E-DUANG
ทั้งๆที่กรณี”โกงสว.”ยังไม่ถึงบทจบ แต่บางส่วนของสังคมไทยได้รุดหน้าไปยัง”รัฐธรรมนูญ-ใหม่”ด้วยความคึกคัก เข้มข้น มากขึ้นเป็นลำดับ
มูลฐานมาจากการรำลึกถึง”2 ทศวรรษ รัฐประหาร 2549”เป็นสำคัญ
เหมือนจะเป็นบาทก้าวที่ 2 ต่อจาก 14 กันยายน
กระนั้น หากใครติดตามการไหวเคลื่อนของ iLaw อย่างต่อเนื่องก็จะเห็นได้ในการเคลื่อนไหวของ ยิ่งชีพ อัชฌานนท์ ว่าไม่เคยหลุดไปจาก”รัฐธรรมนูญ”เลย
ยิ่งเมื่อเห็นการรำลึกในวาระ 2 ปีของรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 ก็จะยิ่งตระหนักในบทบาทของพรรคการเมือง
ไม่ว่าจะจาก”เพื่อไทย” ไม่ว่าจะจาก”ประชาชน”
เพียงเห็นการเลือกองค์ปาฐกอย่าง วรเจตน์ ภาคีรัตน์ อย่าง ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ยิ่งเกิดความชัดเจน แม้จะทำในนามกรรมาธิ การ แม้จะทำในนามคนเสื้อแดง
ถนนทุกสายล้วนให้ความสนใจไปยัง 21 ล้านเสียง
ความหมายของการให้ความสนใจไปยังการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ คือ ต้องรื้อรัฐธรรมนูญ 2560
เพราะนี่คือต้นตอ รากเหง้า ตัวทุกข์ ตัวปัญหา
ปิยบุตร แสงกนกกุล สรุปได้ยอดเยี่ยมเป็นอย่างยิ่งด้วยการ เทียบ”รัฐประหาร” กับ “ประชามติ”
ขณะที่รัฐประหารที่นำโดย พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน เมื่อเดือนกันยายน 2549 หรือรัฐประการที่นำโดย พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
ประชามติเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2569 รากฐานสำคัญคือจำ นวน 21 กว่าล้านเสียง
ต้องการร่างและสถาปนารัฐธรรมนูญฉบับใหม่
เพราะหากรัฐธรรมนูญ 2560 ยังคงประกาศและบังคับใช้สังคมไทยก็ยังวนอยู่กับวัฎจักรเดิมทางการเมือง เพราะนั่นคืออา วุธ คือ เครื่องมือของระบอบรัฐประหาร
ไม่ว่าจะเรียก”ระบอบประยุทธ์” หรือ”ระบอบสีน้ำเงิน”
วาระแห่ง 2 ทศวรรษของรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 จึงมีความสำคัญและทรงความหมายเป็นอย่างสูง
ถามว่าเป็นการย้อนกลับไปหลังรัฐประหาร 2534 หรือไม่
เหมือนกับเป็นการวนลูปเดิม แต่ถ้าศึกษาและวิเคราะห์อย่างเคร่งครัดก็จะเห็นพัฒนาการ
ต้องเข้าใจ”ความหมาย”ของ”รัฐประหาร”
ต้องเข้าใจ”บทบาท”ของ”รัฐธรรมนูญ”ในสถานะที่เป็นเครื่อง มือในการครองอำนาจและสืบทอดอำนาจ
ต้องเข้าใจว่า”อำนาจอธิปไตย”เป็นของใคร
ระหว่างฐานที่มาแห่งการยึดอำนาจโดย”คณะรัฐประหาร” กับฐานที่มาแห่งเสียงของประชาชนอันได้มาโดย”ประชามติ”มาก กว่า 21 ล้านเสียง
คำถามก็คือ รัฐบาลพรรคภูมิใจไทย พรรคเพื่อไทย จะเดินหน้าเพื่อสานต่อผลแห่ง”ประชามติ”อย่างไร คำถามก็คือ บท บาทของพรรคประชาชน พรรคประชาธิปัตย์ จะเป็นอย่างไร
นี่คือกระดานหกจาก”โกงสว.” ไปยัง”ประชามติ”
การเมืองนับแต่ทางเลือกเมือวันที่ 14 กันยายน เด่นชัดอย่างยิ่งว่าไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
สังคมไทยได้มาถึงจุดตัดอันเป็น”เส้นแบ่ง”ใหม่
คล้ายกับจะเป็นการก่อรูปขึ้นของการเคลื่อนไหวเมื่อเดือนตุลาคม 2516 อีกครั้งหนึ่ง
ก่อเกิดแนว”ประชาธิปไตย”อันทรงพลานุภาพ
