E-DUANG : กรณี “พยาบาล” สะท้อนพลังแห่ง “การเปรียบ”

กรณี”พยาบาล”สะท้อนพลังแห่ง”การเปรียบ”ทำไมเรื่องของ “พยาบาลอาชีพ” จึงกลายเป็นเรื่องละเอียดอ่อนใน ทางการเมือง

เพราะสัมพันธ์กับคน “เรือนหมื่น” กระนั้นหรือ
เพราะ “ปฏิมา” แห่ง “พยาบาล” แนบแน่นเป็นอย่างสูงอยู่กับภาพของ ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล กระนั้นหรือ
อาจใช่
แต่หากย้อนนึกอย่างตรึกตรองก็จะสัมผัสได้ถึงอาการเกาะเกี่ยว ยึดโยง อันสลับซับซ้อนยิ่งกว่านั้น
ทุกอย่างดำเนินไปในเชิง “เปรียบเทียบ”
ในขณะที่รัฐบาลและคสช.ออกมาตัดบทว่าที่มิอาจบรรจุ “พยาบาลอาชีพ” ให้เป็น “ข้าราชการ” ได้
เพราะ “ไม่มีเงิน”
พลันผู้คนก็นึกถึงการซื้อ “เรือดำน้ำ” พลันผู้คนก็นึกถึงการขึ้นเงินเดือน 2 ขั้นให้กับเหล่าทหารใน “คสช.”
ทุกอย่างก็ถึง “บางอ๋อ”

ยิ่งบรรดา “พยาบาลอาชีพ” ย้อนกลับไปถึงสถานการณ์ก่อนรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
ยิ่งต้องปวดเจ็บในหัวใจ
เพราะพวกเธอจำนวนเป็นหมื่นล้วนเป็นส่วนหนึ่งในการออกมาเป่านกหวีดพร้อมกับ “ท่านปลัด”
กระทั่ง “ท่านปลัด” ได้รับรางวัล “นกหวีดทองคำ”
แต่เมื่อเกิดรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 อำนาจตกอยู่ในมือของ “คสช.”
แทนที่จะ “คืนความสุข” กลับตรงกันข้าม
ยิ่งมองเห็นสายสัมพันธ์อันเคยหวานชื่นมากเท่าใด ยิ่งก่อให้เกิดความปวดร้าวมากเท่านั้น
นี่หรือ “ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง”

การเปรียบอาจดำเนินไปในทาง “ความคิด” แต่อย่าลืมเป็นอันขาดว่า ความคิดสามารถแปรเป็น “พลัง” ได้
ยิ่งเป็นความคิดของคน “เรือนหมื่น” ยิ่งมากด้วยพลานุภาพ
ชะตากรรมของ “พยาบาลอาชีพ” จึงแทบไม่แตกต่างไปจากชะตากรรมของ “ชาวสวนยางพารา”
เพราะแทนที่จะได้ “กินหลากหลาย” กลับอดอยากปากหมอง
ทุกอย่างล้วนดำเนินไปในแบบ “เสร็จนาฆ่าโคถึก”