‘อ้วน-เต้น’ เกมกอบกู้เพื่อไทย | เมนูข้อมูล(ลับ)
เมนูข้อมูล(ลับ) | สุชาติ ศรีสุวรรณ
‘อ้วน-เต้น’ เกมกอบกู้เพื่อไทย
การเมืองเหมือนโกลาหลอลหม่านไปหมด ปรากฏการณ์มากมายที่ไม่เคยพบเคยเห็นเพราะไม่เคยเกิดเคยเป็น เกิดให้เห็นอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ
พรรคประชาชนร่วมโหวตตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยแล้วตัวเองมาเป็นฝ่ายค้าน
พรรคเพื่อไทยขอเป็นฝ่ายค้านอิสระให้น้ำหนักกับการไล่ถล่มพรรคฝ่ายค้านอีกพรรคมากกว่ามุ่งตรวจสอบรัฐบาล
หัวหน้าฝ่ายค้านเชื่อว่าจะควบคุมทิศทางการเมืองได้ทั้งที่อำนาจรัฐอยู่ในมือพรรคอื่น
และอื่นๆ อีกมากมายอันเป็นพฤติกรรมและปรากฏการณ์ที่ไม่คุ้นชิน แต่กลับเป็นไปแล้ว
แต่อย่างที่บอก เหมือนโกลาหล เพียงเอาเข้าจริงในสภาวะที่ดูซับซ้อนนั้น มีเหตุชัดเจนที่จะเป็นเช่นนั้นอยู่
หากมองเจาะไปที่ “พรรคเพื่อไทย” น่าจะเห็นคำอธิบายทั้งหมดของเรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้
ลองเริ่มจากเรื่องที่รู้กันของ “ทักษิณ ชินวัตร” ผู้ควบคุม “เพื่อไทย” กลับแผ่นดินแม่ด้วยภารกิจ “สยบพรรคส้ม” ที่มีแนวโน้มจะสร้างผลกระทบรุนแรงต่อเครือข่ายผูกขาดอำนาจและผลประโยชน์
แต่ภารกิจนั้นล้มเหลวตั้งแต่บรรทัดแรก จนบรรทัดสุดท้าย
“เพื่อไทย” ไม่สามารถชนะเลือกตั้งได้ ต้องอาศัยอำนาจที่เรียกว่า “รัฐพันลึก” มาจัดตั้ง “รัฐบาลข้ามขั้ว” ช่วยให้พอปฏิบัติตามภารกิจที่เป็นเป้าหมายได้
แต่ 2 ปีที่ครองอำนาจรัฐ เป็นแกนนำรัฐบาล ชัดเจนว่า “ทักษิณ” ไม่สามารถนำพา “เพื่อไทย” ฝ่าด่านกลไกต่อต้านเดิมๆ ไปสร้างผลงานเพื่อเรียกคะแนนนิยมได้ ขณะที่ชัดเจนว่า “พรรคประชาชน” ที่แปลงมาจาก “พรรคก้าวไกล” ที่ถูกยุบกลับแค่ใช้บทบาทของ “พรรคฝ่ายค้าน” สร้างผลงานเป็นที่ยอมรับ ก่อกระแสความนิยมเพิ่มได้ตลอด
ที่สุดก็ถึงวาระแตกหัก “ผู้กำหนดเกมอำนาจ” เปลี่ยนทัพจาก “เพื่อไทย” มาให้ “ภูมิใจไทย” เป็น “ผู้บัญชาการศึกสยบพรรคส้ม”
เพื่อให้เกิดความสงบเรียบร้อย “ขุนพลจากเพื่อไทย” ถูกมัดมือมัดเท้าไม่ให้เข้ามามีบทบาทในอำนาจรัฐ ไม่ว่าจะเป็น “เศรษฐา ทวีสิน” หรือ “แพทองธาร ชิยวัตร” สำหรับ “ทักษิณ” หัวเรือใหญ่ถูกส่งไปขังไว้ในคุก
การปรับเปลี่ยนกำลังพลอย่างรุนแรงนี้ ส่งผลต่อ “เพื่อไทย” ถึงขั้นอับปาง โอกาสที่จะกอบกู้กลับคืนไม่ง่ายเลย
