E-DUANG : บทเรียน ระเบิดน้ำมันหมู มาถึง อาหารไทย ที่เคนยา
กาละและเทศะในทางการเมืองมีความสำคัญและมีผลสะเทือนสูงถึงขั้นชี้เป็นชีตาย ไม่ว่าจะมองผ่านพรรคการเมือง ไม่ว่าจะมองผ่านบุคคล
ทำไมเมื่อมีนักการเมืองคนหนึ่งพูดถึงการใช้น้ำมัน”หมู”ในการเผด็จศึกสงครามในตะวันออกกลาง
จึงกลายเป็นเรื่องอันแหลมคม
นั่นย่อมเป็นเรื่องของกาละ เป็นเรื่องของเทศะ แม้นักการเมืองคนนั้นจะสังกัดพรรคพลังธรรม และได้ชื่อว่าเป็นนักพูดระดับเอ้ของเมืองไทยก็ตาม
กาละและเทศะในการพูดจึงสำคัญ และมีบทบาทเป็นอย่างสูงในทางการเมือง
อะไรเป็นปัจจัยทำให้การท่องเที่ยวของไทยต้องเสื่อมทรุดและลดจำนวนลงอย่างกะทันหัน โดยเฉพาะจากนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เคยหลั่งไหลกันมาราวกระแสคลื่น
คำตอบรับรู้กันอย่างเป็นเอกภาพว่าเนื่องแต่ “คำพูด” และเป็นคำพูดของบุคคลสำคัญในรัฐบาล
เป็นถึง “รองนายกรัฐมนตรี”
กล่าวตำหนิพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวจีนโดยเฉพาะในห้วงที่ประสบอุบัติเหตุเรือล่มที่ภูเก็ต ผลก็คือ นักท่องเที่ยว”จีน”หายไปเหมือนถูกเสก
แม้รองนายกรัฐมนตรีอีกคนจะทุ่มทุนถึงขนาดกล่าวเชิญชวนนักท่องเที่ยวด้วยภาษาจีน ก็ยังไม่สามารถพลิกฟื้นสถานการณ์ให้หวนกลับไปเฟื่องฟูเหมือนเดิม
ที่ พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เคยสรุปว่า ก่อนพูดเราเป็นนาย แต่หลังจากพูดแล้ว”คำพูด”เป็นนายจึงแจ่มชัดยิ่ง
ไม่ว่าจะพูดเรื่อง”นักท่องเที่ยว” ไม่ว่าจะพูดเรื่อง”ก่อการร้าย”
บทเรียนจากกรณี “ระเบิดน้ำมันหมู” บทเรียนจากกรณี”ผู้ก่อการร้ายชมชอบอาหารไทย”ที่เคนยา
จึงล้วนแต่เนื่องมาจาก “คำพูด” ทั้งสิ้น
หากเป็นชาวบ้านพูดอำ หรือหยอกล้อระหว่างเพื่อนฝูงในวงเหล้า แบบเฒ่าหนู เฒ่าโพล้ง ก็เป็นเรื่องสนุก หัวร่อกันครื้นเครง
แต่หากคนพูดเป็น “ส.ส.” เป็น “นักการเมือง” หรือยิ่งเป็น “รองนายกรัฐมนตรี”
ผลสะเทือนจาก”คำพูด”ยิ่งกว้างไกล ไพศาล
