Technical Time-Out | SearchSri
นับเป็นหนึ่งหน้าประวัติศาสตร์ของวงการกีฬาโลก เมื่อ ซาบาสเตียน ซาเว นักวิ่งปอดเหล็กชาวเคนยา กลายเป็นมนุษย์คนแรกของโลกที่วิ่งฟูลมาราธอน ระยะทาง 42.195 กิโลเมตร ได้ต่ำกว่า 2 ชั่วโมง ในการแข่งขันอย่างเป็นทางการ หลังเข้าเส้นชัยเป็นอันดับ 1 ในรายการ ลอนดอน มาราธอน ที่ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 26 เมษายน ด้วยเวลา 1 ชั่วโมง 59 นาที 30 วินาที
สื่อตะวันตกเปรียบเปรยว่า กำแพง 2 ชั่วโมงของการวิ่งมาราธอนเป็นเหมือน “จอกศักดิ์สิทธิ์” ใบสุดท้ายของวงการกีฬา เป็นภาพมายาที่เชื่อว่าสักวันหนึ่งมนุษย์เราจะไปถึง แต่ยังไม่รู้ว่าเมื่อไร
การวิ่งมาราธอนได้ “เร็ว” เท่าซาเวนั้นยากอย่างไร?
เปรียบเทียบให้เห็นภาพด้วยหลักการคำนวณง่ายๆ ว่า คุณต้องวิ่งระยะ 100 เมตร ด้วยเวลา 17 วินาที และรักษาความเร็วอย่างนั้นไปเรื่อยๆ จนครบระยะทางฟูลมาราธอน หรือทดลองตั้งเพซ (pace) ลู่วิ่งไฟฟ้าที่ 2 นาที 50 วินาที ต่อ 1 กิโลเมตร แล้ววิ่งไปจนครบเวลา 1 ชั่วโมง 59 นาที 30 วินาที ดูว่ามันยากลำบากขนาดไหน
เคลวิน คิปทุม นักวิ่งชาวเคนยาผู้ล่วงลับ เคยเข้าใกล้กำแพง 2 ชั่วโมง ด้วยการสร้างสถิติโลกในปี 2023 ด้วยเวลา 2 ชั่วโมง กับอีก 35 วินาที
ขณะที่ เอลิอุด คิปโชเก้ ตำนานปอดเหล็กชาวเคนยา เป็นมนุษย์คนแรกที่ข้ามกำแพงดังกล่าวแบบต้องหมายเหตุตัวโตๆ ว่าเกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขพิเศษ ผ่านอีเวนต์เชิงการตลาดของ ไนกี้ และ อินีออส ภายใต้ชื่อ อินีออส 1:59 ชาลเลนจ์ ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ในปี 2019
ครั้งนั้น คิปโชเก้วิ่งบนเส้นทางที่เป็นระบบปิด ปราศจากคู่แข่ง มีนักวิ่งประกบ (pacemaker) ที่คอยควบคุมความเร็วในการวิ่ง 41 คน สลับสับเปลี่ยนกันขึ้นมาช่วยให้เขารักษาความเร็วให้คงที่เพื่อบรรลุเป้าหมาย อีกทั้งยังมีคนขี่จักรยานคอยส่งน้ำให้ ไม่ใช่จุดบริการน้ำข้างทางตามปกติของการแข่งขัน ด้วยเงื่อนไขพิเศษและการควบคุมสิ่งแวดล้อมดังกล่าว
แม้คิปโชเก้จะวิ่งครบระยะทางด้วยเวลา 1 ชั่วโมง 59 นาที 40 วินาที แต่ก็ไม่ได้รับการบันทึกสถิติอย่างเป็นทางการ
ความสำเร็จของซาเวที่ปราศจากเงื่อนไขและการควบคุมตัวแปรใดๆ เมื่อช่วงปลายเดือนเมษายนที่ผ่านมา จึงถือเป็นเกียรติประวัติที่ยิ่งใหญ่ และเป็นหน้าประวัติศาสตร์ครั้งสำคัญของวงการกีฬาโลก