หากวัดกันที่แนวโน้มผลการเลือกตั้งใหญ่ครั้งหน้า “เพื่อไทย” สูญเสียฐานคะแนน “บ้านใหญ่อุปถัมภ์” ไปให้ “ภูมิใจไทย” ที่มีพลังหนุนจากการได้รับเลือกเป็นแม่ทัพใหญ่ “อนุรักษ์อำนาจนิยม” หนำซ้ำ “พรรคกล้าธรรม” ที่ “ทักษิณ” สนับสนุนให้สร้างมากับมือเพื่อใช้ช่วงชิง “บ้านใหญ่” กลับ “หักหลัง” ถีบส่ง “เพื่อไทย” ที่เผชิญมรสุมใหญ่อย่างไม่ไยดี
แนวโน้มการสูญเสียฐาน “บ้านใหญ่” ที่ตัดสินกันด้วยโอกาสแห่งการมีส่วนร่วมในอำนาจ ย่อมส่งผลสะเทือนต่อการดำรงอยู่ของ “เพื่อไทย” ไม่น้อย และนั่นยังไม่รับรวมการประเมินว่า “ครอบครัวชินวัตร” ซึ่งเป็น “ขุมพลังหลัก” จะใส่เต็มร้อยเหมือนที่เคยเป็นมาหรือไม่
อาการรวนเรที่เกิดขึ้นยากจะปกปิด สำหรับนักการเมือง “บ้านใหญ่” ที่มากประสบการณ์ระดับ “เก๋าเกม” ด้วยกันทั้งนั้น
ด้วยเหตุนี้เองจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่หากจะประคับประคองให้ “เพื่อไทย” ยังพอยืนอยู่ได้ ต้องหาทางให้ “คะแนนนิยมจากกระแส” อันหมายถึงความเชื่อมั่นและศรัทธาต่อพรรค ที่สูญเสียหนักหน่วงจาก “เกมบังคับให้ต้องเป็นแกนนำรัฐบาลข้ามขั้ว”
โอกาสที่จะพลิกกลับไปยึดครองคะแนนกระแส “เป้าหมายคือต้องช่วงชิงเอาจากพรรคประชาชนที่มุ่งเน้นเฉพาะคะแนนนิยมฐานนี้ และประสบความสำเร็จมาตลอด”
“เพื่อไทย” ต้องพลิกมาสู่ภาพ “พรรคที่มั่นคงในจุดยืนประชาธิปไตย ศรัทธาและมุ่งมั่นที่จะเดินร่วมกับประชาชนเพื่อสู้กับอำนาจนอกระบบ” อย่างเมื่อครั้งเป็น “ไทยรักไทย-พลังประชาชน”
เพียงแต่ 2 ปีที่ผ่านมา ความจำเป็นในภารกิจของ “ทักษิณ ชินวัตร” นำพา “เพื่อไทย” มาไกลจากความเป็น “ไทยรักไทย พลังประชาชน” ไม่น้อย
การกลับคืนสู่ภาพเดิมต้องอาศัยศิลปะการเมืองสูงยิ่ง มีแต่ผู้เชี่ยวชาญมากประสบการณ์เท่านั้น จะสร้างโอกาสพลิกให้ภาพอุดมการณ์เดิมๆ กลับคืนมาได้
“ภูมิธรรม เวชยชัย” หรือ “พี่อ้วน” รับรู้กันว่าเป็น “ขุนพลใหญ่ของพรรค” ที่ถูกวางให้มีบทบาทบัญชาการในภารกิจนี้
ขณะที่ “เดอะเต้น-ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ” นักโต้วาทีปฏิภาณว่องไว ความคิดในการหามุมมองทางออกทางการเมืองแหลมคม เคี่ยวกรำการต่อสู้มาทุกรูปแบบจนระบบคิดเปิดกว้าง พร้อมจะรับและรุกได้อย่างมากเชิง เหนือชั้น
ย่อมเป็น 2 ขุนพลหลักที่จะมารับภารกิจ “กอบกู้เพื่อไทย” ยามนี้
และเมื่อ “พรรคประชาชน” วางเกมอย่างเหมือนไร้กระบวนท่า ด้วยการลงมติโหวตให้ “อนุทิน ชาญวีรกูล” เป็นนายกรัฐมนตรี โดยที่พรรคตัวเองเป็นฝ่ายค้าน โอกาสของ “พี่อ้วนกับเดอะเต้น” ดูจะมาถึง
ความดี “พรรคภูมิใจไทย” มีภาพชัดเจนในจุดยืน “ขวาสุดแทบจะตกขอบ” พร้อมยืนหยัดกับ “อนุรักษ์อำนาจนิยม” อย่างเปิดเผย และกล้าหาญที่จะตีแสกหน้าแนวทาง “เสรีนิยม” มาตลอดทางการเมือง
