หากมองจาก “กระบวนทัศน์”เก่าในทางการเมือง การปรากฏตัวขึ้นของ”พรรคอนาคตใหม่”ไม่มีแรงสะเทื้อน
ไม่ว่าจะความเฉยเมยของ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ไม่ว่าจะการเห็นเป็นเรื่องธรรมดาของ นายนิพิฎฐ์ อินทรสม
บัติ เพราะพรรคประชาธิปัตย์ก็เคย”ใหม่”เมื่อเริ่มขึ้นในเดือนเมษา ยน 2489
เมื่อเห็น”พรรคอนาคตใหม่”ความเคยชิน 1 ของแวดวงทางการเมืองก็นึกถึง “พรรคพลังใหม่”
สดๆร้อนๆก็นึกถึง “พรรคการเมืองใหม่”
พร้อมกับเสนอคำถามพร้อมกับคำตอบว่า เดี๋ยวนี้พรรคพลัง ใหม่อยู่ที่ไหน เดี๋ยวนี้พรรคการเมืองใหม่อยู่ที่ไหน
แต่ดูเหมือนจะมองข้าม”พรรคไทยรักไทย”ไป
การต้อนรับน้องใหม่กับ”พรรคไทยรักไทย”รุนแรงและเข้มข้นยิ่งกว่า “พรรคอนาคตใหม่”มากมายหลายเท่า
โดน ป.ป.ช.สอบตั้งแต่เริ่มเดินเตาะแตะ
ทั้งนี้ แทบไม่ต้องกล่าวถึงยุทธการ”สหบาทา”อันมาจากรุ่นพี่ อย่าง พรรคประชาธิปัตย์ พรรคชาติพัฒนา หนักหนาสาหัส
บางคนถึงกับเปรียบเปรยว่า”เป็นศพ”ไปแล้ว
แม้ได้ชัยชนะจากการเลือกตั้งเมื่อเดือนมกราคม 2544 และได้ชัยชนะอย่างชนิดล็อกถล่มจากการเลือกตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2548
แต่ก็ถูก “สหบาทา” อีกครั้งจากพลานุภาพแห่ง”ผู้มีบารมีนอก รัฐธรรมนูญ”
และก็ถูกรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549
แม้จะพยายามพลิกฟื้นผ่านอวตารแห่ง”พรรคพลังประชาชน” ในการเลือกตั้งเดือนธันวาคม 2550 และผ่านอวตารแห่ง”พรรคเพื่อไทย”ในการเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม 2554
แต่ถึงเดือนพฤษภาคม 2557 ก็ถูก”รัฐประหาร”อีก
ถามว่า”พรรคไทยรักไทย“ตายหรือไม่ ถามว่า”พรรคพลังประชาชน”ตายหรือไม่
คำตอบอยู่ที่ “พรรคเพื่อไทย”
เมื่อเห็น”พรรคอนาคตไทย” ผู้คนมักมองไปยัง”พรรคพลังใหม่”และ”พรรคการเมืองใหม่”ด้วยสายตาอันพร่าเลือนและมองไม่เห็นความเป็น”อนาคตใหม่”
แล้วทำไมไม่มองไปยัง ไทยรักไทย พลังประชาชน เพื่อไทย
