E-DUANG : วิถี “อนาคตใหม่” อันก้าวไกล การเกิดใหม่ ของ อนาคตใหม่
พลันที่ “พรรคก้าวไกล” ได้ลงหลักปักฐาน มีหัวหน้าพรรค เลขาธิการพรรค กรรมการบริหารพรรค อย่างเด่นชัด นั่นหมายถึงการสิ้นสุดเชิงรูปธรรมของ “พรรคอนาคตใหม่”ในทางเป็นจริง
ความหมายอย่างเข้มงวดก็คือ การหมดบทบาทของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ นายปิยบุตร แสงกนกกุล ในทาง”กายภาพ”
กฎหมายไม่เปิดให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวอย่างสิ้นเชิง
ในอีกด้านหนึ่งจึงเท่ากับหมายความว่า การดำรงอยู่ของ”คณะอนาคตใหม่” ได้เริ่มขึ้นในทางเป็นจริง เป็นบทบาทของ นายธนาธร จึง รุ่งเรืองกิจ เป็นบทบาทของ นายปิยบุตร แสงกนกกุล
จึงเท่ากับว่าคำสั่งของศาลรัฐธรรมนูญได้บีบบังคับโดยปริยายให้เกิดขบวนทางการเมืองและสังคม ๒ ขบวนการ
ไม่อาจสัมพันธ์แต่ก็มีรากฐานมาจากจุดเดียวกัน
เด่นชัดว่าบทบาทของพรรคก้าวไกลเป็นบทบาทในทางรัฐสภา เด่นชัดว่าบทบาทของคณะอนาคตใหม่เป็นบทบาทในทางสังคม เป็นบทบาท อย่างที่เรียกว่าภาคประชาสังคม
เป้าหมายแท้จริงของการเคลื่อนไหวซึ่งนำไปสู่การยุบพรรคอนาคตใหม่คืออะไร
โดยตรงตัวคือยุบพรรคอนาคตใหม่ โดยตรงตัวคือตัดสิทธิทางการเมืองของกรรมการบริหารพรรค โดยตรงตัวคือประหารชีวิตในทางการเมืองพรรคอนาคตใหม่และกรรมการบริหาร
ถามว่าเป็นไปตามเจตจำนง เป็นไปตามความปรารถนาในทางการเมืองหรือไม่
การมีอยู่ของ ส.ส. ๕๐ กว่าคนในพรรคก้าวไกล การมีอยู่และเดินหน้าของคณะอนาคตใหม่คือคำตอบ
แทนที่จะหมดบทบาท ตรงกันข้าม บทบาทกลับแผ่ขยาย
นอกเหนือจากบทบาทของพรรคก้าวไกล นอกเหนือจากบทบาทของคณะอนาคตใหม่ สิ่งที่มิอาจจะปฏิเสธได้ก็คือ การปักธงในทางความคิดจากยุคพรรคอนาคตใหม่ก็ยังคงอยู่
ไม่เพียงแต่โดยการสืบทอดของคณะอนาคตใหม่
หากที่สำคัญเป็นอย่างมากการดำเนินไปของพรรคก้าวไกลก็คืออีกก้าวใหญ่ของพรรคอนาคตใหม่ที่ถูกยุบไปแล้วนั่นเอง
ที่ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ที่ นายปิยบุตร แสงกนกกุล เน้นย้ำว่า มาตรการยุบพรรคมิอาจทำลายพรรคอนาคตใหม่ได้
นี่คือรูปธรรมอันมีการขับเคลื่อนนามธรรมแห่ง”อนาคตใหม่”