ทำให้อย่าว่าแต่ “พันธมิตร” ของ “พรรคประชาชน” เลยที่ตาค้างกับการตัดสินใจของพรรคครั้งนี้ แม้แต่สมาชิกพรรคจำนวนมากก็สะอึก ไม่คิดว่า “พรรคภูมิใจไทย” ที่มองไม่เห็นสภาพพฤติกรรมที่ไปด้วยกันได้จะได้รับเลือกจากพรรค
โอกาสของ “พี่อ้วน-เดอะเต้น” อยู่ที่ต้องเร่งกระแสให้เห็น “ความเป็นพวกเดียวกันของพรรคประชาชนกับพรรคภูมิใจไทย” ข้อมูลว่าด้วย “ดีล” การตกลงทำงานการเมืองร่วมกัน การเป็นปากเป็นเสียงปกป้องกันและกัน การทรยศต่อการตัดสินใจของอำนาจประชาชนที่เลือกเข้ามา
พันธมิตรพรรคประชาชน มองว่าเหล่านี้เป็นความอ่อนหัด ไร้เดียงสาทางการเมือง โดยมีนักวิเคราะห์ทั้งหลายหยิบมาเป็นเหตุผลผสมโรง
ขณะที่ “พี่อ้วน-เดอะเต้น” ฟันธงให้เกิดความเชื่อว่านั่นเป็น “เจตนาที่จะพลิกขั้วเพื่อหาทางร่วมมือเข้าสู่อำนาจรัฐด้วยกัน”
และดูจะเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ที่มีปรากฏการณ์มากมายให้ “พลพรรคเพื่อไทย” หยิบยกขึ้นมาฟ้องประชาชนถึงเจตนานั้น ด้วยเหตุผลที่ต้องเงี่ยหูฟัง
การตั้งรับการโจมตีด้วยยุทธศาสตร์นี้ของ “พรรคประชาชน” ภายใต้การนำของ “หัวหน้าเท้ง-ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ” แม้จะอาศัยความนิ่งในจุดยืนของตัวเอง แต่ไม่ง่ายอย่างที่คิด ด้วยเอาเข้าจริงแล้ว “พรรคภูมิใจไทย” มีความชัดเจนในจุดยืน และจัดเจนในยุทธศาสตร์ ยุทธวิธีทางการเมืองอย่างยิ่งยวด แสดงให้เห็นมาทุกยุคทุกสมัยถึงการควบคุมจุดที่เหนือกว่าในศูนย์กลางอำนาจรัฐ
ที่กำลังเริ่มส่อแววความเหนือชั้นล่าสุดคือ รูปแบบการได้มาซึ่งสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) และการแก้ไขเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ ซึ่งส่อเค้าแล้วว่าจะถูกออกแบบระบบให้จัดการมาเป็น “สีน้ำเงิน” เหมือนที่กระทำต่อการได้มาถึง “วุฒิสภา”
ภาระหนักอึ้งนี้ถูกโยนให้ “พรรคประชาชน” ที่เล่นเกมที่เข้าใจได้ยาก ต้องรับผิดชอบ โดยมี “เพื่อไทย” เฝ้าใกล้ชิดเพื่อพลิกมาเป็น “พรรคที่มั่นคงในศรัทธาประชาธิปไตย” มากกว่า
พลิกขั้วเพื่อให้ “พรรคอำนาจนิยม” มาเป็นนั่งร้านส่งสู่พรรคแกนนำรัฐบาล
ไม่ใช่เจตนา เป็น “นั่งร้าน” ให้ “พรรคอนุรักษ์อำนาจนิยม” เหยียบขึ้นสู่การขยายอำนาจสร้างความเสียหาย ต้องถอยร่นของฝ่ายประชาธิปไตย
เพียงแต่ในยุคสมัยเช่นนี้ มีความเชื่อกันว่า “ประชาชนส่วนใหญ่รู้เท่าทันเพียงพอ”
ที่สุดแล้วผลจะออกมาเป็นอย่างไร ได้แค่รอเวลาพิสูจน์
