E-DUANG : รัฐธรรมนูญ มาตรา 161 กับ 163 พันรอบคอ ประยุทธ์ จันทร์โอชา

สถานการณ์ทางการเมืองในปัจจุบันทำให้สำนวนไทย ไม่ว่าจะเป็น “วัวพันหลัก” ไม่ว่าจะเป็น “ขว้างงูไม่พ้นคอ” เข้ามาแสดงบท บาทในเชิงเปรียบเทียบอย่างโดดเด่น

เริ่มจากลักษณะอันเป็น “วัวพันหลัก”

อันท่าน ขุนวิจิตรมาตรา(สง่า กาญจนาคพันธุ์)อรรถาธิบายไว้ว่า

มีมูลมาจากการเลี้ยงวัว คือ เอาเชือกยาวผูกวัวไว้กับไม้หลัก วัวเดินไปไหนไม่ได้ก็เดินวนรอบๆหลัก ในที่สุดเชือกก็สั้นเข้าจนวัวไปติดอยู่กับหลัก

พลันที่สภาพกลายเป็น”วัวพันหลัก” ปรากฏการณ์อันตามมาก็เข้าสู่วงจร

“ขว้างงูไม่พ้นคอ” ไปโดยอัตโนมัติ

ลองย้อนกลับไปพิจารณาสภาพการณ์ในทางการเมือง ไม่ว่าจะกรณีของการถวายสัตย์ ไม่ว่าจะกรณีของการแจกกล้วยให้ลิง ไม่ว่ากรณีร้อนแรงในเรื่องเดอะ ซิดนีย์ มอร์นิ่ง เฮรัลด์

เมื่อเริ่มต้นก็ปฏิเสธ คอเป็นเอ็น

แต่เมื่อจำนนต่อหลักฐานไม่ว่าจะเป็นคลิป ไม่ว่าจะเป็นเงื่อนงำของคำพิพากษา

ก็โยงจากเรื่องหนึ่งไปอีกเรื่องหนึ่ง

เข้าทำนองเต่าใหญ่ไข่กลบ ต้องการให้จบ ต้องการปิดเกมด้วยความรวดเร็ว

แต่ยิ่งพยายามปิดยิ่งเข้าพันกับหลัก

และเมื่อใดที่ดำเนินไปบนวิถีแห่ง”วัวพันหลัก”หนทางออกหนึ่งซึ่งมักพบเห็นอยู่เป็นประจำก็คือ “ขว้างงูไม่พ้นคอ”

เป้าหมายอาจมุ่งไปที่อื่น แต่ก็วนกลับมาที่ตัวเอง

จึงแทนที่จะเป็นการแก้ปัญหา ตรงกันข้าม กลับกลายเป็นปัญหาใหม่ วนเป็นเขาวงกตจนยากเป็นลำดับในการหาจุดจบจุดลงตัว

เพราะว่า”คอ”อันงูเข้ามาพาดพันกลับเป็นของตัวเอง

เหมือนกับนับแต่มีเสียงขานชื่อ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ในที่ประชุมรัฐสภาจำนวน 500 จะบ่งบอกถึงการรุกในทางการเมืองอย่างเด่นชัด

แต่เมื่อถึงวันที่ 25 กรกฎาคมก็มีสัญญาณบ่งบอกว่าอาจเป็นการรุกในลักษณะตั้งรับ

เพราะที่พันคออยู่กลับเป็นมาตรา 161 กับ 163 รัฐธรรมนูญ