⦁….ยิ้มหน้าบานในฐานะ “โฆษกรัฐบาล” ที่มีเรื่องราวดีๆ มาแถลง “สำนักงานสถิติแห่งชาติ” สำรวจ “ผลงาน 6 เดือน” ประชาชนปลื้มกับ 1.สามสิบบาทรักษาทุกที่ 2.แจกเงิน 1 หมื่นบาท 3.สมรสเท่าเทียม 4.ลดค่าไฟฟ้า 5.ส่งเสริมการท่องเที่ยว “จิรายุ ห่วงทรัพย์” แถลงเสียงดังฟังชัด ท่ามกลางกระแสความรู้สึกประชาชนเหี่ยวแห้งกับทุกเรื่อง ที่ “หัวใจถามหาความรับผิดชอบ” ของ “หน่วยงาน” และ “ผู้นำองค์กรที่มีหน้าที่” โดยเฉพาะในเรื่อง “ทุจริต ฟุ่มเฟือย”
⦁….ภาพบริหารจัดการประเทศ นับวันยิ่งชัดเจนว่า “สำนึกรับผิดชอบของผู้มีหน้าที่” ลดน้อยถอยห่างจากมาตรฐานที่ควรจะเป็น เรื่องราวที่เห็นข้อเท็จจริงแล้วควร “หน้าชา” กลับนำมาสาธยายจ้อยๆ เหมือนประเมินไม่เป็นว่า “ผู้คนได้ฟังแล้วจะรู้สึกอย่างไร” ไม่ใช่แค่ “ผู้ว่าการ สตง.” ที่แถลงแล้ว คนฟังพากัน “อะฮ้า” กันทั่ว แต่ “คนอื่นๆ” ตั้งแต่ “ใหญ่ลงมาถึงเล็ก” ก็ไม่ต่างกัน “แก้ตัวกันเป็นไฟ แต่มาตรการแก้ไขที่ดูฉลาดเฉลียวไม่มีให้ได้ฟัง” ที่สำคัญ พูดไปเรื่อย โดยไม่รู้สึกว่า “แบบนั้นมันไม่ได้”
⦁….ชวนให้ตื่นตาตื่นใจ เมื่อ “พิธา ลิ้มเจริญรัตน์” ประกาศช่วงถูกห้ามมีตำแหน่งทางการเมือง “ขอเรียนรู้และสั่งสมประสบการณ์” เพื่อ “อีก 9 ปีจะกลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีที่ดีที่สุดของประเทศ” แม้ไม่แปลกที่ นักการเมืองแบบ “อนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด” จะฟังแล้วเตือนว่า “พัฒนาการการเมืองจะเปลี่ยนแปลงอีกไกล” เพราะ “พลพรรคประชาชน” คงมองไม่ต่างกันว่า “เงื่อนไขเวลาจะเอื้อประโยชน์กับคนรุ่นใหม่ที่มีคุณภาพ” การเมืองแบบเก่าที่ “แช่แข็งประเทศ” จนหมดโอกาสการพัฒนามายาวนาน ที่สุดจะถึงเวลาล่มสลาย
⦁….ประเมินกันว่า ความเสื่อมทรุดในความยิ่งใหญ่ของ “มหาอำนาจอเมริกา” จาก “นโยบายทำลายตัวเอง เพื่อรักษาประเทศให้รอด” ของ “โดนัลด์ ทรัมป์” จะเป็นโอกาสให้ “จีน” ขยับขึ้นมาเป็น “มหาอำนาจในระดับที่ใกล้กันมากขึ้น” ขณะที่ “ยุโรป” หากรวมตัวกันได้ติด เหมือนที่ “ผู้นำในหลายประเทศ” พยายามสร้างให้เกิดขึ้น จะ “ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน” ซ้ำจะเป็น “มหาอำนาจ” ที่มี “เสถียรภาพมากกว่า” เพราะ “ความหลากหลายในเชื้อชาติ” จะทำให้เกิด “การยอมรับในวงกว้าง” สำหรับ “อาเซียน” ถึงวันนี้ไม่มีทางเดินอื่น นอกจากเป็น “เครือข่ายของจีน” ประเทศไหนจะโดดเด่นกว่า ขึ้นอยู่กับราคาที่ “ผู้นำจีน” ช่วยเชิดชู
⦁….วกมามองทิศทางการเมืองไทย ชัดเจนขึ้นว่า “อำนาจที่แท้จริง” ไม่ได้อยู่ที่ “รัฐบาล” เพราะไม่เพียง ประกาศนโยบายแล้ว “หมดหนทาง” จัดการให้ “ผ่านขบวนการขัดขวาง” ไปเสียทุกเรื่อง จนสร้างอะไรใหม่ๆ
ที่จะเป็นปัจจัยส่งเสริมให้พัฒนาประเทศไม่ได้เลย ในสถานการณ์เช่นนี้ยิ่ง “แพทองธาร ชินวัตร” เคี่ยวเข็ญความเชื่อมั่นให้ตัวเองมากเท่าไรยิ่งเหมือนแสดงใน “เรื่องที่เกิดจริงไม่ได้มากเท่านั้น”
⦁….ที่น่า “ถอนใจด้วยความหนักอกแทน” เป็น “ทักษิณ ชินวัตร” ซึ่งอายุ และตำแหน่งแห่งหนควรจะพักผ่อน “หาความสุขให้ชีวิตหลังพ้นชะตากรรมอันเลวร้าย” แต่ต้องมาแบกรับภาระ “ความคาดหวัง” ที่จะคุ้มครอง “การสืบทอดอำนาจผูกขาด” ที่ท้าทายยุคสมัย ซึ่ง “อำนาจประชาชน” เข้าถึงข้อมูล และเท่าทันเหลี่ยมเล่ห์ ของ “การฉ้อฉลอำนาจ” ได้ง่าย และมากขึ้น แม้จะมีผู้คนไม่น้อยที่เข้าใจ แต่ “ค่านิยมประเทศ” ที่ “คุณงามความดีไม่เป็นเงื่อนไขให้เจริญรุ่งเรือง” ส่งเสริมให้เกิด “การตัดสินใจสร้างวาสนาตัวเองด้วยหาหนทางให้อำนาจอุปถัมภ์กันไปทั่ว”
⦁….เห็นความพยายามดิ้นรนของ “พิชัย ชุณหวชิร” ที่ในฐานะ “ขุนคลัง” ต้องทำหน้าที่ “หาเงินมาให้รัฐบาลจับจ่ายใช้สอย” แล้วเป็นอีกคนที่ชวนให้ “อ่อนใจแทน” ล่าสุดที่คิด “เก็บภาษีเพิ่มจากธุรกิจขนาดเล็ก” ซึ่งรับรู้กันอยู่ว่า “ส่วนใหญ่หืดขึ้นคอ เอาตัวไม่รอด” และไม่น้อยที่ “รอวันปิดกิจการ” สะท้อนถึงอาการหมดท่าของรัฐบาล ที่ขยับ “ผลงานในเชิงสร้างรายได้” ไม่สำเร็จสักเรื่อง
ชโลทร
