ผู้คนมักชมชอบต่อ “ความสำเร็จ” ชมชอบต่อ “ชัยชนะ” และมักจะมองข้าม “ความล้มเหลว” มองข้าม “ความพ่ายแพ้”
ทั้งๆที่แท้จริง “ความล้มเหลว” ทรงความหมาย
ทั้งๆที่แท้จริง “ความพ่ายแพ้” ทรงความหมายและมีความสำคัญ
“นักรบ” ที่เก่งกาจ น้อยเป็นอย่างยิ่งที่ไม่เคย”ล้มเหลว”
“นักรบ” ที่ได้รับยกย่องในทางประวัติศาสตร์ น้อยเป็นอย่างยิ่งที่จะไม่เคยรับรู้รสขมแห่ง “ความพ่ายแพ้”
ขอให้ดูจากกรณีของ “วัดพระธรรมกาย”
หากไม่มี “ความล้มเหลว” จากปฎิบัติการเมื่อเดือนมิถุนายนจะสามารถมีปฏิบัติการในเดือนธันวาคมหรือ
“ความล้มเหลว” ต่างหาก คือ “บทเรียน”
ไม่เพียงแต่ต่อ พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล หากแต่ยังต่อ พ.ต.ต.ไพสิฐ วงศ์เมือง
ความล้มเหลวของ “กบิล 59” จึง “ทรงความหมาย”
ไม่ว่านักการทหารอย่าง นโปเลียน โบนาปาร์ต ไม่ว่านักการทหาร อย่าง เหมาเจ๋อตง อย่าง โงเวียนย้าป
ล้วนแต่เรียนรู้จาก “ความพ่ายแพ้”
ล้วนแต่ศึกษาเรื่องราวจาก “ความพ่ายแพ้” มาแล้วไม่ว่าจากคนอื่น หรือแม้กระทั่งตนเอง
ที่ว่า หวานเป็นลม ขมเป็นยา ก็เพราะเรื่องอย่างนี้
ชัยชนะอาจหอมหวาน แต่ก็มีส่วนทำให้คนฮึกเหิม ลำพองใจ กระทั่งถลำลงไปในหุบเหวแห่งความประมาท
ความพ่ายแพ้อาจเหมือน “ยาขม”
ความล้มเหลวอาจเป็นเรื่องน่าเจ็บปวด ต้องกลืนเลือด ต้องตากหน้าด้วยความอับอาย
แต่ที่สุด ความพ่ายแพ้นั่นแหละกลับจะเป็น “บทเรียน”
เตือนให้กระทำการอย่างรอบคอบ รัดกุม สุขุมเปี่ยมด้วยคัมภีรภาพ
เมื่อรัดกุมก็ได้ชัยชนะ ประสบความสำเร็จ
คำเตือนจากปาก พล.อ.ไพบูลย์ คุ้มฉายา ในห้วงที่เป็นรัฐมนตรีว่า การกระทรวงยุติธรรม
จึงสำคัญและทรงความหมาย
เป็นการเตือนไปยัง พ.ต.อ.ไพสิฐ วงศ์เมือง และสัมพันธ์ถึง พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล ด้วยโดยอัตโนมัติ
เพราะหยิบเอาแผน”กบิล 59″มาเป็น”ตัวอย่าง”
การเตือนนี้จึงกระตุ้นให้สำนึกตระหนักต่อ “บทเรียน”อันมาจาก “ความล้มเหลว”
ไม่สามารถ “จับกุม” ตัว พระเทพญาณมหามุนี
การเตือนนี้จึงทำให้แผนปฏิบัติรุกอีกครั้งใน”13 ธันวาคม”มากด้วยความรอบคอบ รัดกุม ทั้งด้านปฏิบัติการ”จิตวิทยา”และทางด้าน “การทหาร”
แต่จะสำเร็จ หรือว่าจะล้มเหลวต้องดูจาก”ความเป็นจริง”
ความเป็นจริงในปฏิบัติการ 13 ธันวาคม
