อะไรคือ “เป้าหมาย” ในการประกาศและกำหนดให้มี”เขตควบคุม พิเศษ” โดยรอบ”วัดพระธรรมกาย”
คำตอบ 1 คือเพื่อโดดเดี่ยว และปิดล้อม”วัด”
คำตอบ 1 คือเพื่อแยกวัดออกจาก “มวลชน” เพื่อแยกพระออก จาก “อุบาสก อุบาสิกา”
นั่นก็คือ “แยกปลา” ออกจาก “น้ำ”
ตามหลักการแล้ว กระบวนการเชิงปฏิบัติเช่นนี้คือการปูทางและสร้างเงื่อนไขไปสู่ “ชั้ยชนะ”
นั่นก็คือ สามารถยึดครอง”พื้นที่”ได้
เพราะตามธรรมชาติของ “ปลา” แล้วเมื่อใดที่ขาด”น้ำ” หรือไม่มีมี “น้ำ”ก็ต้องตายสถานเดียว
หลักการเป็นเช่นนี้ เป้าหมายเป็นเช่นนี้
แต่ปฏิบัติการนับแต่กลางดึกของคืนวันที่ 15 กุมภาพันธ์ เป็นต้นมา โดยประกาศและคำสั่งหัวหน้าคสช.จากอำนาจของ “มาตรา 44” ผลเป็นอย่างไร
“ปลา” ตายหรือไม่
หากดูจากความต้องการของ “ดีเอสไอ” ที่จะเข้าไป”ตรวจค้น”ภายในวัดพระธรรมกายเป็นรอบที่ 2
ยืนยันว่า “ปลา” ยังอยู่
ไม่เพียงแต่อยู่เพราะ”ดีเอสไอ”ไม่สามารถได้ตัว พระเทพญาณมหามุนี ไปส่งให้”อัยการ”ได้
โดยตอบไม่ได้ว่า”หลบ”อยู่ ณ แห่งหนตำบลใด
หากที่สำคัญเป็นอย่างมากก็คือ วัดพระธรรมกายยังดำรงคงอยู่และดำเนินการเคลื่อนไหวตอบโต้ได้เหมือนจะไม่กระทบกระ เทือนอะไรเลย
ยิ่งกว่านั้น ภายในพื้นที่ที่เรียกว่า “เขตควบคุมพิเศษ” ก็ใช่ว่าจะดำรงอยู่อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
กลับปรากฏ”การเคลื่อนไหว”หนุนเสริม เติมมา
ปรากฎการณ์ที่มี “พระ สามเณร” และ “มวลชน” ไปรวมกลุ่มกันอยู่ในพื้นที่บริเวณคลองแอน ประตู 5 และ 6
คือ “รูปธรรม” อันเด่นชัดยิ่ง
ความหมาย-หมายความว่า แทนที่ “น้ำ” จะแห้งเหือด ตรงกัน ข้าม กลับมี “น้ำ” หลั่งไหลเข้ามาเพิ่มระดับ
ส่งผลให้ “ปลา” แหวกว่ายอย่างคึกคัก
ยิ่งกว่านั้นการประกาศเขต “ควบคุมพิเศษ” ยังสร้างปัญหาต่อเนื่องไปถึง “ชาวบ้าน” ในพื้นที่นั้นๆ
เข้า-ออกไม่สะดวก นักเรียนไปเรียนไม่ราบรื่น
เสียงร้องเสียงโวยวายดังกระหึ่มกระทบ 2 หูของ”ดีเอสไอ” และ “ตำรวจ” รวมถึง”ทหาร”ไม่เว้นแต่ละวัน
ไม่เพียงมี “น้ำ” อยู่ภายใน “วัด”
หากแต่ยังมี “น้ำ” มวลมหาศาลอึกทึกครึกโครมอยู่โดยรอบ “วัด” อย่างนอกเหนือความคาดหมาย ทำให้เรื่องไม่สามารถยุติลงได้โดยราบรื่น
การแยก”น้ำ” ออกจาก”ปลา”จึงเด่นชัดว่าไม่สำเร็จ
