เรียงคนมาเป็นข่าว ประจำวันที่ 21 กรกฎาคม 2561 : โดย ชโลทร

•…ฟัง มีชัย ฤชุพันธุ์ พูดวันก่อนแล้วน้ำตาจะไหล “ผมเป็นคนหนึ่งที่ทำกฎหมายมหาศาลออกมา แต่ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดไว้ เอาเข้าจริงกลับสร้างความไม่เป็นธรรมอึดอัดคับข้องต่อการดำรงชีวิตและการงาน การออกฎหมายจำนวนมากจึงไม่ใช่ของดี วันนึงผมจึงสำนึกบาป” ที่ว่าน้ำตาจะไหล เพราะนึกถึงชะตากรรมชาวบ้านร้านตลาดที่เดือดร้อน เพราะข้อสรุปของ “มีชัย” ที่ว่า “มันอันตรายคือมันสร้างอำนาจให้เจ้าหน้าที่”

•…ความคิด “อำนาจนิยม” คือ “หาเครื่องมือให้ใช้อำนาจได้” และ “กฎหมาย” เป็นเครื่องมือที่ทรงประสิทธิภาพ ด้วย “พื้นฐานเบื้องต้นของการอยู่ร่วมกัน” คือ “ต้องเคารพกฎหมาย” ดังนั้น “รัฐสภา” จึงต้องมีหน้าที่เข้มแข็งในการกลั่นกรองการออกกฎหมาย ไม่ใช่ “เจ้าหน้าที่ใช้เป็นเครื่องมือรังแก หรือหาผลประโยชน์จากชาวบ้าน” เพราะที่ มีชัย ฤชุพันธุ์ บอกว่า “อันกฎหมายก็เหมือนใยแมงมุม คอยขยุ้มแมงตัวน้อยไม่ปล่อยหนี แต่แมงใหญ่ผ่านไปได้ทุกที” นี่เป็นสัจธรรม “สภาที่ยกมือเป็นฝักถั่วผ่านกฎหมายกันโดยไม่ใส่ใจศึกษาผลกระทบ” เป็น “สภาที่สร้างความเดือดร้อนให้ประชาชน”

•…ประเทศไทยเราขึ้นชื่อว่าเป็น “สังคมที่ไม่เคารพกฎหมาย” จนกระทั่งถูกมองว่ามีค่านิยม “ทำอะไรตามใจคือไทยแท้” เมื่อฟัง “สำนึกบาป” จาก “มีชัย” แล้ว ค่อยกระจ่างว่า “เพราะกฎหมายล้วนเป็นประโยชน์ของเจ้าหน้าที่ที่จะใช้อำนาจกับประชาชน กฎหมายแบบนั้น ยากที่จะยอมรับและให้ความเคารพ”

•…ในนามของ “โครงการช่วยเหลือข้าราชการสารพัด” โดยเฉพาะ “อาชีพครู” ทำให้เกิดความรู้สึกว่า “มีสิทธิพิเศษ” ในการกู้หนี้ยืมสินจาก “ธนาคาร” และด้วยอาชีพข้าราชการที่รัฐบาล “จ่ายเงินเดือน” จึงดูเหมือนเป็นหลักประกันว่า “ไม่เป็นหนี้เสีย” แน่ แต่ “หนี้สินที่ล้นเกิน” ที่สุด “หมดปัญญาจะจ่าย” จึงออกมาเรียกร้องให้ “ปรับลดหนี้” แน่นอนมองในมุม “เมื่อเป็นหนี้ก็ต้องชดใช้” ย่อมถูกต้องในเชิงจริยธรรม แต่หากมองในมุม “ไปชี้ชวน ยุยงให้กู้เพื่อทำมาหากินกับครู โดยไม่ประเมินให้เคลียร์ว่ามีปัญญาใช้หนี้หรือไม่” ส่วนหนึ่งก็เป็น “ความผิดของแบงก์” มี “รัฐบาล” ซึ่งเป็น “เจ้าของโครงการร่วมสมคบคิด”

•…หนี้ครูเป็น “ปัญหาหมักหมม” ประเภท “กู้โน่นมาโปะนี่” เพราะ “กู้นี่ไปโปะนั่น” การแก้ไขต้องอาศัย “นักบริหารการเงิน” เข้าไปช่วยจัดการวางแผนอย่างจริงจัง แบบเป็น “รายละเอียดเฉพาะบุคคล” จะหวังแบบ “กู้กันเองก็แก้กันเอง” คงไม่มีทางแก้ได้ เพราะหาก “ครู” วางแผนการเงินเป็น คงไม่อยู่ในสภาวะ “หนี้ท่วม” เหมือนที่เป็นกันอยู่

•…เมื่อเราบอกว่า “ต้นตอของทุกปัญหาชาติ เกิดจากปัญหาการศึกษา” และ “ต้นทางของปัญหาการศึกษา คือปัญหาคุณภาพครู” และเป็นที่รู้กันว่า “ครูที่ชีวิตท่วมด้วยหนี้สิน” ไม่มีทางที่จะมีคุณภาพไปได้ ดังนั้นหากไม่ช่วยแก้ ปัญหาที่โยงกันเป็นลูกโซ่ก็ไม่มีวันจบ

•…การเมืองโหมด “พลังดูด” ที่จะยืดเยื้อออกไปอีก แต่ที่น่าสนใจกว่าตรงที่ “พรรครวมพลังประชาชาติไทย” ประกาศตัวเป็น “พรรคสลายนักการเมืองชั่ว” เสนอตัวเป็น “พรรคการเมืองแห่งความหวังที่ดีงาม” เสนอในทาง “จิตวิญญาณแบบเทพเทือก” น่าสนว่า เอนก เหล่าธรรมทัศน์ จะใช้วิธีการอะไรให้ “ประชาชน” ว่าจะเกิดขึ้นอย่างที่พูดได้จริง

ชโลทร