ทั้งๆที่ความต้องการของ Start Up People กับ นักการเมืองในเรื่อง “การเลือกตั้ง” ตรงกัน
แต่เหตุใด “นักการเมือง” จึงยังละล้าละลัง
มีการประกาศเชิญชวนไม่ว่าจะจาก นายอานนท์ นำภา ไม่ว่าจะจาก นายรังสิมันต์ โรม
ไปยัง นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ พรรคประชาธิปัตย์
ไปยัง ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง พรรคเพื่อไทย
แต่เท่าที่เห็นในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ณ มหาวิทยาลัยธรรม ศาสตร์ ท่าพระจันทร์ มีเพียง นายวัฒนา เมืองสุข เท่านั้นที่ไปปรากฎตัว
นี่คือลักษณะพิเศษของการเมืองไทยหลังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
หากย้อนกลับไปยังสถานการณ์การเคลื่อนไหวในเดือนเมษายน อันเป็นจุดเริ่มต้นของสถานการณ์เดือนพฤษภาคม 2535
เด่นชัดว่า “นักการเมือง” เป็นตัวนำ
ไม่ว่าการประกาศอดข้าวประท้วงของ ร.ต.ฉลาด วรฉัตร และมีการขานรับจาก พล.ต.จำลอง ศรีเมือง
ร.ต.ฉลาด วรฉัตร เคยเป็นส.ส.พรรคประชาธิปัตย์
พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็นหัวหน้าพรรคพลังธรรม เคยเป็นผู้ว่ากทม.และเป็น ส.ส.กทม.
จากนั้นจึงมีประชาชนเข้าร่วม
เป็นการเข้าร่วมตั้งแต่การชุมนุมเฉยๆกระทั่งร่วมอดข้าวไปกับ ร.ต.ฉลาด วรฉัตร และ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง
การเคลื่อนไหวจึงเริ่มขยายวง
ขยายวงจากบริเวณหน้ารัฐสภาไปยังท้องสนามหลวงและปักหลักบนถนนราชดำเนิน
นั่นคือ บทเรียนเมื่อเดือนพฤษภาคม 2535
รัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 ได้ตัดวงจรการเคลื่อนไหวของพรรคการเมืองและนักการเมืองออกไป
ไม่ว่าจะเป็นการเมืองจากปีก”พันธมิตร”หรือ”กปปส.”
ไม่ว่าจะเป็นการเมืองจากปีก “นปช.” คนเสื้อแดง
เมื่อการเมืองและพรรคการเมืองถูกตัดออกไปจากวงจรแห่ง การเคลื่อนไหวจึงมีแต่ นักเรียน นิสิต นักศึกษา
อาจมี”ประชาชน”เข้าร่วมแต่ก็ไม่คึกคัก หนักแน่น
