เมนูข้อมูล (ลับ) | สุชาติ ศรีสุวรรรณ
และแล้ววันนี้ก็มาถึง อย่างมีคนคาดคิดว่าจะเป็นไปได้น้อยมาก
ประเทศที่การต่อสู้เพื่อช่วงชิงการเข้าครองอำนาจรัฐ เป็น “พรรคการเมืองเสรีนิยม” ที่อาศัยศรัทธา และการสนับสนุนจากประชาชน กับ “เครือข่ายกลุ่มการเมือง” ที่ใช้กำลังพลและอาวุธของกองทัพเข้าทำ “รัฐประหาร” ที่ทำให้จมอยู่กับความเป็นประเทศที่มีรัฐบาลไร้เสถียรภาพมายาวนาน
“รัฐบาลมั่นคง” เป็นเผด็จการที่ไม่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ
“รัฐบาลประชาธิปไตย” เปราะบาง เป็น “เป็ดง่อย” ไม่มีอำนาจที่แท้จริงในมือ
คำตอบที่สร้างฐานที่มั่นของโอกาสการพัฒนาที่แข็งแกร่ง มีหนทางเดียวคือ 2 อำนาจต้องผนึกรวมเป็นหนึ่ง จะด้วยประนีประนอมต่อกัน
หรือฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดชนะแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ระดับ “ไม่มีที่ยืน และหมดโอกาสที่จะฟื้นคืนมาเป็นหอกข้างแคร่”
ผลการเลือกตั้งครั้งนี้สร้างปรากฏการณ์นั้นขึ้นแล้ว
“พรรคภูมิใจไทย” ที่สร้างขึ้นด้วยเจตจำนงของเป็นเครือข่ายของ “กลุ่มรัฐพันลึก” ชนะเลือกตั้ง
“พรรคประชาชน-พรรคเพื่อไทย” ที่ยืนข้างอำนาจประชาชนพ่ายแพ้
ดูจากจำนวนเสียง “ภูมิใจไทย 193-ประชาชน 118-เพื่อไทย 74” คล้ายกับแพ้กันไม่เท่าไร
แต่มองยาวไปถึงโอกาสในการสถาปนาอำนาจในอนาคต เป็น “ความพ่ายแพ้ที่สุดกู่ ยากที่ฝ่ายเสรีประชาธิปไตยจะโงหัวคืนขึ้นมามีบทบาท”
เมื่อเป้าหมายคือ “ผนึกอำนาจประชาชนเข้ามาเป็นหนึ่งเดียวกับอำนาจเครือข่ายพันลึก” ในระดับคู่ต่อสู้หมดหนทางฟื้นคืน ได้แค่รอวันสูญสลาย
ซึ่งที่ผ่านมาทำได้ยากเย็น เพราะประชาชนส่วนใหญ่ยังมีพลังพอที่จะแข็งขืน
แต่ผลการเลือกตั้งครั้งนี้สะท้อนว่า “มันจบแล้ว” อำนาจประชาชนจะผนึกเข้ากับ “อำนาจพันลึก” อย่างสมบูรณ์
พรรคของ “อำนาจประชาชน” จะถูกสลายพลังจนสิ้นซากในที่สุด
“เพื่อไทย” ที่เคยยิ่งใหญ่ “ผู้นำจิตวิญญาณ-ทักษิณ ชินวัตร” ติดคุก มีคดีรอมากมายสำหรับเครือข่าย ทางเดินของพรรคเป็นอื่นไปไม่ได้เลยนอกจากยสยบยอมเข้ามาสนับสนุน “อำนาจพันลึก” ในรูป “ศักดิ์ศรีเป็นมายาลวงตาให้รู้สึกดีได้บ้าง”
“พรรคประชาชน” ที่ประกาศเสียงก้องไปทั่วทั้งโลกว่าจะ “เปลี่ยน” นำไทยสู่ความหวัง กลับเดินยุทธศาสตร์ผิดพลาดครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะชัยชนะต่อเนื่องทำให้อ่านจุดอ่อนของตัวเองไม่ขาด
คำตอบที่ต้องชัดคือ หากเป็นรัฐบาลจะบริหารภายใต้ “โครงสร้างอำนาจรัฐซ้อนรัฐ ที่มีอิทธิพลต่อกลไกบริหารสูงยิ่ง” ซึ่งตั้งวางตัวเป็นฝ่ายตรงกันข้ามชัดเจนได้จริงหรือไม่
สิ่งที่ “พรรคประชาชน” ต้องทำคือ “เข้าร่วมรัฐบาล” เอาอำนาจรัฐมาอยู่ในมือ เพื่อโชว์ให้เห็นว่าจัดการได้
“ผิดพลาดแรก” คือโหวตให้ “อนุทิน ชาญวีรกูล” หัวขบวนพรรคจากฝ่ายตรงกันข้ามเป็น “นายกรัฐมนตรี” โดยไม่ร่วมรัฐบาล ด้วยคิดว่าแค่ 4 เดือน กับ “MOA” ที่จะบังคับให้เดินตามได้ แต่ถึงที่สุดไม่ได้อะไรเลย นอกจากบทเรียนที่ “อนุทิน” ฝากไว้ว่า “ผมมีอำนาจวันเดียวพอเพียงพอที่จะจัดการแล้ว” และจริงตามนั้น
“ผิดพลาดที่ 2” คือเร่งปิดตัวเองจากการเข้าไปโชว์ความสามารถในการบริหารอำนาจ ด้วยการรีบประกาศว่า “จะไม่โหวตให้อนุทินเป็นนายกรัฐมนตรี” เพราะคิดว่าพรรคตัวเองจะมาที่หนึ่ง เท่ากับต้องก้มหน้าเป็นฝ่ายค้านต่อไป
โดยรู้หรือไม่ว่าการใช้สถานะฝ่ายค้านสร้างผลงานเหมือนที่เคยเป็นพรรคอันดับหนึ่งในสภา “มันจบแล้ว” ที่จะเกิดขึ้นคือการไล่บี้ให้ล่มสลาย หรือยอมจำนนเท่านั้น
จะเห็นได้จาก “น้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ยังไม่ทันแห้ง” ป.ป.ช.ประกาศรับคดี 44 ส.ส.ที่โทษหนักระดับตัดสิทธิ์การเมืองตลอดชีวิตเข้าพิจารณาทันที
ที่หวังว่า “ประชามติให้เขียนรัฐธรรมนูญใหม่” จะเป็นโอกาส “เปลี่ยน”
ถึงวันนี้ยิ่งชัดว่าเป็นไปไม่ได้เลย เพราะ “คณะร่างรัฐธรรมนูญ” ถูกล็อกไว้แล้วว่ามาจาก “กรรมาธิการในสภา” ซึ่งตั้งขึ้นตามสัดส่วนสมาชิกรัฐสภา เมื่อทั้ง “ส.ส.” และ “ส.ว.” ส่วนใหญ่มาจากเครือข่าย “สีน้ำเงิน” ซึ่งรู้ๆ กันว่าเป็นกองกำลังหนึ่งของ “รัฐพันลึก” ย่อมประเมินได้ไม่ยากว่าสาระของ “รัฐธรรมนูญ” ใหม่จะ “เปลี่ยนไปทางไหน”
ความพ่ายแพ้ที่แม้ดูจากตัวเลขเหมือนจะไม่มากนักดังกล่าว แต่ก็มีโอกาสสูงที่จะนำการปกครองประเทศ “เปลี่ยน” สู่สภาพ “ไม่มีประชาชนอยู่ในสมการอำนาจ” ไปยาวนาน
