E-DUANG : จุดปะทะ เดินเชียร์ลุง วิ่งไล่ลุง เริ่มจากปริมาณ ตัดสินที่”สื่อ”
เสียงก้องอันสะท้อนมาจากการเปรียบเทียบระหว่างกิจกรรม”วิ่งไล่ลุง” กับกิจกรรม”เดินเชียร์ลุง” นอกจากจุดแผกต่างระหว่างวัยระหว่างรุ่นแล้ว
ยังเน้นอย่างหนักแน่นไปในด้าน “จำนวน” ของผู้ที่เข้ามาร่วมกิจ กรรมว่าเป็นจริงมากน้อยเพียงใด
แม้ว่าข้อมูลจากทางด้าน”ฝ่ายความมั่นคง”จะยืนยันตรงกัน
นั่นก็คือ ยอมรับไม่ว่าทางด้าน”วิ่งไล่ลุง” ไม่ว่าทางด้าน”เดินเชียร์ลุง”ว่าล้วนมากกว่าหมื่น เพียงแต่มากน้อยกว่ากันเล็กน้อยเท่านั้นเอง
กระนั้น บางฝ่ายก็ยังพยายามกด”จำนวน”ของอีกฝ่ายให้ลดน้อยและด้อยกว่า
ทั้งๆที่ปัจจัยและการเข้าร่วมแตกต่างกันเป็นอย่างมาก
ในเรื่องของปริมาณการเข้าร่วมเคยมีการถกเถียงกันตั้งแต่แฟล็ชม็อบ ณ สกายวอล์ก ปทุมวัน เมื่อวันเสาร์ที่ 14 ธันวาคมมาแล้วว่าที่ใกล้กับ ความจริงที่สุดเป็นเท่าไร
บางฝ่ายระบุว่าไม่ถึง “พัน” บางฝ่ายระบุว่า”หลายพัน”
เมื่อมาถึงวันอาทิตย์ที่ 12 มกราคม ก็มีข้อโต้แย้งว่าฝ่ายของ”วิ่งไล่ยุง” หรือฝ่ายของ”เดินตามลุง”เหนือกว่า คึกคักกว่า
การเปรียบเทียบลงลึกถึงระดับ”หน้าตา”และ”ท่าทาง”
การเปรียบเทียบกว้างขวางถึงระดับที่ว่า “เดินเชียร์ลุง”มีเฉพาะที่ สวนลุมพินีแห่งเดียว ขณะที่”วิ่งไล่ลุง”กระจายไปอย่างกว้างขวางในขอบเขตเกือบทั่วประเทศ
ไม่ว่าจะที่เชียงใหม่ ไม่ว่าจะที่ปัตตานี ไม่ว่าที่นครปฐม ไม่ว่าที่อุบลราชธานี
หากมองภาพรวม”วิ่งไล่ลุง”ปริมาณมากกว่าแน่นอน
ภายในการแข่งขันในเรื่อง”ปริมาณ” ภายในการแข่งขันในเรื่อง”บริหารจัดการ” ยังมีอีกจุดหนึ่งซึ่ง”เดินเชียร์ลุง”ยังตามหลัง”วิ่งไล่ลุง” ห่างไกลอย่างมาก
นั่นก็คือ บนเวทีโซเชียลมีเดีย บนเวทีออนไลน์
แม้ว่าเพจอวตารตามกระบวนการ IO จะแพร่งระบาดเป็นอย่าง มาก แต่กระสวนในการนำเสนอก็ยังเทียบไม่ได้กับซีกของ”วิ่งไล่ลุง”
สะท้อนให้เห็นว่า การที่”วิ่งไล่ลุง”อุดมไปด้วยคนรุ่นใหม่จึงชิงความได้เปรียบเหนือกว่า”เดินเชียร์ลุง”
มุ่งหน้าไป”อนาคต” มากกว่าถวิลหาอาวรณ์”อดีต”