ฮิวจ์ แบรชเชอร์ ผู้อำนวยการการแข่งขันลอนดอน มาราธอน กล่าวว่า การทำลายกำแพง 4 นาทีในการวิ่งระยะ 1 ไมล์ (1.609 กิโลเมตร) ของ เซอร์โรเจอร์ แบนนิสเตอร์ นักวิ่งระยะกลางชาวอังกฤษ ซึ่งทำเวลาเมื่อปี 1954 ได้รับการยกย่องจากหลายๆ คนว่าเป็นโมเมนต์กีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของศตวรรษที่ 20 บางทีเราอาจจะได้ร่วมเป็นสักขีพยานของช่วงเวลาที่ดีที่สุดของวงการกีฬาโลกในศตวรรษที่ 21 เมื่อซาเวทำลายกำแพง 2 ชั่วโมงลงแล้วก็เป็นได้
เรื่องน่าทึ่งไม่แพ้กันจากการแข่งขันลอนดอน มาราธอน ในปีนี้คือ นอกจากซาเวจะเป็นมนุษย์คนแรกที่ทำลายกำแพง 2 ชั่วโมงในการแข่งขันฟูลมาราธอนอย่างเป็นทางการแล้ว ในรายการนี้ยังมีนักวิ่งอีกคนที่ทำลายกำแพงดังกล่าวได้เช่นกัน
โยมิฟ เคเจลชา นักวิ่งชาวเอธิโอเปีย ตามซาเวเข้าเส้นชัยคล้อยหลังไปเพียง 11 วินาทีเท่านั้น
และผลงานของเขายิ่งน่าทึ่งเข้าไปอีก เพราะนี่เป็นการลงแข่งมาราธอนเต็มระยะทางครั้งแรกในชีวิตของเขา หลังจากที่ผ่านๆ มาจะลงแข่งขันฮาล์ฟมาราธอนเสียเป็นส่วนใหญ่
นอกเหนือจากการฝึกฝนและเตรียมตัวอย่างเต็มที่แล้ว ปัจจัยแวดล้อมอื่นๆ ที่ช่วยทั้งคู่ประสบความสำเร็จครั้งประวัติศาสตร์นี้ยังมีอีกหลายอย่าง ทั้งรองเท้า “ซูเปอร์ชู” รุ่นใหม่ของอาดิดาส ทั้งสภาพอากาศที่ค่อนข้างเย็นสบาย (13-16 องศาเซลเซียส) ในช่วงการแข่งขัน
ซาเวยังให้เครดิตเคเจลชาที่วิ่งขับเคี่ยวกันมาตลอดเส้นทาง รวมถึงเสียงเชียร์จากผู้ชมสองข้างทางที่ช่วยเป็นแรงฮึดให้เขาไม่ลดสปีดลง หรือยิ่งเร่งฝีเท้ามากขึ้นเมื่อใกล้ถึงเส้นชัย
อีกหนึ่งประเด็นสำคัญที่ซาเวย้ำคือเรื่องการตรวจสารต้องห้าม เพราะความสำเร็จแบบเหนือจินตนาการเช่นนี้ย่อมมาพร้อมกับข้อกังขาและข้อครหาจากคนที่ไม่เชื่อ ซึ่งสิ่งที่จะพิสูจน์ความ “ขาวสะอาด” ของสถิติเหล่านี้ได้ก็คือการตรวจสารต้องห้ามอย่างสม่ำเสมอ ดังที่เขาโดนตรวจนอกการแข่งขันถึง 25 ครั้ง ก่อนร่วมศึกเบอร์ลิน มาราธอน เมื่อปีที่แล้ว ขณะที่การเข้าร่วมการแข่งขันลอนดอน มาราธอน ปีนี้ ก็โดนจับตรวจถี่ๆ ทั้งก่อนและหลังแข่งเช่นกัน
หลังจากทำลายสถิติโลกเดิมเสียกระจุยด้วยเวลาที่เร็วขึ้น 65 วินาที ซาเวบอกว่า สิ่งนี้เป็นการยืนยันว่าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ และก็เชื่อว่าตัวเองสามารถวิ่งให้เร็วขึ้นอีก ทำเวลาที่ 1 ชั่วโมง 58 วินาทีกว่าๆ ได้ โดยมีเป้าหมายสำคัญที่การแข่งขัน เบอร์ลิน มาราธอน ที่ประเทศเยอรมนี ในเดือนกันยายน เนื่องจากเส้นทางแข่งขันนั้นเอื้อให้ทำความเร็วได้มากกว่าลอนดอน มาราธอน เสียอีก
ถึงเวลานั้น สถิติใหม่ที่เพิ่งเกิดอาจจะโดนเขียนทับอีกครั้งก็เป็นได้!
