1
เมื่อสายน้ำหลากล้นท่วมหัวใจล้าหลงทาง
เหลือเพียงความอ้างว้างในความมืดที่ปกคลุม
บ้านที่เราเคยรักกลับจมอยู่ใต้โคลนตม
น้ำตาไหลปะปนลมหายใจที่อ่อนแรง…
2
เราจะลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง
ร่วมพลังใจไม่ทิ้งกันในวันเศร้า
แม้หนทางข้างหน้าจะมีทุกข์ไม่เบา
ใจของเรายังผูกพันไม่สั่นคลอน
3
มิตรภาพที่ห่วงใยยื่นมือมาประคองไว้
รอยยิ้มที่สดใสเริ่มส่องแสงในใจคน
หยาดเหงื่อและแรงใจร่วมฟื้นฟูทุกแห่งหน
ก้าวผ่านความทุกข์ทนสร้างวันใหม่ที่งดงาม
4
เราจะลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง
ร่วมพลังใจไม่ทิ้งกันในวันเศร้า
แม้หนทางข้างหน้าจะมีทุกข์ไม่เบา
ใจของเรายังผูกพันไม่สั่นคลอน
5
ฟ้าย่อมสว่างเมื่อพายุผ่านพ้นไป
เราจะเริ่มวันใหม่ด้วยหัวใจแกร่งอดทน
ดำเนินชีวิตอย่างมีความหวังใช่มืดมน
มิยอมจำนนต่ออุปสรรคทั้งปวง
