E-DUANG : พัฒนาการ พื้นที่ ทางความคิด จากไวรัส สู่เศรษฐกิจ การเมือง
ไม่ว่าในปริมณฑลแห่งไวรัส ไม่ว่าในปริมณฑลแห่งการล็อกดาวน์ ไม่ว่าในปริมณฑลแห่งผลสะเทือนอันเนื่องแต่มาตรการเข้มเพื่อต่อ กรกับการแพร่ระบาดแห่งไวรัส
ปรากฏภาพแห่งความขัดแย้งในทาง”ความคิด” ในทาง”การ เมือง”ออกมาอย่างไม่ขาดสาย
เหมือนกับว่าอำนาจอันสำแดงผ่าน”รัฐราชการรวมศูนย์”จะดำรงอยู่ในสถานะเป็นฝ่ายควบคุม กำกับ บงการและครอบงำไปในวงกว้าง
จาก “ส่วนกลาง” ไปยัง “ภูมิภาค” อย่างเบ็ดเสร็จ เด็ดขาดทุกระดับทุกพื้นที่ ตั้งแต่ปัญหาไฟป่า พีเอ็ม 2.5 กระทั่งปัญหาไวรัสโควิด-19
แต่คำถามก็คือ เป็นอำนาจอันเบ็ดเสร็จ เด็ดขาดจริงละหรือ
หากเบ็ดเสร็จเด็ดขาดเหตุใดจึงปรากฏภาพการเข้าแถวยาวเป็นกิโล ไม่ว่าจะเป็นบนถนนเพชรเกษม บางแค ไม่ว่าจะเป็นในย่านดอนเมือง
ทั้งๆที่ภาพเหล่านี้สะท้อนถึงผลด้านลบอันเนื่องแต่มาตรการ เข้มปิดงาน ปิดอาชีพอย่างเด่นชัด
ไม่เพียงแต่ตะกอน “คนไร้บ้าน” จะปรากฏ หากแต่ว่ามาตร การ”เข้ม” ได้ก่อให้เกิดคนไร้บ้าน”รุ่นใหม่”ขึ้นมา และทำให้ตัวเลขความต้องการ 5,000 บาทต่อเดือนทะยานเกือบ 30 ล้าน
ขณะเดียวกัน เสียงเรียกร้องในเรื่องบทบาทของรัฐสภา บทบาทของอำนาจนิติบัญญัติ นับวันก็ยิ่งดังกระหึ่มในท่ามกลางความพยายามจะสร้าง #MobFromHomeขึ้นมา
แม้เหล่านี้จะเสมอเป็นเพียงคลื่นลมเล็กน้อย แต่อย่างน้อยก็ยืนยันว่าได้เกิดกลุ่มคนที่ไม่ยอมจำนนขึ้น
ท้าทายต่ออำนาจอันเบ็ดเสร็จของ”รัฐราชการรวมศูนย์”
สถานการณ์นับแต่การประกาศภาวะฉุกเฉินในปลายเดือนมีนาคมเป็นต้นมา จึงเป็นสถานการณ์อันแหลมคมยิ่งสำหรับรัฐบาล
เป็นการฉายชี้ให้เห็นอีกครั้งหนึ่งว่า การบริหารผ่านสถาน การณ์ฉุกเฉินของรัฐบาลจะมีผลอย่างไร
เป็นสถานการณ์ไวรัส เป็นสถานการณ์เศรษฐกิจ
การต่อสู้ในทาง “ความคิด”จึงมิได้อยู่ในปริมณฑลทางด้านสุขภาพเท่านั้น หากแต่กำลังขยายไปสู่ปริมณฑลทางด้าน”เศรษฐกิจ”
และจากปริมณฑลทางด้าน”เศรษฐกิจ”ก็จะพัฒนาไปสู่ปริมณฑลทางด้าน”การเมือง”ในที่สุด
