E-DUANG : ฝันร้าย จากเดือน กรกฎาคม นำไปสู่อาการ สภาซินโดรม
มีเหตุผลมากมายที่จะรองรับความหวาดกลัวต่อ “สภา” จนถึงขั้นที่จะเรียกว่า “สภาโฟเบีย” หรือ “สภาซินโดรม”ของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
เหตุผลที่สำคัญอย่างยิ่งยวดก็คือ เพราะ”สภา”มิใช่พื้นที่ของนักการเมืองอันมีรากฐานมาจาก”รัฐประหาร”
เหตุผลที่สำคัญอย่างยิ่งยวดต่อมาก็คือ เพราะสภาในปัจจุบันเป็น “สภาผู้แทนราษฎร” ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจาก”สภา นิติบัญญัติแห่งชาติ”
นั่นก็คือ สมาชิกสภามาจากการเลือกตั้งของประชาชน มิใช่สมาชิกสภามาจากการแต่งตั้งโดยคณะรัฐประหาร
นั่นก็คือ เป็นสภา”เลือกตั้ง” มิใช่สภา”ลากตั้ง”
ความแตกต่างระหว่างสภา”ลากตั้ง”กับสภา”เลือกตั้ง”ประชาชนรับรู้อย่างเป็นรูปธรรม
ถือเป็นคุณูปการของ”รัฐประหาร”
กระบวนการรัฐประหารไม่เพียงแต่จะผลิตนายกรัฐมนตรีในแบบ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ออกมาเท่านั้น หากแต่ยังฉายภาพของกระบวนการลากตั้งผ่าน”สภานิติบัญญัติแห่งชาติ”
การประชุมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติตลอด 5 ปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีกระทู้ ประชาชนจะเดือดร้อนแค่ไหนไม่เคยมีการหยิบยกมาพิจารณา
การปรากฏตัวของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็มีสมาชิกสภามายืนตรงประสานมือต้อนรับ
นี่ย่อมตรงกันข้ามกับที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประสบระหว่างการแถลงนโยบายรัฐบาลในที่ประชุมรัฐสภาเมื่อวันที่ 25-27 กรกฎาคม อย่างสิ้นเชิง
ภาพการปะทุอารมณ์ในลักษณะฟิวส์ขาดจึงยังฝังจำอยูอย่างไม่รู้ลืมเลือน
สถานการณ์การประชุมรัฐสภาเพื่อแถลงนโยบายรัฐบาลระหว่างวันที่ 25-27 กรกฎาคม นั้นเองคือฝันร้ายของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นำไปสู่ลักษณะ”ซินโดรม”ในทางการเมือง
นำไปสู่ความไม่มั่นใจกระทั่งเกิดสภาพ”หนีสภา”อย่างชนิดหนีแล้วหนีอีก
กระทั่งกลายเป็น”ภาพลักษณ์”อันติดตรึง
