมีชื่อว่า วัดลักขปุราคมาราม ซึ่งเป็นวัดที่พระเจ้าแสนเมืองมาทรงสร้างไว้
ตามตำนานบอกไว้ว่า ต่อมาในปี พ.ศ.2063 พระเจ้าเมืองแก้วได้บูรณะพระเจดีย์วัดหัวข่วงขึ้นมาใหม่ให้ใหญ่กว่าเดิม และในสมัยของพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ ได้เป็นเจ้าครองนครเชียงใหม่ในปี พ.ศ.2403 ได้นิมนต์พระสุวาธุเจ้าสิทธิ์ ครองวัดแสนเมืองมาหลวง (วัดหัวข่วง)
ในปี พ.ศ.2493 ได้มีผู้ขุดพบพระรอดเณรจิ๋ว หรือที่เรียกกันว่า พระรอดหัวข่วง ในบริเวณที่ตั้งหอมณเฑียรธรรม
จากการขุดครั้งนั้น มีผู้คนเข้าไปร่วมกันมาก จนทำให้หอมณเฑียรธรรมพังล้มเสียหายและถูกรื้อถอนไป ในครั้งนั้น พบพระรอดหัวข่วง และพระรอดบังไพร ซึ่งเป็นพระเนื้อดินเผา ด้านหลังจะปรากฏลายนิ้วมือ และที่ใต้ฐานจะเป็นลอยเล็บจิกลงไปในเนื้อทุกองค์
พระที่พบเป็นพระขนาดเล็กกะทัดรัด
มีผู้ได้รับประสบการณ์ต่างออกปากว่า “เหนียว” อยู่ยงคงกระพันชาตรี นอกจากนี้ ยังปรากฏเรื่องแคล้วคลาดและคุ้มครองป้องกันอันตรายต่างๆ นานา เรียกว่าใช้แทนพระรอดลำพูนได้ดีทีเดียว
ในปัจจุบันก็ไม่ค่อยได้พบพระแท้ๆ นัก แต่สนนราคาก็ยังไม่แพงมากเท่าใด เนื่องจากคนอาจจะลืมกันไปบ้างแล้ว
ผู้ที่เคยมีประสบการณ์ต่างร่ำลือกันว่า เคยมีผู้ที่แขวนพระรอดหัวข่วง ถูกรุมฟันและแทงด้วยเหล็กขูดชาร์ปจนสลบไป แต่พอถูกนำส่งโรงพยาบาล หมอกลับไม่พบว่ามีบาดแผลที่เข้าเนื้อเลย มีแต่รอยฟกช้ำดำเขียวทั่วร่างเท่านั้น
คนเชียงใหม่ทราบเรื่องดีทำให้พระร่วงหัวข่วงกลายเป็นพระกรุพระเก่าที่เป็นของดีราคาถูก
อีกทั้งขนาดของพระมีขนาดเล็กน่ารัก เลี่ยมห้อยคอก็สวยดี!!
