ผู้ช่วยหาเจตจำนงเพื่อการเปลี่ยนแปลง

บทความพิเศษ |พิธา ลิ้มเจริญรัตน์

นับตั้งแต่มีการยุบสภาผู้แทนราษฎร 12 ธันวาคม 2568 ผมมีภารกิจไปช่วยรณรงค์ลงทะเบียนเลือกตั้ง และเตรียมพร้อมสู่การทำประชามติแก้รัฐธรรมนูญกับคนไทยในต่างแดน

ผมเดินทางไปพบกับคนไทย 2 ทวีปจากกรุงเทพฯ – ลอสแอนเจลิส – ชิคาโก – นิวยอร์ก – บอสตัน – ลอนดอน – เบอร์ลิน – ปารีส – กรุงเทพฯ

แน่นอนว่า นอกจากเราพูดคุยกับเรื่องเฉพาะหน้าคือการเลือกตั้งและประชามติที่จะมีขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2569 แล้วเรายังได้คุยเกี่ยวกับอนาคตข้างหน้าของประเทศไทยด้วย

หลังจากนั้น หลายท่านคงทราบดีว่า ผมกลับมาเป็นผู้ช่วยหาเสียงให้กับพรรคประชาชนในการเลือกตั้งทั่วไป 8 กุมภาพันธ์ 2569

โดยขึ้นเวทีแรกคือ “เชื่อในประชาชน Trust The People” ที่สามย่านมิตรทาวน์ ในวันอาทิตย์ที่ 25 มกราคม 2569

ก่อนที่จะเดินทางต่อไปยังเวทีปราศรัยใหญ่ที่สมุทรปราการ ที่ตลาดแบล็คมาร์เก็ต ในวันเดียวกัน

ในเวทีที่สามย่านมิตรทาวน์ ผมได้บอกว่า ในการเลือกตั้ง 2566 ประชาชนกว่า 40% เทคะแนนให้กับพรรคก้าวไกล 14 ล้านเสียง มาเป็นอันดับ 1 แต่ชนชั้นนำไม่ยอมให้เราบริหารเพื่อประชาชน

เท่านั้นยังไม่พอ พวกเขายังใช้นิติสงครามยุบพรรคก้าวไกลและตัดสิทธิ์กรรมการบริหารพรรคอีก 10 ปี (แถมจะดำเนินคดีจริยธรรม 44 ส.ส. ในลงชื่อแก้ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 อีกด้วย)

เพราะฉะนั้นผมจึงเสนอยุทธศาสตร์ 3 ย.

ชนะให้เยอะ พรรคประชาชนชนะให้ขาด มันไม่กล้าจัดตั้งรัฐบาลแข่ง

ชนะให้ยิ่งใหญ่ ไม่ซื้อสิทธิ์ ขายเสียง ให้สมศักดิ์ศรี

ชนะให้ยาวกว่าเดิม เมื่อตั้งรัฐบาลนายกฯ เท้งได้แล้ว เราต้องส่งมอบผลงานให้กับประชาชน เพื่อเป้าหมาย 2 สมัย 8 ปี

เมื่อถึงเวลานั้นบรรดาคนที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองก็จะกลับมาสานต่อภารกิจได้

จนถึงวันที่เขียนต้นฉบับผมไปมาแล้ว ทั้งระยอง ชลบุรี พิษณุโลก สกลนคร หาดใหญ่ นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี นครปฐม สุพรรณบุรี และอีกหลายจังหวัดจนกว่าจะถึงเวทีปราศรัยใหญ่วันที่ 6 กุมภาพันธ์

ก่อนที่เช้าวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ผมต้องไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งแต่เช้า แล้วบินไปร่วมงาน Taipei International Book Expo 2026 ที่ไต้หวัน พร้อมกันไปพูดคุยเรื่องหนังสือ The Almost Prime Minister ฉบับภาษาจีน (ที่ตอนนี้ทะยานสู่อันดับ 1 ที่ร้านหนังสือ Eslite ร้านหนังสือที่ใหญ่ที่สุดในไต้หวัน ทั้งหน้าร้าน ทั้งออนไลน์)

และก็จะเดินทางกลับไปสหรัฐอเมริกา

กลับมาที่การรับหน้าที่เป็น “ผู้ช่วยหาเสียง” ให้กับพรรคประชาชน ก็เหมือนกับที่ธนาธร จึงรุงเรืองกิจ ปิยบุตร แสงกนกกุล พรรณิการ์ วานิช และเพื่อนๆ กรรมการบริหารพรรคอนาคตใหม่ที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 10 ปี (2563-2573) มาเป็นผู้ช่วยหาเสียงให้กับผมและเพื่อนๆ พรรคก้าวไกลในการเลือกตั้ง 14 พฤษภาคม 2566

ในการเลือกตั้ง 2569 เมื่อพรรคก้าวไกลถูกยุบ ผมและกรรมการบริหารพรรคถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 10 ปี (2567-2577) ผม พี่ต๋อม ชัยธวัช ตุลาธน พี่เจี๊ยบ อมรัตน์ โชคปมิตต์กุล หมออ๋อง ปดิพัทธ์ สันติภาดา และกรรมการบริหารพรรคก้าวไกลก็มาทำหน้าที่ “ผู้ช่วยหาเสียง” ให้กับพรรคประชาชนเพื่อส่งให้เท้ง ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ เป็นนายกรัฐมนตรี

“ผู้ช่วยหาเสียง” เป็นสิ่งที่ต้องทำตามระเบียบของ กกต.

แต่สิ่งที่พวกเราทำนั้นไม่ใช่เป็นเพียงการหาเสียงเพื่อให้ได้มี ส.ส.มาเพิ่มใหักับพรรคประชาชน เพื่อส่งณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ เป็นนายกรัฐมนตรี หรือทีมผู้บริหาร ไม่ว่าจะเป็นพิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์ เดชรัต สุขกำเนิด วีระยุทธ กาญจน์ชูฉัตร ศิริกัญญา ตันสกุล ไปเป็นรองนายกฯ เท่านั้น

แต่พวกเราตั้งแต่พรรคอนาคตใหม่ พรรคก้าวไกล และพรรคประชาชน ยืนยันเสมอว่า สิ่งที่พวกเราต้องการไม่ใช่แค่การมีอำนาจทางการเมือง หรือส่งใครไปเป็น ส.ส. หรือเข้าไปเป็นนายกรัฐมนตรี แต่เราต้องการรัฐบาลเพื่อการเปลี่ยนแปลง

การที่จะเปลี่ยนแปลงได้นั้น เราจำเป็นต้องมีเจตจำนงทางการเมืองอันแรงกล้า พร้อมๆ กับพิมพ์เขียวในการบริหารประเทศ

ผมเชื่อว่า พวกเขาเหล่านั้น มีพร้อมที่จะเปลี่ยนประเทศไทยให้ดีกว่าเดิม

“8 กุมภา กาเพื่อเปลี่ยน”