ความไม่เชื่อมั่นว่าจะมีการเลือกตั้งตามโรดแมปภายในเดือนกุม
ภาพันธ์ 2562 เริ่มขยายตัวมากยิ่งขึ้น
เหมือนกับความไม่เชื่อมั่นว่าจะมีการเลือกตั้งในปี 2560
เหมือนกับความไม่เชื่อมั่นว่าจะมีการเลือกตั้งในปี 2561
น่าสังเกตว่า ความไม่เชื่อมั่นว่าจะมีการเลือกตั้งในปี 2560 เกิดขึ้นในปี 2559
น่าสังเกตว่า ความไม่เชื่อมั่นว่าจะมีการเลือกตั้งในปี 2561
เกิดขึ้นในปี 2560
เช่นเดียวกับ ความไม่เชื่อมั่นว่าจะมีการเลือกตั้งในปี 2562
เกิดขึ้นในปี 2561
และก็ย้อนไปยังบทสรุป”เขาอยากอยู่ยาว”เมื่อปี 2558
ในข้อสังเกตนับแต่เมื่อเดือนกันยายน 2558 เป็นต้นมา จึงสะท้อน ลักษณะ”ไทยนิยม”ในทางการเมืองอย่างเด่นชัด
นั่นก็คือ ความอดทน ความอดกลั้น
รู้ทั้งรู้ว่าความต้องการโดยพื้นฐานของ”คสช.“เป็นไปตามบทสรุปจากประสบการณ์ตรงของ นายบวรศักดิ์ อุวรรโณ
นั่นก็คือ “เขาอยากอยู่ยาว”
แต่บรรดา “นักการเมือง” ทั้งหลายก็ไม่เคยท้อแท้ในการเรียกร้องตอกย้ำในเรื่องของโรดแมป“การเลือกตั้ง”
โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับแต่มี “รัฐธรรมนูญ”
แม้ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จะไม่เชื่อว่าจะมีการเลือกตั้งภายในปี 2560 แต่ก็มีความรู้สึกร่วมในทาง “ยุทธศาสตร์”บังเกิดขึ้น
นั่นก็คือ เท่ากับโรดแมป“เลือกตั้ง”ได้เริ่มนับ 1
ทั้งๆที่นับ 1 ไปยังเดือนพฤศจิกายน 2561 การเลือกตั้งก็เลื่อน ทั้งๆที่นับ 1 ไปยังเดือนกุมภาพันธ์ 2562 การเลือกตั้งก็ส่อแนวโน้มว่าจะเลื่อน
เหมือนที่ นายเสนาะ เทียนทอง รู้สึก
ไม่ว่าจะมาจากพรรคประชาธิปัตย์ ไม่ว่าจะมาจากพรรคชาติไทยพัฒนา ไม่ว่าจะมาจากพรรคเพื่อไทย
ความรู้สึกต่อ”โรดแมป” คือ ความไม่แน่นอน
เป็นความไม่แน่นอนที่ดำรงอยู่ตั้งแต่ปี 2560 เรื่อยมายังปี 2561 และต่อไปอีกในปี 2562
ความไม่แน่นอนจึงเริ่มดำรงอยู่อย่างแน่นอน
