E-DUANG : ฝันร้าย จากเหตุการณ์ 6 ตุลาคม ตามมา หลอกหลอน 14 ตุลาคม
ถามว่าเหตุใดการจัดงาน”44 ปี วีรชน 6 ตุลาคม” ณ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ จึงได้รับความสนใจเป็นอย่างสูง
คำตอบ 1อาจเป็นเพราะตัวของ”6 ตุลาคม 2519”เอง
เมื่อเหตุการณ์ต่างๆได้คลี่คลายออกมาเป็นลำดับผู้คนก็เริ่มประ จักษ์ว่า เป็นเรื่องอันเรียกได้ในทางรัฐศาสตร์ว่า เป็นการประกอบอาชญากรรมโดย”รัฐ”
เพราะ”รัฐ”นั้นเองเป็นผู้วางแผนและสร้างสถานการณ์ให้เกิดขึ้นโดยมี “เป้าหมาย”ที่แน่นอนอันเป็นของตน
นั่นก็คือ ความหวาดกลัวต่อการขยายตัวของ”คอมมิวนิสต์”
ไม่ว่าความคิดสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ที่แพร่กระจายอย่างกว้าง ขวางในหมู่คนรุ่นใหม่ ไม่ว่าชัยชนะของค่ายสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ในสงครามอินโดจีนในปี 2518
จึงจำเป็นต้องมีการสร้างสถานการณ์เพื่อสกัดทั้งสังคมนิยมในประเทศและจากต่างประเทศ
จึงนำไปสู่การล้อมปราบและสังหารโหดกลางเมือง
ถามว่ากลไกใดที่เปิดไฟเขียวให้ จอมพลประภาส จารุเสถียร เข้ามาในเดือนสิงหาคม 2518 ถามว่ากลไกใดที่เปิดไฟเขียวให้ จอมพล ถนอม กิตติขจร เข้ามาในเดือนตุลาคม 2519
เพียงอ่านบันทึกแห่งวงศ์วานหว่านเครือของ 2 จอมพลนี้ก็จะได้คำตอบอย่างเป็นเอกภาพ
ถามว่าเมื่อการเข้ามาของ จอมพลประภาส จารุเสถียร จอมพล ถนอม กิตติขจร สร้างความไม่พอใจเป็นอย่างสูงในหมู่นิสิตนักศึกษา แล้วกลไกใดที่หว่านพืชแห่งความเกลียดชังให้บังเกิด
ขอให้ดูบทบาทของสถานีวิทยุยานเกราะ ขอให้ดูบทบาทรายการสนทนาประชาธิปไตยทางโทรทัศน์ ขอให้ดูการเคลื่อนไหวของกลุ่มนวพล กลุ่มแม่บ้านและกลุ่มลูกเสือชาวบ้าน
หากไม่ได้รับ”ไฟเขียว”จากกลไกแห่งอำนาจเหตุใดการเคลื่อนไหวเหล่านี้จะดำเนินไปได้อย่างสะดวก ง่ายดาย ราบรื่น
รวมถึงเพลง”หนักแผ่นดิน”และการส่งกำลังเข้าไป”สังหาร”
อย่าได้แปลกใจที่เมื่อ”เยาวชนปลดแอก”ปรากฎขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2563 และเติบใหญ่ขยายตัวอย่างรวดเร็วในขอบเขตทั่วประเทศกระทั่งพัฒนาเป็น”คณะราษฎร 2563”
ก็มีเสียงเตือนให้ระวังเหตุการณ์ในแบบ 6 ตุลาคม 2519
โดยเฉพาะเมื่อมีคำประกาศที่จะจัดการชุมนุมใหญ่ ณ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยในวันที่ 14 ตุลาคม
นั่นคือฝันร้ายอันตามมาหลอกหลอนจาก”6 ตุลาคม”
