ทั้งๆที่ “บทสรุป” ที่ว่า พรรคเพื่อไทย จะต้องได้ชัยชนะอย่างแน่นอนใน “การเลือกตั้ง”
ไม่ว่าจะเป็นตอน”ปลายปี”ของ พ.ศ.2560 หรือเร็วกว่านั้น
เป็นเรื่องประเภท “เหลือเชื่อ” หรือเป็นเรื่องประเภท”เป็นไปไม่ได้”
เหตุใดจึงยังมีคน”เชื่อ”
ความเชื่อนี้มิได้เกิดขึ้นภายใน “แม่น้ำ 5 สาย”อันมาจากรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
หากแต่”ดำรง”อยู่ภายใน”พรรคประชาธิปัตย์”
หากแต่”ดำรง”อยู่ภายใน”พรรคภูมิใจไทย” และภายใน”พรรคชาติไทยพัฒนา”
นี่จึงนับว่า “แปลก”
ขณะเดียวกัน หากติดตามบทบาทของ”แม่น้ำ 5 สาย”ที่ร่วมลง “เรือแป๊ะ”จากรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 เป็นต้นมา ก็เชื่อใน “บทสรุป”นี้
แม้จะมิได้ยอมรับด้วย”วาจา”
คำตอบ 1 มีรากฐานมาจากคำถามที่ว่าทำไมต้องมีรัฐประหารในเดือนพฤษภาคม 2557
ทั้งๆที่เพิ่งทำรัฐประหารมาเมื่อเดือนกันยายน 2549
นั่นก็เห็นได้จากบทสรุป”ร่วม”ที่มีความมั่นใจเป็นอย่างว่ารัฐ ประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 เป็นรัฐประหาร”เสียของ”
คำตอบ 1 ประเมินได้จาก “การเลือกตั้ง”
ทั้งๆที่พรรคไทยรักไทยถูกยุบ ทั้งๆที่เมื่อยุบแล้วก็เกิดความแตกแยกกลายเป็น พรรคเพื่อแผ่นดิน กลายเป็นพรรคมัชฌิมาธิปไตย
คำถามก็คือ การเลือกตั้งเดือนธันวาคม 2550 ใครชนะ
ยิ่งเข้าสู่กระบวนการเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม 2554 คำถามยิ่งเด่นชัดว่า ใครชนะ
จึงต้องมีรัฐประหารในเดือนพฤษภาคม 2557
ความเชื่อมั่นที่ว่า ไม่ว่าการเลือกตั้งจะเกิดขึ้นเร็วหรือช้า ในที่สุดชัย ชนะก็ยังเป็นของพรรคเพื่อไทย
พรรคเพื่อไทยอันต่อเนื่องจากพรรคพลังประชาชน
พรรคพลังประชาชนอันต่อเนื่องจากพรรคไทยรักไทย
จึงเป็น “ความเชื่อมั่น”ซึ่งดำเนินไปด้วย”ความย้อนแย้ง”อย่างยิ่งในทางการเมือง
เหมือนกับ พรรคไทยรักไทย ยังดำรงอยู่
เพราะว่า พรรคพลังประชาชน คือลักษณะ”อวตาร”แห่งพรรคไทยรักไทย
เพราะว่า พรรคเพื่อไทย คือ ลักษณะ”อวตาร”แห่งพรรคพลังประชาชน
กระนั้น ภายในความเชื่อในชัยชนะของพรรคเพื่อไทย ก็ยังมีจุดต่างอย่างมีนัยสำคัญเมื่อบทสรุปในขั้นต่อมาคือ พรรคเพื่อไทยจะไม่ได้เป็นรัฐบาล
ชัยชนะของพรรคเพื่อไทยจึงเป็นชัยชนะของ”ผู้แพ้”
