ปรมาจารย์การเมืองยุคหลังการเลือกตั้งเดือนมกราคม 2544 ท่าน หนึ่งเคยกล่าวสรุปการต่อสู้ทางการเมืองว่า
ใครกำหนด”เกม” คนนั้น “ชนะ”
มีความพยายามใช้อำนาจเข้าไปยึดครองบทบาทในการกำ หนด “เกม” ผ่านกระบวนการรัฐประหารมาแล้วอย่างน้อยที่สุดก็เมื่อเดือนกันยายน 2549
ผ่าน “รัฐธรรมนูญ” ผ่าน “การยุบพรรค”
แต่แล้วก็ไม่สามารถกำชัยได้จากสนามเลือกตั้งเดือนธันวาคม 2550 หรือแม้กระทั่งล่าสุดในสนามเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม 2554
จึงได้เกิดรัฐประหารอีกในเดือนพฤษภาคม 2557 เพื่อหวังจะเป็นคนกำหนด “เกม”
ทั้งๆที่สามารถยกร่าง “รัฐธรรมนูญ” ออกมาได้ตามความต้องการทุกประการ
ทั้งๆที่ใช้เวลา”บริหาร”มาเกือบ 4 ปี
แต่จนแล้วจนรอด “คสช.”ซึ่งอยู่ในฐานะเป็นผู้กำหนด”เกม”ก็ยังไม่มั่นใจ
เกรงว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย
พ่ายแพ้เหมือนที่เคยพ่ายแพ้เมื่อเดือนมกราคม 2544 เหมือนที่เคยพ่ายแพ้เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2548 เหมือนที่เคยพ่ายแพ้เมื่อเดือนธันวาคม 2550 เหมือนที่เคยพ่ายแพ้เมื่อเดือนกรกฎาคม 2554
เพราะว่าไม่แน่ใจใน”รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560” เพราะว่าไม่แน่ใจว่า “ประชารัฐ” และ”ไทยนิยม” จะสร้างความยั่งยืนให้ตามที่ต้องการหรือไม่
จึงยังละล้าละลัง จึงยังไม่สามารถกำหนด”วันเลือกตั้ง”ให้เป็นที่แน่นอน
เท่ากับ แม้จะกำหนด”เกม”ก็ยังไม่”กำชัย”ได้หรือ
คำตอบอยู่ที่ว่าการกำหนดเกมมิได้อยู่ที่”รัฐธรรมนูญ”หากอยู่ที่ความสามารถในการศึกษาและทำความเข้าใจต่อ”รัฐธรรมนูญ”
ปรับและกำหนด”เกม”ขึ้นมา “ใหม่”
เหมือนปรับจาก”รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540″เหมือนปรับจาก”รัฐ ธรรมนูญ พ.ศ.2550″และจำเป็นต้องปรับให้สอดรับกลมกลืนเข้ากับ “รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560”
ตรงนี้ต่างหากคือ การกำหนด”เกม”ในทางเป็นจริง
