เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2568 เวลา 13.30 – 14.30 น.ที่มิวเซียมสยาม ท่าเตียน กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์มติชน และเครือข่ายพันธมิตร อาทิ OKMD, มิวเซียมสยาม, เส้นทางเศรษฐี, ศิลปวัฒนธรรม และพันธมิตรด้านความรู้มากมาย อาทิ Witcast, สมาคมการ์ตูนไทย, สมาคมบอร์ดเกมประเทศไทย, MTEC รวมถึงผนึกกำลังกับวิทยากรผู้เชี่ยวชาญจากหลากหลายด้าน ได้แก่ สมาคมป้ายยาหนังสือ, เพจการตลาดวันละตอน, เพจ JUST READ เป็นต้น…ร่วมกันจัด งาน Knowledge Fest เทศกาลอ่านเต็มอิ่ม 2025 x เทศกาลดนตรีกรุงเทพ โซน Book Master Class
เวที ‘BookTalk’: ไดโนสนุก ไดโนเสาร์ – ทำไมไทยถึงเป็นบ้านของไดโนเสาร์? 💡โดย ร่วมวงสนทนาโดย “ดร. สุรเวช สุธีธร” หรือ ดร.ป้อง ผู้เชี่ยวชาญด้านไดโนเสาร์กินพืชคอยาว (ซอโรพอด) หนึ่งเดียวในอาเซียน ดำเนินรายการโดย “แทนไท ประเสริฐกุล” ถึงประเด็นการสำรวจเบื้องหลังการค้นพบไดโนเสาร์สายพันธุ์ใหม่ในประเทศไทย และหาคำตอบว่าทำไมประเทศไทยจึงถูกยกให้เป็นบ้านของไดโนเสาร์ เรื่องราวการขุดค้นฟอสซิลจากแหล่งสำคัญในไทย การใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยในงานวิจัย และเปิดมุมมองใหม่ในการศึกษาบรรพชีวินวิทยา และร่วมท้าทายทุกข้อสงสัยและตื่นตาตื่นใจไปกับอนาคตของการศึกษาไดโนเสาร์ในประเทศไทย
ดร. สุรเวช กล่าวว่า ไดโนเสาร์คอยาว หรือ ซอโรพอด (Sauropod) เป็นกลุ่มไดโนเสาร์กินพืชที่มีขนาดใหญ่และคอยาว ซึ่งลักษณะคอยาวนี้ช่วยให้พวกมันสามารถเข้าถึงอาหารในที่สูง เช่น ยอดไม้ โครงสร้างกระดูกคอของซอโรพอดมีลักษณะพิเศษ คือ มีกระดูกที่ยาวและมีโพรงอากาศหรือถุงลม ทำให้น้ำหนักเบาและยืดหยุ่น ซึ่งคล้ายกับโครงสร้างกระดูกของนกในปัจจุบัน
ระบบหายใจของซอโรพอดมีการพัฒนาถุงลมตามลำตัวและคอ ช่วยในการแลกเปลี่ยนก๊าซได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และลดระยะการเดินทางของก๊าซโดยไม่จำเป็นต้องสูดอากาศเข้าปอดโดยตรง
ซึ่งขนาดของหัวใจในซอโรพอดคาดว่าจะมีขนาดใหญ่ เพื่อให้สามารถสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่มีขนาดใหญ่และคอยาวได้อย่างเพียงพออีกด้วยแต่ในขณะเดียวกันกลับมีสมองที่เล็กมาก ขนาดเท่าลูกเกาลัด
ส่วนการค้นพบในไดโนเสาร์คอยาวในประเทศไทยนั้น มีการค้นพบไดโนเสาร์คอยาวหลายสายพันธุ์มากกว่า 20 ชนิด เช่น ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน (Phuwiangosaurus sirindhornae) ซึ่งเป็นไดโนเสาร์กินพืชขนาดใหญ่ ยาวประมาณ 15-20 เมตร ถูกค้นพบครั้งแรกที่อุทยานแห่งชาติภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ซึ่งชั้นหินในเมืองไทยนั้นค่อนนข้างมีความแตกต่างและมีความเฉพาะจากชั้นหินที่อื่นๆเมื่อ 30 ล้านปีก่อนทำให้การขุดซากฟอสซิลของไดโนเสาร์จำเป็นต้องหาคู่เทียบสายพันธุ์ที่ใกล้กันในต่างประเทศ
นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบไดโนเสาร์คอยาวชนิดใหม่ในจังหวัดชัยภูมิ ซึ่งมีขนาดใหญ่ แต่ยังไม่ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ โดยพบกระดูกขาหน้ายาวถึง 2 เมตร และทีมสำรวจยังคงดำเนินการขุดค้นและศึกษาเพิ่มเติม
การศึกษาซากดึกดำบรรพ์ของไดโนเสาร์ในประเทศไทยยังคงดำเนินต่อไป และมีความสำคัญในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับวิวัฒนาการและความหลากหลายของไดโนเสาร์ในภูมิภาคนี้
ดร.ป้องกล่าว่า โดยส่วนตัวชื่นชอบ ไดโนเสาร์คอยาวไนเจอร์ซอรัส คล้ายไดโนเสาร์วัว ซึ่งไดโนเสาร์คอยาวที่มีลักษณะคอที่ไม่ยาวมาก ประมาณ 10 เมตร และพอใจในลักษณะไดโนเสาร์คอยาวอมาร์กาซอรัส (Amargasaurus) ในภาพลักษณ์นี้
“เสน่ห์ของพวกซอโรพอด(ไดโนเสาร์คอยาว) ตั้งแต่สายพันธุ์รุ่นแรกๆ จนถึงรุ่นหลังๆ ไม่ค่อยมีความแตกต่างกัน นั่นคือ ตัวใหญ่ คอยาว ขาเป็นเสา เหมือนเป็นเพอร์เฟ็กดีไซน์ตั้งแต่เมื่อ 220 ล้านปีก่อน จนสูญพันธุ์ไปเมื่อ 65 ล้านปีก่อนซึ่งแตกต่างจากไดโนเสาร์กินเนื้อ”
ทั้งนี้แทนไทกล่าวเสริมว่า “ไม่มีใครโง่เกินกว่าจะเรียนรู้เรื่องไดโนเสาร์หรือบรรพชีวินวิทยา”
หากสนใจสำรวจธรรมชาติและวัฒนธรรมของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในศตวรรษที่ 19 หนังสือ “หมู่เกาะมาเลย์: THE MALAY ARCHIPELAGO” โดย อัลเฟรด รัสเซล วอลเลซ ตัวหนังสือแบ่งออกเป็นสองเล่ม:
สำหรับผู้ที่สนใจ หนังสือทั้งสองเล่ม สามารถสั่งซื้อออนไลน์ได้ที่เว็บไซต์ของสำนักพิมพ์มติชน
