E-DUANG : โควิด ทะลวง สู่รัฐราชการรวมศูนย์ นายกอบจ. กะผู้ว่าราชการจังหวัด
พลันที่ความเรียกร้องต้องการ”วัคซีน”ของนายกอบจ.แต่ละจังหวัดถูกเบรกโดยคำสั่ง”ห้าม”จากกระทรวงมหาดไทย
ภาพของ”รัฐราชการรวมศูนย์”ก็มีความแจ่มชัด
ไม่เพียงเป็นความแจ่มชัด ณ เบื้องหน้านายกอบจ.แต่ละจังหวัด ไม่ว่าจะเป็นปทุมธานี ไม่ว่าจะเป็นนครศรีธรรมราช ไม่ว่าจะเป็นเชียงใหม่ ไม่ว่าจะเป็นนครราชสีมา
หากที่มากด้วยความแหลมคมอย่างที่สุดก็คือความแจ่มชัดใน สายตาของประชาชน
มองเห็นว่าใครที่คุมอยู่ข้างบนของ”อบจ.”
เป็นความเด่นชัดไม่เพียงแต่ในระดับ”อบจ.” หากแต่เด่นชัดลงมาถึงระดับ”เทศบาล” และเด่นชัดลึกลงไปยังระดับ”อบต.”
เด่นชัดว่าเป็นเพียง”กระจายอำนาจ”แต่ในนาม”
ในที่สุด ความแตกต่างระหว่าง”ผู้ว่าราชการจังหวัด” กับ”นายก อบจ.”อยู่ตรงไหนก็มีความกระจ่าง
นั่นเพราะว่า”นายกอบจ.”มาจาก”การเลือกตั้ง”
เหตุใดเมื่อมีช่องทางการได้มาซึ่ง”วัคซีน”บรรดานายกอบจ.ทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นปทุมธานี ไม่ว่าจะเป็นนครศรีธรรมราช ไม่ว่าจะเป็นเชียงใหม่ ไม่ว่าจะเป็นนครราชสีมา
ล้วนเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้น พร้อมที่จะใช้”งบประมาณ”ที่มีอยู่ไปเพื่อจัดหา”วัคซีน”มา
คำตอบ 1 เพราะว่าพวกเขามาจาก”การเลือกตั้ง”
ขณะเดียวกัน คำตอบ 1 เพราะว่าเขาตระหนักรู้ว่าความต้อง การอย่างยิ่งยวดของประชาชนคืออะไร นั่นก็คือ วัคซีนมาเพื่อเป็นอา วุธในการป้องกันชีวิตและความปลอดภัยจากไวรัส
เมื่อทุก”นายกอบจ.”ล้วนมาจากการเลือกโดย”ประชาชน”
มุมมองต่อ”ประชาชน”จึงแตกต่างไปจาก”ผู้ว่าราชการจังหวัด”
สถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัส โควิด จึงทะลวงเข้าไปอย่างลึกซึ้งต่อโครงสร้างแห่ง”รัฐราชการรวมศูนย์”ที่ดำรงอยู่มาอย่างยาว นานและอยู่ในสถานะ”ครอบงำ”
ไม่เพียงแต่ทำให้การจัดหา”วัคซีน”มีปัญหาไปทุกหย่อมย่าน
หากแม้”ประชาชน”สะท้อนความเรียกร้องต้องการผ่านตัวแทนของตน ผ่านอบจ. เทศบาล อบต.ก็ยังถูกสกัดชัดขวาง
นับวัน”จุดต่าง”นี้จะยิ่งถูกขยายท่ามกลางสถานการณ์”โควิด”
