ปัญหาเชื้อดื้อยาเป็นวิกฤตที่ทั่วโลกกำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้ เกิดจากการใช้ยาปฏิชีวนะ หรือยาต้านแบคทีเรียมากจนเกินความจำเป็นทั้งในคนและสัตว์ ทำให้เชื้อแบคทีเรียพัฒนาตัวเองจนสามารถสู้กับยาปฏิชีวนะได้ จึงเป็นเรื่องที่ทุกภาคส่วนต้องตระหนักและร่วมกันจัดการ โดยมีหลักการที่สำคัญ คือ การใช้ยาต้านจุลชีพอย่างสมเหตุผล ร่วมกับการจัดการด้านสวัสดิภาพสัตว์อย่างเหมาะสม เพื่อลดปัญหาเชื้อดื้อยา ในคน สัตว์ และสิ่งแวดล้อม
รองศาสตราจารย์ น.สพ.ดร. ณุวีร์ ประภัสระกูล รองคณบดีวิจัยนวัตกรรม และสื่อสารองค์กร คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า การใช้ยาปฏิชีวนะในภาคปศุสัตว์ต้องเป็นไปตามหลักสวัสดิภาพสัตว์ โดยมีสัตวแพทย์ประจำฟาร์มเป็นผู้วินิจฉัยการใช้ยาตามมาตรฐานของกรมปศุสัตว์ เพื่อรักษา ป้องกันและลดความเสี่ยงจากการติดเชื้อในฝูงของสัตว์ สิ่งสำคัญต่อความปลอดภัยของผู้บริโภค คือ ระยะการหยุดยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมก่อนส่งเข้าสู่กระบวนการผลิตต่อไป
จากการศึกษาที่ผ่านมาพบว่า แหล่งที่มาของเชื้อที่มีการดื้อยาเกิดจากสิ่งแวดล้อม มากกว่าที่จะติดต่อจากการเลี้ยงในฟาร์ม และยังไม่มีหลักฐานในการชี้นำว่าปัญหาเชื้อดื้อยาเป็นผลมาจากการบริโภคอาหารที่มาจากฟาร์ม และกระบวนการผลิตที่ได้มาตรฐานที่มีผลต่อสุขภาพผู้บริโภค
ปัญหาเชื้อดื้อยามีความซับซ้อน ต้องอาศัยความร่วมมือของทุกภาคส่วนเพื่อเป็นหลักประกันว่ากระบวนการผลิตอาหารที่มีความปลอดภัยและมีคุณภาพให้ผู้บริโภคได้อย่างยั่งยืน
